Spítalaheimsókn.

Fórum að heimsækja Glostrup spítala í gærkveldi þar sem ég á að fæða barnið sem er væntanlegt í heiminn eftir 16 daga. Jú, maður var svo sem ekki búinn að búast við miklu en mér fannst einum of vel sjást á veggjum og lofti hversu mikið er sparað í heilbrigðiskerfinu hér. Þetta yrði aldrei gúdderað í fátækasta krummaskuði á Íslandi. Við fengum að sjá eina fæðingarstofu af fimm sem var reyndar sú minnsta. Ljósan sem var með okkur í þessari rundtvisning sagði stolt frá því að það væri nýbúið að taka þessa stofu í gegn. Horfði um leið upp í skítugt loftið þar sem ein klæðningarplatan hékk laus og gerði auðvitað góðlátlegt grín að þessu og sagði að eitthvað yrði nú að vera í ólagi. OHHHH!!! Af hverju er aldrei hægt að gera hlutina almennilega í þessu landi. Er loft ekki hluti af herbergi? Hefði nú haldið það! Og það er nú mjög líklegt að maður eigi eitthvað eftir að horfa í loftið þegar maður er að rembast við að koma barninu í heiminn. Svo fannst mér líka hallærislegt að hjónarúmið sem er í boði er ekki nema eins og hálfs manna.
En nú er bannað að vera neikvæður. Auðvitað er viðmótið og andrúmsloftið sem skiptir öllu máli þegar allt kemur til alls. Bara að þetta fari nú allt vel. (Jæks!)

Þá er það ákveðið!

Hin verðandi fjögurra manna fjölskylda kemur á klakann þann 15. desember og verður til 2.janúar. Jibbí og jei! Best að nota tækifærið og auglýsa hér með eftir húsnæði, skipti koma vel til greina. Það er ekki aftur snúið og ég verð að segja að ég hlakka rosalega til. Frábært að fara heim um jólin, búin að kaupa allar gjafir og þurfa bara að éta, sofa og heimsækja fjölskyldu og vini, he he he, ljúft.

Jæja, þá hefur enn ein kollegídrottningin bæst í hópinn. Ingibjörg á neðri hæðinni sem ætlar að verða hjúkka og bloggar oft um björnin sinn.

...ekki fara að hlægja þó einhver sé að detta...

Muna ekki allir eftir þessu lagi og öllum þessum "reglum" sem maður lærði þegar maður var lítill? En það er bara ekki hægt að halda í sér þegar fólk dettur með slíkum glæsibrag eins og Smári gerði í dag. Hann var að hella upp á kaffi og endaði kylliflatur á gólfinu, veinandi ááááiiiii ááááiiiii...hahahaha. Hann datt svo hægt að ég náði að snúa mér við og sjá allt fallið í slow motion. Hann meiddist dálítið á fætinum og er búinn að vera haltrandi í dag. Þetta er svona You had to be there story...

anyway, raðaði linkunum aðeins og bætti við Pétri fræga frænda mínum

Góðar stundir!

Hvað er yndislegra en að vakna á mánudagsmorgni (eða kannski nær hádegi) og ekki til hreint glas eða hnífur og ekkert að éta nema franskbrauð með smjöri, skolað niður með botnfylli af kók? Ég veit það svei mér þá ekki. Það er nokkuð ljóst að lungað úr deginum fer í þrifnað, þvotta og innkaup...maður gerir allt á hálfum hraða þessa dagana. Samt er ég pínu fegin að hafa þó eitthvað að gera, mættu bara vera skemmtilegri verkefni.

Helgin er meira og minna búin að fara í myndavélaleit og hjúikkit að það er búið! Við erum búin að panta vélina og fáum hana væntanlega á miðvikudaginn. Voða flott týpa á góðu verði. Jess! Mætti ekki seinna vera ef við ætlum að ná einhverjum bollumyndum af mér. Þá er bara næsta mál að tékka á jólaflugmiðum til landsins góða. Ohh það verður nú gott að heimsækja það og hitta familíuna og ÉTA ALMENNILEGAN MAT!!!

Myndavéladagur.

Það mætti halda að heimilismeðlimir skitu peningum því nú á enn að fara að kaupa. Þó að nóg sé skitið þá er það ekki þaðan sem peningarnir koma heldur frá gamla góða íslenska skattmann. Í þetta skiptið er komið að myndavélakaupum. Við Smári erum búin að vera í allan dag á netinu að skoða vélar og erum orðin þokkalega biluð á að lesa öll þessi review um digital vélar. Farin að syngja í staðin fyrir að tala og svoleiðis rugl. Nú vil ég bara að einhver ljósmyndari bímist inn í stofuna hjá mér og komi með réttu myndavélina til mín á silfurbakka. Við þjáumst af valkvíða. Þegar við höldum að við séum búin að finna hina réttu vél, þá förum við að efast um hana og höldum að önnur sé betri, þar til næsta er betri en hún, en svo förum við aftur til baka á hina og svo framvegis og svo framvegis og svo framvegis bla bla bla %#(&%#"(=&$?"!.........

HJÁÁÁÁLP!!!

Ó mæ god! Þvílíkur önaður!

Ég byrjaði að bíða eins og krakki eftir jólunum klukkan tólf á hádegi. Hélt mér upptekinni með þrifnaði og röðunum alveg þangað til hann kom, esselska. Annars hefði ég gengið af göflunum. Klukkan nákvæmlega 15:50 kvittaði ég fyrir móttöku gripsins...Jesssss! Ég gat ekki einu sinni sest við tölvuna eftir að hann var kominn í hús. Verst var að þurfa að pína sig á foreldrafund, klukkutíma eftir að við vorum búinn að setja hann saman. AARRRG! Oft hefur verið leiðinlegt á þeim fundum en aldrei eins og núna, því nú gat maður ekki hugsað um annað en elsku besta nýja sófann heima. Pínu fyndið að hann tekur hálfa stofuna en só vott!? Hann er æði! Loksins eignuðumst við nýjan sófa, he he he og hí hí hí, jibbí og jei!

Eeeeeiiiiiiinnn!

Tveeeeeiiir

Þrír dagar í sófann. Það er það sem lífið gengur út á núna.

Takk fyrir. Bless.

Ja hérna hér! Þá er maður búinn að afgreiða tvö sommerfest á jafnmörgum dögum.

Fyrst í gærkveldi á Fritidshjemminu hans Benna þar sem allir áttu að koma með mat og éta hann svo að sjálfsögðu. Úr varð risastórt heljarinnar hlaðborð, voða flott og girnilegt með allskonar réttum. En men ó men hvað fólk er mikið fífl eitthvað. Nú er þetta þriðja sommerfestið sem ég fer á þarna og alltaf gengur jafn illa að fá sér af hlaðborðinu. Á einu horninu eru lagðir pappadiskar og plasthnífapör af einhverjum snilldar starfsmanni sem gerir það í áföngum. Ég sé hann alveg fyrir mér að fylgjast með angist og vitfyrringu okkar foreldranna sem vitum ekki okkar rjúkandi ráð þegar okkur vantar þessi nauðsynlegu áhöld. Hann hefur örugglega staðið bak við gluggann og hlegið kvikindislega og kannski tekið myndir af þessu. Mér fannst þetta sko ekki fyndið, það er fátt sem svangan mannin kætir nema matur. Það mæta greinilega allir sársvangir, því það liggur við slagsmálum við borðið. Þessi fífl kunna ekki og vita ekki hvernig maður á að gera. Sko það eiga allir að labba sama hringinn, góð hugmynd er að nota sólarhringinn til viðmiðunar. Ef þetta einfalda atriði er haft í huga eru góðar líkur á því að neytendur matarins geti nefninlega neytt hans á meðan hann er heitur. OOHHHH röfl ég veit, þetta er bara svo pirrandi pakk. Gott er að hafa góðan félagsskap til að bjarga stemmningunni. Voðalega er maður líka orðinn eitthvað samdauna þessu stundum skrítna samfélagi Dana. Maður er alveg hættur að kippa sér upp við að seldur sé bjór og reyktar sígarettur á öllum samkomum barnanna, hvort sem það er í skólanum eða bara hvar sem er. Ég fer einmitt alltaf á skemmtikvöld í 3ja U til að detta í það. Það eru sko bestu partýin!

Seinna festið var svo í dag hér á kollegíinu. Þar fór nú minna fyrir troðningi og pirringi, enda miklu meira pláss. Við litum aðeins út í garð svona um tvö leytið. Sonurinn hoppaði af áfergju í hoppukastala og við hjónaleysin stóðum úti í íslensku útileguveðri á kjaftagangi í u.þ.b. tvo tíma. Það var sossum miklu meira í boði en maður ekki í meira stuði en þetta í dag.

Meira er ekki um það að segja.

Verð að benda á skítalapistil snilldarfrænda míns Hnakkusar.

Svo er það enn ein dísin sem er farin að blogga, þó að hún búi ekki á kollegíinu gerði hún það einu sinni og flutti bara steinsnar frá, velkomin Steina!

Ohh hvað það er gott að eyða peningum og mikið af þeim. Við fórum nebblega í IKEA í dag til að kaupa barnarúm og skiptiborð sem er líka kommóða. Mikið gott að það sé yfirstaðið svo maður þurfi ekki að stressa sig lengur á því að það sé ekkert tilbúið áður en barnið kemur....maður veit aldrei hvenær því þóknast það. Hlakka til að búa um og svona.
Aðal eyðslan fór samt í hrikalega djúsí sófa sem ég get ekki beðið að fá, eftir viku....jjiiiiibbbíííí! Hvílík sæla að geta loksins hlammað sér í mjúkan og þægilegann sófa! Svo er hann meira að segja nógu langur (eða breiður ef út í það er farið) til að leggja sig í ....jesss. Held að við getum meira að segja bæði legið í honum og glápt á kassann. Þetta var sko alveg erfiðisins virði.

IKEA RÚLAR!

Ó mæ god! Nú er ég búin að fara í síðustu læknisheimsóknina fyrir fæðingu og ég sé hann ekkert aftur fyrr en í 5 vikna skoðun barnsins. Heima á Íslandi væri ég byrjuð að fara vikulega í skoðun en það er ekki í boði hér. Ég fer ekki til ljósunnar fyrr en 9. september, tveim vikum fyrir áætlaðan fæðingardag og það er sem sagt síðasta skiptið. Jæks, hvað þetta er skuggalega nálægt mar!

Alger óléttudagur.

Nú er svefnleysi farið að segja til sín. Það er bara vesen að skipta um svefnstellingu og ómögulegt að velta sér á hina hliðina án þess að vakna. Svo þarf auðvitað að pissa svona tvisvar til fjórum sinnum á nóttu, þannig að ég er eiginlega hætt að vakna úthvíld. Þá er ekkert annað að gera en að leggja sig í tíma og ótíma, njóta þess að gera það á meðan maður getur. Dagurinn fór semsagt bara í bókalestur og leggingar án svefns þó. Ég er nefninlega að lesa svo spennandi bók, Konur með einn í útvíkkun fá enga samúð. Mér finnst það slá svolítið á fæðingakvíðann að lesa um fæðingar annara (og minnar).
Svo er ég farin að pæla í því hvað ég vil og ekki vil. Ég ætlaði að fæða í vatni en var eiginlega hætt við það en nú er ég eiginlega komin á það aftur. Svo er sonurinn alveg æstur í að vera viðstaddur, ég ætla að kanna hvað þær segja uppi á spítala. Hann er rosalega spenntur að fá að sjá fylgjuna...ha ha ha, ég veit ekki hvaðan þetta kemur. Ég þori eiginlega ekki að fæða heima út af því hvernig gekk síðast og út af þessum mögulega litningagalla. Annars væri það eflaust best, kannski næst. Þetta hringsnýst allt í höfðinu á mér en samt gaman og spennandi.
Í svefnherberginu bíða fyrstu fötin sem ég keypti um daginn.

Kvikmyndagagnrýnandinn Regína

Alveg er skrítið hvað bíómyndaframleiðendur þurfa alltaf að troða ástarsögu í barnamyndir. Nú er sjálfur Garfield ekki óhultur. Reyndar var það ekki hann sjálfur sem átti í ástarævintýri heldur eigandi hans. Ég skil þetta bara ekki, þetta er barnamynd þar sem áhorfendahópurinn er svona á bilinu 4ra til 10 ára. Maður hefur það á tilfinningunni að verið sé að kenna þessum blessuðum börnum hvernig maður á að ná sér í deit og fleira í þeim dúr. Oj bara segi ég bara. Krakkar þurfa ekkert á því að halda, það er nógur tími til að pæla í því seinna. Væmið drasl sem kemur söguhetjunum ekkert við. Ef þetta ástarkjaftæði á að vera fyrir þá fullorðnu sem fara með börnin í bíó er það alveg misheppnað líka. Við nennum ekki að horfa á svona fyrirsjáanlegar klisjur. Ef okkur langar að sjá ástarsögu förum við á svoleiðis mynd, ekki á barnamynd.
Annars var þetta ágætis bíó, nema mér fannst eigandi Garfields ekki passa við þann sem maður er vanur úr myndasögunum. Þó að þetta hafi verið týpísk uppskriftamynd var kötturinn flottur og svo fuku nokkrir góðir brandarar. Níu ára sonurinn skemmti sér vel. Ég gef henni 7 af 10.

Úffumpúff...maður er bara alveg uppgefinn eftir nóttina. Burt séð frá hósti og snýtingum var ég svo mikið að reyna að komast í röð 32 í Ikea. Það var alveg sama hvað ég vaknaði oft ég hélt bara áfram að dreyma sama drauminn, ég skyldi komast í röð 32 í Ikea! Svona getur maður nú verið ruglaður. Ætli þessi tala tákni eitthvað?

Jæja og enn einn sólardagurinn runninn upp. Best að láta hann ekki fram hjá sér fara. Þeir eru örugglega ekki margir eftir. Ég ætla bara að vona að ég endist lengur í sólbaði en um daginn. Spurning með ströndina bara...hmmm?

Damn! Stofan mín er of lítil fyrir hornsófann sem við hefðum annars keypt. Fjórir þúsund kallar fyrir stóran og girnilegan sófa....ohhh

Í dag og um daginn.

Eftir sveitta nótt og sveittan dag sest ég við tölvuna og blogga. Eitthvað er betra en ekkert. Nú er orðið svolítið erfitt að vera mikið ólétt í miklum hita. Ég ætlaði aldeilis að ná mér í brúnku í dag og fór út á nærbrókinni með teppi, til í slaginn en entist bara í sirka klukkutíma. Þá var mér ekkert farið að lítast á blikuna. Þegar ég var komin inn sá ég í speglinum flekkótt andlit og var að fá dúndur hausverk, þannig að ég lagðist í rúmið með viftuna á fullu og jafnaði mig. Ja hérna! Kannski að ég fari bara að hlakka pínulítið til að unga þessu barni út!

Voðalega er maður búinn að afreka mikið og vera duglegur á stuttum tíma. Á meðan tengdó og frænkó voru í heimsókn var leigður bíll og ferðast, jibbí.
Eftir að hafa búið í Danmörku í 2 ár get ég núna loksins stolt sagt frá því að hafa komið til Fjónar, Jótlands og Svíþjóðar! Á laugardaginn fórum við í löngu lofaða ferð í Legoland og men ó men hvað það var heitt! Ég ráfaði þarna um í móki og hugsaði bara um að lifa þetta af en rosalega var þetta samt flottur garður. Við ætlum aftur á næsta ári og þá helst taka þetta á 2 dögum. Þetta er 3 tíma akstur aðra leið og eins gott að gista amk eina nótt. En smá ráð handa þeim sem ef til vill eru á leiðinni þangað: Takið með ykkur nesti, þetta er okurgarður helvítis! Til dæmis kostar hálfur lítri af vatni 15 krónur, dýrara en í seven í leven og þá er sko mikið sagt! Það verður sko keypt kælibox fyrir næstu ferð, ekki nóg með að svoleiðis sé notadrjúgt fyrir mat og drykk, heldur má nota það til að tylla sér á, séu fæturnir lúnir.
Jamm, gaman gaman. Það er nú meiri snilldin að leigja bíl, það gerum við örugglega aftur og förum þá kannski líka til úglanda.

Nú er aftur á móti málið að fara að taka því rólega. Ég er uppgefin bara eftir að skreppa út í búð, svo lítið er þrekið. Best að eyða síðustu vikum meðgöngunnar í að undirbúa komu nýja einstaklingsins. Redda vöggu, skiptiborði/kommóðu, ruggustól og svo framvegis.
Dísus, þetta nálgast óðum!

Helsingør er fallegur staður. Alveg lýgilegt hvað það er stutt til Svíþjóðar, liggur við að það sé í kallfæri. Gilleleje er ekki spennandi staður. Strandvejen er klikkaðslega flottur.

Úff, það er ekkert grín að setjast niður og ætla að blogga eitthvað núna. Maður er svo uppgefinn í þessum hita og með gesti og alles. Bjúgurinn og brjóstsviðinn alveg að slá í gegn hjá mér og aukin þreyta. Það fer líka að styttast í fæðinguna, ó mæ god, ca. 8 vikur þangað til.

Jæja, þar kom að því.

Loksins kom sumarið í Köben! Mér finnst þetta vera fyrsti alvöru sumardagurinn, steikjandi hiti og ekki skýhnoðri á himni, meira að segja fyrir hádegi! Ef ég hefði mátt ráða áttu maí, júní og júlí að vera heitastir og svo frekar svalt í ágúst og september. Það hefði hentað óléttri konunni mjög vel. Hiti, bjúgur og þungur líkami fara ekki alveg nógu vel saman. Mér dettur samt ekki í hug að fara að blóta þessu yndislega veðri, a.m.k. ekki strax, maður er nú einu sinni búinn að vera að bíða eftir þessu í allt "sumar".

Hilsen,
ég er farin út í garð í smá sólbað áður en tengdó og Viktoría koma.

Ég, þessi friðelskandi manneskja er komin í morðham. Mig langar að slátra þessum vinnukörlum hérna fyrir utan. Djöfulsins hávaði á hverjum einasta morgni, maður er í fríi og á að fá að vakna þegar manni sýnist en ekki klukkan sjö eða átta við læti í vinnuvélum! AAARRRRRGGGGG!!!!

It´s a wonderful, wonderful life
 
Ohh, hvað er betra en að endurheimta kvefið sitt gamla. Það var búið að vera í nefi mínu og lungum í þrjá mánuði og hvarf svo bara einn daginn. Ég var ekki fyrr búin að venjast því að vera kveflaus en það bara birtist aftur í allri sinni dýrð . Stelandi frá mér svefni, góðu skapi og almennri vellíðan. Ég gæti ekki verið ánægðari með hlutskipti mitt, sérstaklega þegar ég á von á gestum eftir 2 daga.

Jæja, löngu orðið tímabært að taka til í linkunum. Sjaldbloggarar fá að fjúka og inn koma í staðinn nokkrar kollegíkerlingar, misbloggglaðar, sjáum bara til, ég hendi þeim bara út sem blogga of sjaldan fyrir minn smekk! Hohohoho.... 

Hef svo ákveðið að leyfa furðukörlunum í Croisztans að hanga þarna á hægri vængnum.

22. júlí

Í dag er sá dagur ársins sem minnir mig á hversu stutt lífið er eða getur verið. Dagurinn sem ég leyfi mér að vera væmin, heimspekileg, hugsi, sorgmædd, dramatísk. Í þriðja skiptið upplifi ég þennan furðulega dag sem þó er aldrei eins, ekkert frekar en aðrir dagar. Hræðileg lífsreynsla getur þrátt fyrir allt skilið eitthvað jákvætt eftir sig, það skil ég betur og betur eftir því sem tíminn líður. Sagt er að tíminn lækni öll sár, ég veit ekki hvort það sé satt. Hann leggur kannski til sárasmyrsl og plástur en ég efast um að sárið grói nokkurntíma. Ætli maður fái ekki snyrtilegt ör í besta falli.
Einmitt vegna þess hversu lífið er stutt borgar sig að vanda sig. Vanda sig í samskiptum við aðra. Ætti maður ekki að koma fram við fólk eins og það væri í síðasta skipti sem maður sæji það? Á þessum degi fyrir fjórum árum ákvað ég að gera það. Ég er ekki fullkomin frekar en nokkur annar. Þó maður nái ekki að gera það í hvert einasta skipti, eru einhver skipti betri en engin. Það er hollt að hugsa til þess að við manneskjurnar erum allar eins í raun. Öll þráum við það sama, hamingju. Við erum öll í hamingjuleit, við notum bara mismunandi aðferðir. Vitneskjan um þetta, held ég að sé mikilvæg uppistaða í hamingjuuppskriftina, sé hún yfirhöfuð til.

nei ó nei o nei...stuðið ekki komið.  Þvert á móti, andleysi og almennur leiðindadoði. Kannski á maður ekkert að vera að blogga um það. Mér er skítsama, læt það bara flakka. Eina leiðin er uppávið úr þessu, vonandi.

Djö...var búin að skrifa einhvern slatta um ekkert og tókst að þurrka það út. Ég er of fúl núna til að gera það aftur. Ætlaði að bæta inn fullt af nýjum linkum og allt. Geri það bara á morgun ef ég verð í stuði.
 
Stuðkveðjur,
Reg.

Lengi má gott bæta!
 
Hei kúl, komnir nýjir fídusar í Bloggerinn. Nú getur maður farið að leika sér með allskonar stílbrigði.
 
Ég var annars að velta því fyrir mér um daginn hvað Ísland gæti verið enn yndislegra land en það er, bara með smá "lagfæringum". Ég er ekki ein af þeim sem lifi í þeirri blekkingu að Ísland sé ömurlegt og allt betra í útlöndum, það eru auðvitað kostir og gallar við alla staði, í misjöfnu hlutfalli. Ég held að kostirnir við Ísland séu þrátt fyrir allt fleiri en gallarnir. Ef ég ætti að skrifa óskalista yfir það sem betur mætti fara, liti hann einhvervegin svona út: 
 

1. Vildi óska að það væru betri strætósamgöngur, hann gengi oftar, það væru fleiri leiðir, skólafólk , börn og gamalmenni fengju ókeypis í strætó. Þetta sparar auðvitað bílaútgjöldin, minnkar umferðina, mengunina og stressið. Plús að það mætti gera meira ráð fyrir hjólafólki úti í umferðinni. Það væri líka svalt ef lestir væru til.
2. Leikskólar væru helst ókeypis eða að minnsta kosti væru gjöldin tekjutengd. Maður á ekki að þurfa að fara á hausinn við að eiga barn/börn á leikskólaaldri.
3. Grænmetis og ávaxtamarkaðir út um allt og það ÓDÝRT!!! -Skilar af sér hamingjusamara og heilbrigðara fólki, sparar heilbrigðiskerfinu geðveikan pening sem má þá nota t.d. í menntamál í staðinn, eykur langlífi og skilar þ.a.l. meiri pening í þjóðarbúið.
4. Mig vantar almennilega útvarpsstöð með alvöru dagskrárgerð, playlistar og Björgvin Halldórsson bannaðir takk fyrir!
5. LÆGRA MATVÖRUVERÐ!
6. Júlí á alltaf að vera heitur að minnsta kosti.
7. Blómstrandi líf úti á landi, þar á að vera eftirsóknarvert að búa.
8. Tannlækningar ættu að vera ókeypis.
9. Enginn lifir undir fátæktarmörkum, eldri borgarar, öryrkjar og aðrir sem ekki geta séð fyrir sér sjálfir eiga að hafa mannsæmandi pening á milli handanna.
10. Virkjanir bannaðar á Íslandi.
11. Ódýrara áfengi og blóm líka og skór.
12. Sjálfstæðisflokkurinn væri minnsti flokkur landsins.

-ég man ekki fleira í bili...

 

Ég er lasin og allt er leiðinlegt.

Alltaf endalaus gleði úti, grátt og blautt. Ég er hætt að fylgjast með veðurspám, nennusiggi. Hér eru annars stórtækar heimilisaðgerðir í gangi, ekki bara hin hefðbundna tiltekt, heldur líka í hillum og skúffum og skápum. Ohhh, hvað það verður ljúft þegar því er lokið. Þá verður ekkert rusl og ég veit upp á hár hvar hver einasti hlutur verður. Jess! Já, það er svei mér þá að verða kósí hérna. Gardínurnar loksins komnar upp sem ég er örugglega búin að vera mánuð að sauma, eða ekki sauma hehehe...

Hugmyndirnar snjöllu eru enn í hausnum á mér og ég hef sett mér það markmið að byrja á annarri þeirra þegar mér finnst nóg komið af heimilisaðgerðum. Hlakka til!

Það kveiknaði á ljósaperunni!

Ahhh...ég fékk svo góða hugmynd að mig verkjar! Hún er bara algert leyndarmál því að ég veit að henni verður stolið ef ég kjafta frá, hún er það brillijant. Namm, hvað ég hlakka til. Ótrúlegt að enginn hafi fattað að gera þetta áður. Hei, bíddu, þær eru reyndar tvær. Skyldar en þó ólíkar. Brillijant segi ég....heheheh.
-En það er langur vegur frá góðri hugmynd og útkomunni sjálfri. Ég verð að vanda mig og síðast en ekki síst framkvæma! Ekki bara hugsa, heldur gera! Þarf líka að fá aðstoð frá góðu fólki. Sem betur fer þekki ég fullt af svoleiðis. Kannski verð ég fræg, eða lúser. Hverjum er ekki sama? -Ég fæ a.m.k. prik hjá sjálfri mér fyrir að hafa framkvæmt. Kannski tekur þetta nokkra mánuði eða nokkur ár. Hverjum er ekki sama? -Bara að ég klári þetta.

Nú er ég farin aftur að sofa.

Er veður afstætt?

Mikið skelfing er gott þegar himininn hættir að gráta og jafn skelfilega leiðinlegt þegar hann byrjar aftur og aftur og aftur. Ætlar þetta engan endi að taka?
- Annars á maður ekkert að vera að ergja sig á því sem maður ræður ekki við. Á Íslandi tók ég stundum til bragðs, í slæmum veðrum, að draga fyrir alla glugga, setja suðræna tónlist undir geislann, opna rauðvínsflösku og elda einhvern rétt frá heitu landi. Það var sko alveg gott veður hjá mér, bara ef ég vildi það!

Ó, mig auma!

Líkamlegir kvillar hafa rænt mig blogggleðinni. Ég reyni að hugsa til Beethovens, Rosewelt og Christofers Reeve sem létu ekkert stoppa sig og áttu meira að segja miklu erfiðara en ég.

Ég hrekk í gang áður en ég veit af.

Gamla landið

Stóri himininn, ferska loftið, sumarlyktin, kyrrðin, sjórinn, krían, fjöllin, bíltúr út úr bænum, Flatey og Breiðafjörðurinn, amma og afi, fólkið mitt, miðbærinn, garðurinn minn, nammið, vatnið, skyrið, harðfiskurinn, kjötsúpan hennar mömmu, flatkökur með hangikjöti, fjölskylduboð, jólin...

Fólk er fífl!

Nú er ég hætt að skilja. Ég sem ætlaði að vera svo obboðslega dönsk og pottþétt og var það líka en allt kom fyrir ekki. Sendi boðskortin með 10 daga fyrirvara með idiotproof leiðbeiningum og skrifaði meira að segja s.u. (svar udbedes=svar óskast) senest torsdag d.24.juni! Jú, einn afboðaði sig og þá gerði ég auðvitað ráð fyrir hinum. Þetta endaði í 5 strákum af 12. Aumingja afmælisbarnið vildi enn bíða eftir gestunum þegar 40 mínútur voru liðnar af afmælinu, alveg viss um að þeir væru á leiðinni. Þegar hann sagði "þetta er ömurlegt", langaði mig bara að segja "já veistu það ástin mín, að fólk er fífl"!

Sem betur fer rættist úr og hann varð ánægður með daginn þrátt fyrir allt. Næst býð ég bara fíflunum símleiðis.

Frumburðinum spillt!

Deginum var eytt í Field´s þar sem keyptar voru afmælisgjafir handa afmælisbarninu. Snáði er ekki heima, er búinn að vera í ferðalagi síðan á þriðjudag og kemur loksins heim á morgun. Hann græddi aldeilis á því að vera ekki heima á afmælisdaginn sinn, því foreldrarnir söknuðu hans svo mikið að þeir gátu ekki hætt að kaupa gjafir. Þetta endaði í sjö pökkum! Við hlökkum hrikalega til að fá hann heim í afmælisköku og pakkaopnanir. Var að fatta að þetta er hans síðasta afmæli sem einkabarn og kannski ágætt að hann fái gjafir eftir því.

Hinn heittelskaði fékk hádegismat og fatakaup í H&M í afmælisgjöf. Loksins fékk ég hann til að kaupa sér öðruvísi buxur en gallabuxur.

Mikið gerir grámyglurigning mig syfjaða.

Auðvitað reddaði kerlingin þessu með kökuna. Fann gamlan Føtex-flöskumiða og seldi fleiri flöskur og gat þannig keypt í kökuna. Hann fattar þetta reyndar á bökunarlyktinni þegar hann kemur heim en það er allt í lagi. Hún kemur líka á óvart.

Tókuð þið eftir þessu? Rock on Morrissey!

Og að lokum þetta: Heja Sverige!

Oj, ég er ömurleg kærasta. Í öll þau 10 ár sem við S höfum verið saman, get ég talið á fingrum annarar handar hversu oft ég hef gefið greyjinu afmælisgjöf. Mér datt reyndar í hug sálfræðileg skýring á þessari leiðinlegu hegðun minni. Nefninlega að ég á afmæli á aðfangadag og kann einfaldlega ekki á þessa afmælishluti. Lélegt? Kannski.
Hann á afmæli á morgun og ég í klípu. Ég var búin að ákveða að nota tækifærið í kvöld á meðan hann er að vinna og baka köku handa honum. Nei, tókst að klúðra því. Ég gleymdi nebbla að fara í bankann og skipta ávísuninni feitu, þannig að ekkert verður úr kökubakstri, í kvöld að minnsta kosti.
Svo er stóra spurningin...hvað í andskotanum á ég að gefa honum? Nú ætla ég ekki að klikka! Hann skal fá sinn afmælispakka á morgun og hananú!

Skin og skúrir.

Þessu mega óléttar konur hreinlega ekki við.
-Að fá óvæntan feitan tékka frá kommúnunni og vondar peningafréttir frá kommúnunni sama dag. Hormónarnir dansa trylltan stríðsdans og fjölskylda mín er ótrúlega heppin að vera ekki heima núna til að verða ekki fyrir barðinu á mér.
Þá er besta ráðið að leggjast aðeins í rúmið og grenja úr sér mestu gremjuna. Passa sig á því að vera ekki of lengi að því, svo ekki myndist það slæmir pokar undir augunum að maður komist ekki út í búð til að færa björg í bú. Slökkva svo á vandamálunum með því að kveikja á tölvunni og skella sér á vit netheimsins og lesa um líf og pælingar annarra.
Ætli ég hafi misst af The Bold and the Beautiful? Það er fátt eins passandi verandi á bömmer.

Maður getur alltaf á sig blómum bætt. Hér kemur eitt, frændi minn skilst mér. Þrælskemmtilegur finnst mér.

Hjúkk, nú get ég loksins horft á fréttir stöðvar tvö.

Ég var þarna frá kl.13 til 20 og var ekki vör við 700 manns. Þetta var annars fín skemmtun og satt er að það rættist úr veðrinu. Úrhellisrigning breyttist í sólarglætu með smá rigningu sem mér finnst alltaf frekar súr upplifun en skemmtileg þó.

Ég á ekki til orð!

Ég þori ekki að linka beint á síðuna en þið verðið að smella á linkinn sem Fellibylur gefur upp í pósti sínum, dagsettan 14. júní.

Enn af útvarpi

Loksins jákvæðir hlutir að gerast í íslensku útvarpi. Doktorinn snúinn aftur á Skonrokk á laugardögum á eftir King Kong. Treysti því að honum bregðist ekki bogalistin.

Hæ hó jibbíjei og jibbiíjei, það er kominn sautjándi júní!

Ég byrjaði sko að syngja þetta um leið og ég vaknaði. Það var alveg ekta 17. júní í dag, nema ekki í miðbæ Reykjavíkur. Meira að segja rigningin lét ekki á sér standa. Fórum í Jónshús og keyptum okkur íslenskt súkkulaði og hlustuðum á Mosfellsbæjarkór, ef ég fer rétt með nafnið. Hann var voðalega krúttlegur, samansafn af söngáhugafólki sem söng, meira af ánægju en færni, vel valin lög við undirleik segulbands, alveg skemmtilega hallærislegt dæmi. Svo voru tveir hljóðfæraleikarar sem ég man ekkert hvað heita. Þau léku íslensk þjóðlög á fiðlu og kontrabassa. Mikið var gott að heyra rammíslensk þjóðlög, ég fór strax að hugsa um harðfisk, malt, hangikjöt og kjötsúpu,mmmmm.....Mikið vildi ég samt að Jónshús væri stærra eða réði a.m.k. yfir stærri samkomusal, ég held að það veiti ekkert af því. Hlakka til laugardagsins, þá verða sko flott hátíðahöld niðrá strönd, sama hvernig viðrar auðvitað.

...eða jú, þetta:

Rúv vefurinn sökkar feitt! Hvað er eiginlega vandamálið hjá þeim þarna? Tíma þeir ekki að borga almennileg laun svo þeir geti ráðið fólk sem er starfi sínu vaxið? Eða er þetta allt ríkisstjórninni að kenna? Hvað er svona f***ing erfitt við að hafa beinar útsendingar í lagi og sömuleiðis upptökurnar? Sem íslenskur ríkisborgari, skattgreiðandi og einn eigenda Ríkisútvarpsins finnst mér ég eiga kröfu á þessu og hana nú!

Dæs...

Stundum hef ég ekkert að segja og þá er best að sleppa því.

Ég er nú meiri kerlingin!

Í gær átti ég von á gesti, þó ekki beint auðfúsugesti (er það ekki skrifað svona?). Í skóla sonar míns tíðkast nefninlega að kennarinn heimsæki nemendur sína í svona hyggeligt spjall eða skole/hjemmesamtale, eins og þetta kallast. Reyndar kannast aðrar íslenskar mæður ekki við þetta sem eiga börn í sama skólanum. Kannski er þetta bara í hans bekk....en allavega ég sem sagt stóð í þeirri meiningu að hann Jan kennari ætti að koma í heimsókn klukkan 15:45 í gær. Ég var fyrir löngu búin að fá miða heim þar sem ég átti að merkja við þann tíma dagsins sem hentaði best og fékk svo meldingu til baka þar sem fyrrgreindur heimsóknartími var tilgreindur. Ég, eins og sannri húsmóður sæmir, stóð á haus allan daginn og þreif allt hátt og lágt fyrir heimsóknina góðu. Var eiginlega að brenna á tíma, því ég náði rétt svo að skúra kl. 15:40. Ég sem var búin að ákveða að það ætti ekki að vera greinilegt að ég væri að þrífa áður en hann kæmi með því að allt væri angandi í skúringasápulykt. Þetta átti að vera voða "kasúal", átti að líta út fyrir að það væri alltaf svona hreint hjá mér...hahaha....það sem manni dettur í hug. Svo leið og beið og aldrei kom Jan. Mér datt í hug að hann væri kannski enn með gömlu adressuna mína og hefði bara farið húsavilt svo að ég ákvað að hringja í hann þegar klukkan var orðin fjögur. Hann svaraði ekki, svo að ég ákvað að vera bara fegin eftir allt saman, ég var hvort eð er ekkert búin að hlakka til að fá kennarann í heimsókn, finnst það satt best að segja hálfasnalegt. En u.þ.b. fimm mínútum seinna hringir hann og ég spyr hvernig standi á því að hann hafi ekki komið. Þá var það ég sem misskildi þetta allt saman. Það var ég sem átti að koma í skólann og hann lét mig sko vita af því að hann hefði setið og beðið eftir okkur...æ æ æ. En fyrst ég var í símanum gat hann alveg gengið frá þessu símleiðis. Sem betur fer var erindið ekkert hrikalega mikilvægt. Hann var bara ánægður með stákinn og hann plumar sig vel í skólanum og er góður og duglegur strákur.
Það getur komið sér ágætlega að vera útlendingur stundum og hvað þá að vera með lækkaða greindarvísitölu í þessu ástandi. Jan var ekkert súr, sagði bara að svona nokkuð gæti alltaf gerst. Eins gott að vera í náðinni hjá Jan.

Útvarp Ísland

æji ég er komin með hundleið á Tvíhöfða. Hann Jón greyjið fer svo í taugarnar á mér. Hann er svo lengi að koma hlutunum út úr sér og ef það á að vera eitthvað fyndið þá er það alveg misheppnað finnst mér. Svo er hann alltaf að leika kerlingar eða perrakarla, hann er orðinn ansi þreyttur þessi sami brandari alltaf. Hann er að fara að brenna út eins og Laddi hérna um árið. Eina leiðin til að redda þessum þætti er að fá fleiri gesti og að þeir geri fleiri sketsa en þeir eru oft helv. góðir. Já, og NOTABENE spila almennilega músík!
Ég er nefninlega algert útvarpsfrík og hreinlega verð að hafa útvarpið í gangi þegar ég er heima. Rás tvö getur líka verið ágæt en líka alveg hrikalega leiðinleg, sérstaklega finnst mér einn eða tveir útvarpsmenn bera af, leiðindalega séð. Guðni Már Henningsson eða eins og við skötuhjúin köllum hann í gríni, Guðna Hár Menningsson. Svo er það þessi Hrafnhildur eitthvaðdóttir sem er alltaf eins og hún sé á túr og spilar Rod Stewart og Bó Halldórs eins og henni væri borgað fyrir það...eða fær hún borgað fyrir það..hmmm? Og hvenær ætlar þessi blessaða útvarpsstöð að fatta að það er vont útvarpsefni að heyra í honum Jónda Bónda í Súgandasveit nyrðri röfla um túnsprettu og fengitíma í tíma og ótíma? Fyrirgefiði, hvað kemur mér það við? Á ég ekki bara að hringja í útvarpið og tala um hvernig gengur að þrífa hjá mér og svona, alveg er það jafn skemmtilegt.

O sei sei.

Margt hefur á dagana drifið hjá Regínu, hinni heima"vinnandi" húsmóður. Já vinnandi í gæsalöppum því mér verður alls ekkert úr verki. Það er svo merkilegt að þegar maður hefur nógan tíma gerir maður ekki neitt. Æji, ég geri þetta bara á morgun, segi ég alltaf og á meðan safnast rykið fyrir og óhreinataushrúgan staflast upp þangað til ekki eru til nærbrækur né sokkar til að vera í...oj bara. Það er helst að þegar rignir eins og í dag að maður hreyfi á sér sitjandann, annars er hann bara kyrr á teppi úti í garði á góðviðrisdögum.

Í vikunni fengum við minnsta næturgest sem nokkurntíma hefur sést hér á þessu heimili og þó víðar væri leitað. Nýfæddur og yfirgefinn kettlingur. Kallinn heyrði í honum harmakveinin og tók hann heim þar sem hann hugðist bjarga lífi hans. Mamma hans, flækingslæðan, hafði ungað út út sér 5 kettlingum í húsasundi einu hér í nágrenninu. Kettlingagreyjið var það nýr að hann var ennþá með naflastrenginn og auðvitað staurblindur. Við hugsuðum um hann eins og ungabarn, fengum lánaða sprautu hjá einni nágrannakonunni til að geta komið ofan í hann mjólk, vöfðum hann í handklæði og settum hann ofan á ofninn til að halda á honum hita. Sonurinn varð svo glaður greyjið og var alveg búinn að ákveða að kisi litli væri sko frændi hennar Flixu, kisu sem við áttum á Íslandi. Hann var meira að segja farinn að hlakka til þegar þau myndu hittast á Íslandi. Dramatískast var þó þegar þeir feðgar fóru að skila kisa. Það var gert með miklum trega. Við vorum alveg búin að ákveða að halda honum, jafnvel þó að dýralæknirinn vildi aflífa hann, því hann ætti ekki möguleika á að verða eðlilegur köttur, hvað sem það nú þýðir. Það sem gerði útslagið var að við vildum ekki að taka sénsinn á að ég fengi bogfrymilsótt, því þá gæti ég misst fóstrið. Málið er að þessi sótt er mun algengari hér í DK en á Íslandi, gat nú verið. Einhver sagði okkur að læðan myndi afneita kettlingnum sínum, því nú væri manneskjulykt af honum. Æji, við ætluðum bara að vera góð.

Meira um viðburði liðinna daga á morgun...

Hér á hægri væng er komin Sigga Lísa, nágranni, Hafnfirðingur, kennari, bumbulína og ég veit ekki hvað og hvað.

Hei! Takið afstöðu!

Ég ætla að herma eftir frænda og hvet alla til að gera slíkt hið sama.

Sólin er svo mikið að skína að ég hef ekkert mátt vera að því að blogga. Koma tímar koma ráð...

Það að vera ligeglad

Mig langar til að leiðrétta algengan misskilning sem ríkir hjá Íslendingum, það er að segja þeim sem ekki hafa búið hér í DK. Þeir halda nefninlega að Danir séu svo ofboðslega næs og svo glaðir eitthvað og segja því títt: " Danir, æji já þeir eru svo ligeglad" - með bros á vör. Ég hélt einu sinni að það að vera ligeglad væri mjög jákvætt í fari fólks. Þá væri það alltaf glatt og brosti framan í lífið, sama hvað á gengi. Einmitt þarna liggur hnífurinn í kúnni, það er alls ekki merkingin sem felst í þessu orði að vera ligeglad. Svo ég taki merkinguna bara beint uppúr tölvuorðabókinni minni þá er hún svona:
ligeglad
lo., hk. eins
kærulaus
• jeg er fuldstændig l.: mér er nákvæmlega sama

Sem dæmi úr raunveruleikanum má til dæmis nefna þetta. Par með eitt barn sem átti að fá íbúð hér á kollegíinu á ákveðnum degi, var skyndilega sagt með nánast engum fyrirvara að ekkert yrði af því fyrr en tveimur vikum seinna. Eins og við mátti búast var búið að gera viðeigandi ráðstafanir, m.a. segja upp þáverandi íbúð í samræmi við fyrri dagsetningu. Þá var Dananum alveg nákvæmlega sama = ligeglad, þegar honum var sagt frá aðstæðum og barnafjölskyldan hefði engan samastað í 2 vikur!!! -"sådan er det bare" svaraði Daninn eins og honum einum er lagið. Það sér það hver maður í hendi sér að þetta viðhorf hefur ekkert með gleði að gera. Þetta er nú bara eitt lítið dæmi um hversu ligeglad Danir eru. Vonandi hef ég leiðrétt þennan misskilning í eitt skipti fyrir öll. (Ekki nema ég hafi verið sú eina sem misskildi þetta, hahahahha.)

sjáið hverjum ég líkist...

O jamm og jæja

Hér eru komnar stúlkur tvær. Ausan er enn ein frænkan og ekki af síðri gerðinni. Lára er laukur því ég er rófa.

Hvar eru 19 stigin og sólin sem var búið að lofa í dag...HA?

Slysabrunch

Ég má til með að deila þessu með ykkur. Þetta byrjaði allt saman á því að ég varð að bjarga brokkolíi úr ísskápnum frá eyðileggingu og ákvað að hann skyldi étinn í skyndi. Nú, sem ég var að taka hann úr ískápnum, sá ég að ég átti þessar fínu kartöflur líka. Þessar litlu sem eru svo góðar með hýðinu. Ákvað að sporðrenna þeim líka. Brokkolíið gufusauð ég svo en kartöflurnar sauð ég upp á gamla mátann. Nú með þessum herlegheitum vildi svo til að ég átti þessa fínu jógúrtsósu frá kvöldinu áður:

180 g jógúrt
2 hvítlauksrif
1 tsk salt
1/2 tsk svartur pipar eða piparblanda
safi úr ca. einni sítrónu

Það var ekki að spyrja að því, þetta var bara geðveikt gott. Ég svindlaði reyndar aðeins í hollustunni og bætti í jógúrtsósuna smá sýrðum rjóma. Fyrir þá sem hafa hugsað sér að prófa þá finnst mér líka frekar mikilvægt að salta og pipra brokkolíið og kartöflurnar aðeins.

Eitt hint að lokum. Það þarf ekkert að eiga einhverjar gufusoðningagræjur, maður notar bara sigti og pott með loki. Setur lítið vatn í pottinn, a.m.k. má það ekki ná upp í sigtið. Lætur suðuna koma upp og skellir svo brokkolíinu í sigtið og wúalla, tilbúið eftir fáeinar mínútur...namm.

Það var mikið!

Jæja. Með þreytu í fótum og við sætan angan ilmkertis sit ég við tölvuna í þögn og skrifa. Nokkuð ánægð með afrakstur dagsins. Ég er nefninlega búin að vera í tvö ár á leiðinni í IKEA og ég dreif mig semsagt loksins í dag. Ég elska alveg að fara í IKEA, sérstaklega þegar ég á smá aur. Þó voru engin stórkaup gerð, engar mublur keyptar, meira svona smáhlutir sem vantaði. Kannski það merkilegasta hafi verið gardínur. Þær fá að leysa lökin af sem eru búin að hanga fyrir gluggunum hjá mér í tæpa þrjá mánuði. Jú, svo fékk ég líka ilmkerti en þau hef ég hvergi fundið hingað til. Þarf að kaupa lager af þeim í næstu ferð. Ég er sko búin að ákveða að fara strax aftur eftir mánaðarmótin að kaupa hillur.

Annars langar mig frekar í gömul húsgögn en ný frá IKEA. Mér líður betur innan um hluti með sál. Maður þarf að fara að þræða loppemarkaðina og prútta.

Til lykke Mike!

Guði sé lof fyrir Michael Moore, ég segi nú ekki annað! Hvernig fengju Bandaríkjamenn annars að fá að heyra og sjá sannleikann, eða eins og hann kallar það, The Awful Truth ? Maður er bara orðinn skíthræddur um að Moore verði myrtur, hann er örugglega orðinn réttdræpur hjá repúblikönum og búinn að vera lengi. Hann er ábyggilega týpan sem þvertekur fyrir að hafa lífverði. Til hamingju með Gullpálmann Mike! Ég get ekki beðið eftir að sjá myndina. Ótrúlegt að hún skuli ekki enn vera komin með dreifingaraðila í Bandaríkjunum....eða kannski ekki? Eða hver á kvikmyndabransann í U.S.A?

Þetta verða allir sem finnst indverskur matur góður að prófa:

7-800 g lambakjöt, bein- og fituhreinsað
3 laukar, saxaðir
3-4 hvítlauksgeirar, saxaðir
4-5 cm bútur engifer, saxaður
1 msk karríduft, gjarna Madras (rajah)
2 tsk garam masala
1 tsk kardimommur, malaðar
1 tsk kanell
1/2 tsk chillipipar, eða eftir smekk
50 g smjör
300 ml hrein jógúrt
1/2 l vatn
2 kjúklingakraftteningar
2 msk tómatþykkni (paste)
sítrónusafi
e.t.v. salt og pipar

Skerið kjötið í gúllasbita. Setjið lauk, hvítlauk, engifer og krydd í matvinnsluvél eða blandara og látið ganga þar til allt er orðið að mauki. Bræðið smjörið á stórri pönnu og brúnið kjötið vel á öllum hliðum. Takið það upp með gataspaða og setjið á disk. Setjið kryddaða laukmaukið á pönnuna og látið það krauma við meðalhita í nokkrar mínútur. Hrærið oft á meðan. Hrærið svo jógúrt, vatni, teningum og tómatþykkni saman við, setjið kjötið aftur út í, leggið lok yfir og látið malla í um hálftíma. Takið þá lokið af pottinum og sjóðið í hálftíma í viðbót, eða þar til kjötið er meyrt og sósan hefur þykknað. Smakkið til með nýkreystum sítrónusafa og e.t.v. pipar og salt.

Þetta er algjört nammi og auðvitað hefur maður góð hrísgrjón með og svo geri ég alltaf gúrkusalat með sem er svo frískandi á móti karríinu:

Afhýða gúrku og skera fínt niður. Setja í skál og salta. Merja ca hálfan hvítlauksgeira, bæta honum í og hreinni jógúrt. Svo smá svartan pipar og sítrónusafa. Gott að láta þetta vera í ískápnum svona hálftíma, klukkutíma áður en hún er borðuð en samt ekki nauðsynlegt.

Verði ykkur að góðu og segið mér svo hvernig ykkur fannst!

Ævintýri gærdagsins.

Ja hérna hér! Bara kommentamet í gangi sem sennilega verður seint slegið. Það er svo gaman þegar manni er komið á óvart. Ekki nóg með að ég hafi eignast frænku í gær, heldur hafði ég ekki hugmynd um að uppvöskunarvani minn myndi taka slíkum stakkaskiptum á einum degi eins og raunin varð. Ég auðvitað blótaði því í sand og ösku þegar allt í einu fór að flæða ógeðslegu drulluvatni í eldhúsvaskinn minn. Þetta var á að giska gömul og feit sósa, blönduð uppvöskunarsápu og lyktin alveg eftir því. Hún náði meira að segja að breiða sér um alla íbúðina við ófögnuð þeirra sem þar búa. En á sömu mínútu og vatnið tók að streyma í vaskinn með óhreina leirtauinu gerðist nefninlega alveg stórmerkilegur hlutur. Ég ákvað að aldrei skyldi nokkuð liggja í vaskinum. Sem sagt allt þvegið upp jafn óðum. Þetta hefur þá kosti í för með sér að ég er alveg eldsnögg að vaska upp og get þessvegna sleppt því að blóta og gráta uppþvottavélina mína sem varð eftir á Íslandi. Svona geta leiðindi verið dulbúin gleði. Hvernig var þetta nú aftur...fátt er jafn slæmt að ei boði nokkuð gott...eða eitthvað svoleiðis? Snýst þetta ekki bara um viðhorf?

Sjáum svo bara til hversu lengi nýji uppvöskunarvaninn endist...

Halló allir!

Ókei, ég er snillingur. Ég gerði þetta allt sjálf. Blár er uppáhaldsliturinn minn, svo að auvitað var hann valinn í nýja lúkkið. Ég á þó eftir að betrumbæta þetta aðeins, mér finnst asnalegt að letrið sé svona stórt á kommentunum og hlekkjunum...en þetta verður látið duga í bili. Ég ákvað að láta vera að klína einhverri mynd af mér og profile, það er miklu svalara að vera huldukona fyrir þá sem ekki þekkja mig. Ef einhver veit hvernig á að laga letrið eru leiðbeiningar vel þegnar.

Takk, danke, merci, gracías, tak...man ekki meira. Bæ.

Þetta er allt að koma!

Ég vona að minn dyggi, gríðarstóri og yndislegi lesendahópur sýni mér smá þolinmæði. Ég er að vinna í þessu öllu. Hlekkirnir komnir og kommentakerfið eftir, skelli því á næst þegar ég nenni. Annars er allt gott að frétta.

Speki dagsins:

"Hvort sem við erum trúuð eða trúlaus og hverrar trúar sem við erum er tilgangur lífsins að leita hamingjunnar. Sjálft lífsaflið knýr okkur áfram í átt til hamingjunnar."
-Dalai Lama

jamm...he he Þórdís kemst að bráðum, er í miðjum klíðum að breyta útlitinu og það kallar á allskonar templeit vesen. Hef ekki meiri tíma í dag, kallinn þarf að fara að berjast eftir 3 mínútur...

Meira örblogg...

Bæti hér við frábærum penna og masterblogger, Þórdísi, sem ég þekki annars ekkert persónulega.

Ha ha ha...gott að við duttum úr Júró (var það ekki annars örugglega), þetta var hvort eð er alveg ömurlegt lag eins og venjulega. Lagið sem vann ömurlegt líka eins og venjulega. Því skyldi maður búast við einhverju öðru? Tyrkland var best.

Bara snilld !

Þetta gengur ekki lengur!
Nú skal letinni fórnað fyrir prófalestur, get alveg eins látið mér leiðast við það. Býst við að bloggið verði slappt þar til prófin eru yfirstaðin.

Hjálp!
Hvað gerir maður við letisýki?

Brúðkaup skrúðkaup!
Það er gjörsamlega hvorki kveikjandi á sjónvarpinu né opnandi dagblað hér án þess að verið sé að fjalla um blessað konunglega brúðkaupið. Á hverjum degi eru einhverjir viðburðir sem mögulegt og ómögulegt er að fjalla um. Í kvöld var til dæmis eitt fréttaskotið notað í að fjalla um einhver krakkagrey sem voru sett í að tína upp rusl á Strikinu og nágrenni til að allt verði nú nógu hreint fyrir heimsviðburðinn mikla. Auðvitað fengu þau svo ferð í skemmtigarð í verðlaun (frá skólunum). Myndavélar sjónvarpsstöðvanna keppast við að ná þessum geypilega merkilegu atburðum á filmu, foreldrar Mary í bæjarferð, Mary og Frederik fara siglingakeppni, beinar útsendingar frá galakvöldverðum og fleira og fleira. Meira að segja var heill sjónvarpsþáttur sem hét Brev til Mary , þar sem Ástralskar konur giftar Dönum voru að gefa henni góð ráð og bla bla bla. Eins og venjulegar konur eigi eitthvað sameiginlegt með verðandi krónprinsessu...hahh!!!
Þessar konur höfðu auðvitað ekkert nema jákvætt að segja um Danmörku og danskir karlmenn voru sko þeir myndarlegustu í heimi...je sjor! Ein þeirra hélt því meira að segja fram að Danir væru svo opnir fyrir útlendingum...hún hlýtur að hafa fengið borgað fyrir að segja þetta.
Við skötuhjúin brugðum okkur í bæjarferð og rákumst á fyrnarstóra blómaskreytingu á Amagertorgi. Hún átti víst að vera risastór hjörtu, að sjálfsögðu til heiðurs brúðarparinu, en mér fannst hún frekar líkjast rössum, hahahah! Kaupmannahafnarkommúna leggur víst til 100 milljónir danskar í meðal annars rassaskreytingar úr blómum! Auk þess eru skattgreiðendur til dæmis að borga fyrir malbik sem verður lagt á Kóngsins Nýja Torg svo að konunglega hersingin geti keyrt þar í gegn á brúðkaupsdaginn. Það er nefninlega verið að endurnýja allt torgið og framkvæmdir standa meira að segja sem hæst þessa dagana. Svo verður malbikið rifið upp aftur á mánudaginn til að hægt sé að halda áfram með framkvæmdirnar. Hvað ætli það kosti nú? Allt í allt erum við að tala um 142.500.000 danskar krónur af opinberu fé sem er látið í þessa, afsakið orðbragðið, helvítis vitleysu. Þetta er auðvitað afsakað með því að þetta sé svo góð markaðssetning fyrir Danmörku en það fyndna við þetta er að það koma bara 20 ástralskir túristar í tilefni brúðkaupsins, gamlar kerlingar. Æji brúðkaup skrúðkaup...mikið verð ég fegin þegar þetta er yfirstaðið. Ég er fyrir löngu búin að fá mig fullsadda af þessu rugli.

Æ æ ó ó, aumingja ég! Það er þvílík sól og blíða úti og ég er lasin og ég má ekki fara út að leika...öhöhö! Það getur samt vel verið að ég fari bara samt út, ég er þrátt fyrir allt ekki með hita held ég...bara ógeðslega kefdrullu og nettan hausverk. Er ekki vítamín í sólinni?
Jafn ömurlegt og það er að vera veikur varð ég samt mjög glöð þegar ég sá smettið á Donald Rumsfeld í yfirheyrslunni, he he he, sjálfsánægjuglottið farið og aulasvipur kominn í staðinn. Hann hefur aldeilis þurft að æfa sig stíft fyrir framan spegilinn til að ná glottinu af. Hvað er eiginlega að almenningi í Bandaríkjunum, 69% segja að hann eigi ekki að segja af sér? Æji, ætli það sé nokkuð að marka þesar skoðanakannanir annars?
Úff, hvað ég er fegin að vera ekki Kani, það hlýtur að vera bögg. Ég stóð mig að því um daginn að vera að blóta einum slíkum í laumi, fyrir það eitt að tala amerísku. Þannig var að ég var stödd í þvottahúsi kollegísins, mænding mæ ón bissniss og heyrði svona ekta háværa amerísku ca. 3 metra frá mér. Um mig fór hrollur og einhverjar ojj bara hugsanir. Þær voru nú reyndar ekki lengi í hausnum, því ég áttaði mig á því að þetta var bara saklaust stúlkugrey að tala sitt eigið móðurmál. En svona er þetta, því miður. Maður má ekki vera of fordómafullur, ég er viss um að mörg Kanagreyjin eigi við einhverskonar tilvistarkreppu að stríða þessa dagana. Maður á ekki að setja alla undir sama hatt, nema Dani, þeir eru allir leiðinlegir. Nei, nei, það er auðvitað til einn og einn sem er í lagi.

ahhh....Þetta var ljúf nótt. Svaf eins og grjót, ólíkt síðustu tveimur þegar stressið var að gera út af við mig. Mig dreymdi ekkert nema blaðsíðu eftir blaðsíðu af verkefninu. Því var svo skilað nákvæmlega á þeirri sekúndu sem skilafresturinn rann út. Þvílíkur léttir! Þá er bara munnlega prófið úr því þann 19. maí. Eða það er ekkert bara...en andsk...ég nenni ekki að vera að stressa mig á því. Það fer bara eins og það fer. Ég er að reyna að hætta þessari fullkomnunaráráttu og einbeita mér bara að því að ná, meira er ekki hægt að þessu sinni.

Það er Store bededag í dag og ég hef ekki hugmynd um hvað það þýðir. Kannski maður eigi að biðja bænirnar sínar ekstra oft eða eitthvað. Ég hef ekki miklar áhyggjur af því enda bið ég aldrei bænir. Skiftir engu máli, fínt að fá frídag. Hann fer sko í tiltekt með gluggaþvotti og öllu tilheyrandi. Líka eins gott að nota tækifærið á meðan sólin skín ekki.

STRESSSSS#&%¤+*"&!!?*åz%w(=y

Jebb! Það fer ekki á milli mála! Ég er sko svín!
Alveg eins og Ausa litla frænka, en stóra frænka og frændi, bróðir hennar eru græn svo græn...


You are Miss Piggy.
You are talented and the center of attention. At
least you'd like to think you are. You're
really just a pig.

FAVORITE EXPRESSIONS:
"Moi", "Moi" and
"Moi!"
LAST BOOK READ:
"Women Who Run With Frogs And The Frogs Who
Better Wise Up Quick"

FAVORITE MOVIE:
"To Have and Have More"

DRESS SIZE:
If it's expensive, it fits.

BEST FEATURES:
Eyes, eyebrows, eyelashes, nose, cheeks, hair,
ears, neck, shoulders, arms, elbows, hands,
fingers, legs, knees, ankles, feet, toes and so
on and so forth.

SPECIAL ABILITIES:
Singing, Dancing, Directing, Producing, Writing,
Starring, and Being Famous.


What Muppet are you?
brought to you by Quizilla

Heilinn er frátekinn í verkefnið í dag.

Jamm jamm jamm. Loksins kom hún esselska, sólin. Tók mér bara, að mér fannst, verðskuldað frí og hékk úti í garði í 20 stiga hita í allan dag. Frétti að það væru 4 gráður á Íslandi og snjór á Húsavík. Múúhahaah

Samtal við Herr Direktör

Æji ég veit ekkert hvort mig langi lengur til að reyna að fá að vinna lokaverkefnið fyrir Guldfoss A/S. Ég meilaði til þeirra og bað um upplýsingar sem ég hugðist svo nota til verkefnisins. Var ekki fyrr búin að ýta á send, þegar direktørinn hringdi bara í mig! Ég var algjör taugahrúga, held reyndar að ég hafi náð að spila mig frekar kúl. Hann byrjaði á því að segja mér að þetta væru nú upplýsingar sem mættu ekki bara fara út um allan bæ, þeir væru ekki að vinna 20 tíma á sólarhring til þess að þetta læki síðan bara til samkeppnisaðilanna. Ég sagði bara, ja ja det kan jeg godt forstå, eins og asni, í stað þess að láta hann vita að ég væri hvorki allur bærinn né samkeppnisaðili. Þetta er svo rosalega leynilegt sko, alveg hernaðarleyndarmál. Það sem ég bað um voru sölutölur, verðlisti, ársskýrsla og markaðsrannsóknir. Hann sagði að almennt lægju þessar upplýsingar á lausu í Danmörku, sem er alveg satt, en að Íslendingarnir vildu halda þessu leyndu. Æji, eitthvað finnst mér erfitt að trúa því. Ég held að hann hafi bara hreinlega ekki nennt að skaffa mér þetta, alveg eins og búast má við af Bauna.

Samtalið hélt áfram, hann fór að spyrja mig hvað ég vonaðist til að fá út úr þessu verkefni og þá átti ég auðvitað að svara að ég vonaðist til að fá að skrifa fyrir þá lokaverkefni og/eða fá vinnu hjá þeim. En ég sagði bara að ég væri fyrst og fremst að hugsa um að ná prófinu, hehehehe...gott hjá mér. Svo var hann eitthvað að tala um að þeir væru nýbúnir að vera með auglýsingaherferð í búðunum og var að væla um hvað það hefði verið dýrt og að fólkið sem stóð í básunum að gefa smakkprufur hefði ekki getað svarað spurningum um Ísland og íslenskt lambakjöt. Já skemmtilegt, sagði ég, í verkefninu mínu læt ég Íslendinga standa fyrir kynningunni einmitt til að geta svarað spurningum. Það væru nefninlega mjög margir Íslendingar í Danmörku. Þá fór hann að biðja mig um einhverjar tölur og ég sagði að sem dæmi væru um 100 bara á kollegíinu sem ég byggi á. Það eru nú fandme margir, sagði hann alveg hissa, en ekki eins hissa og ég að hann vissi ekki um fjölda Íslendinga í Danmörku.

Skipti þá engum togum að hann spurði hvort það væri til e-mail adressulisti yfir þessa Íslendinga á kollegíinu og ég hvað svo ekki vera en það væru minnistöflur á víð og dreif þar sem koma mætti skilaboðum á framfæri. Endaði hann svo símtalið á því að plata mig til að setja upp fyrir sig á blað þetta sem stendur á heimasíðu þeirra um konkurrance. Semsagt vill koma sér í kontakt við Íslendingana svo hann geti stolið minni hugmynd!!!

OOhhhh...ég veit, þetta er þvílík langloka en ég verð bara að pústa smá. Mér finnst þetta alger tækifærismennska og ómerkilegheit. Kannski er ég bara ekki nógu hörð og tækifærissinnuð til að finnast þetta bara í lagi? Að minnsta kosti er hægt að segja að direktørinn hafi fengið meira út úr þessu en ég. Gat ekki einu sinni látið mig hafa príslista....kommon!

Ég ætti kannski að gerast bara tækifærissinni líka og hugsa sem svo.....tja, þetta snýst ekki um æfistarf heldur 3 mánaða verkefni og halda kontaktinum við gæjann og smjaðra bara?

Ég var alveg búin að ákveða að gera þetta ekki...en hér kemur það nú samt. Þið sem eruð að lesa síðuna mína, segið eitthvað, kommenterið, ha....? Mér finnst þetta voða desperat eitthvað, maður á eiginlega ekki að þurfa að biðja um þetta, en skítt með það.

Lokakafli framhaldssögunnar o.fl.

Jess....það gekk! Fékk frest á verkefninu. Þannig að næsta vika fer í að plana auglýsingaherferð fyrir íslenskt lambakjöt í á stórkaupmannahafnarsvæðinu. Hver veit nema þetta leiði til frekari verkefnavinnu fyrir Guldfoss A/S? Jafnvel lokaverkefnis, hmmmm...? Spennandi og skemmtilegt.

Hef annars komist að því að bloggsíður eru tímaþjófar. Þær gefa samt meira af sér en aðrir slíkir, til dæmis sjónvarpsgláp.

Fávitinn ég er búin að fatta hversvegna ekkert bólaði á Tvíhöfða um daginn. Þeir byrja klukkan 7 en ekki 6, á ísl. tíma, eins og ég hélt. Sýnir bara hvað ég er vön að rísa snemma úr rekkju.

Já, og Bandaríkjamenn! Haldiði bara áfram að saka aðrar þjóðir um mannréttindabrot á meðan þið komið fram við alla með virðingu eins og írakska stríðsfanga og Guantanamo fanga svo dæmi séu tekin. Ég hef líka tekið eftir því að heimurinn er mun friðsamari eftir að þið réðust inn í Írak. Alveg eins og Hr. Runni lofaði. God bless America!

Framhaldssagan

Fundurinn gekk vel...ekkert nema almennilegheitin. Fæ vonandi samtal við deildarstjórann á morgun. Spennan magnast.

Miðvikudagur til máttar

Undur og stórmerki gerast enn. Jebb, þetta er satt...þegar þetta er ritað er klukkan 07:56 og ég komin á fætur! Bíð bara eftir þýðum röddum míns elskulega Tvíhöfða sem ég myndi elska enn meira ef þeir spiluðu skemmtilegri tónlist, þeir nenna greinilega ekki að velja lögin sjálfir. Ég er sannarlega kona en ekki kálhaus. Ég er aðeins að fá mér kaffi og pára pínu áður en ég held út í æfintýri dagsins. Hljómar spennandi, er það líka smá. Ég á nebbla að fara á fund með einum kennaranum mínum í hádeginu. Hún ætlar að hjálpa mér, þessi elska, að reyna að bjarga málunum í sambandi við þetta blessaða prófverkefni sem á að skila á föstudag. Það er víst uddannelsesleder sem tekur ákvörðun um undantekningu á skilafresti, þannig að ég býst við að þurfa að tala við hann líka. Ég er frekar vongóð um að þetta fari vel, ef ekki þá bara fuck them! Hei hvar er Tvíhöfði, klukkan orðin 08:05 og ekki heyrist píp!

Bæ ðe vei...eftir langar vangaveltur ákvað ég að verkefnið skyldi fjalla um markaðssetningu íslensks lambakjöts í DK. Mér finnst sko ekki veita af að gera betur í því. Danir vita varla að það er til, hvað þá hvað það er ógeðslega gott....og hollt maður!

Kannski að ég rapporteri seinna í dag eða í kvöld hvernig fór á fundinum...

Þetta er rosalegt!

Það er varla að maður þori að kaupa í matinn lengur. Það er alltaf í fréttum að maturinn hér í DK sé mengaður af allskonar ógeði og hvað svo með það sem nær ekki í fréttirnar? Dæmi: lax sem ekki mátti selja á Ítalíu þótti sko alveg boðlegur Dönum þó hann innihaldi listerian, salmonellusýktur kjúklingur sem Svíar sættu sig ekki við sömuleiðis (var reyndar ákveðið í dag að stoppa það af skv. DR), í vetur voru sýndar ógeðslegar vídeóupptökur af illa þrifnum svínabúum um gjörvallt DK, eggin eru kamfílóbakter- og salmónellusýkt og í økológískri mjólk fundust einhverjir gerlar sem ollu magakveisum. Þetta er víst allt helv. peningunum að kenna, svona fer þegar samkeppnin gengur út á lægsta verðið en ekki gæðin. Þið þarna á klakanum vitið bara ekki hvað þið eruð heppin að búa í þessu sterilíseraða landi. Frekar er ég til í að borga aðeins meira fyrir matinn og vera örugg með að verða ekki veik eða bara drepast af því að borða hann en að kaupa ódýran og eitraðan mat. En ég sagði líka aðeins meira, ekki miklu meira eins og það er heima á Íslandi.

Kona eða...?

Well, well. Eftir frekar slappa byrjun á deginum, sem sagt sofið allt of lengi, dreif ég mig loksins í skólann. Ég þurfti auðvitað fyrst að dúllast í sturtu, borða tykmælk með múslí og klára að hlusta á Tvíhöfðann minn, fyrst svona langt var liðið á daginn. Mig var að dreyma svo þægilegan draum að ég gat bara alls ekki vaknað eins og ég ætlaði að gera kl. 9. Í stuttu máli gerðist draumurinn að mestu leyti í skipi þar sem lestar stoppuðu, afi var nebbla þarna í aðalhlutverki, töluvert yngri en í raunveruleikanum og var að fíflast með okkur barnabörnunum. Mig langaði ekkert að draumurinn endaði. En fór sem sagt á fætur seint og síðarmeir og var alveg að guggna á því að fara í skólann, klukkan væri hvort eð er orðin svo margt. "Auli", hugsaði ég svo, "ertu maður eða mús"? Það gengur nebbla ekki að draga hlutina svona á eftir sér endalaust. Ég er búin að vera með grjót í maganum út af lélegri mætingu í skólanum og komin eftir á með allt. Þarf til dæmis að væla í einum kennaranum til að fá séns á að lengja skilatíma á prófverkefni sem á að skila á föstudaginn. Því miður var sá kennari ekki við, þannig að það bíður morgundagsins. Ég hitti aftur á móti enskukennarann minn sem er eiginlega algert bich en hún var svo bara voða næs þegar ég útskýrði málið fyrir henni. Ég er reyndar með ágætis afsökun fyrir frammistöðuslappleikanum þrátt fyrir allt.

Ég er búin að vera að velta fyrir mér einhverju í staðin fyrir "ertu maður eða mús"? sem ætti betur við konur. Þó að við konur séum auðvitað menn líka sko, finnst mér samt flottara að geta sagt "ertu kona eða....?". Það fyrsta sem mér datt í hug var "ertu kona eða kýr?", svo fannst mér það ekki passa því kýr eru talsvert stórar og öflugar skepnur, auk þess mjög duglegar. Það verður eiginlega að vera orð sem byrjar á "kái" og lýsir litlu dýri, ekki samt kaunguló. Svo finnst mér doldið flott "ertu kona eða krús?", bara af því það rímar við mús en það gengur eiginlega ekki merkingarlega séð. Þetta hlýtur að detta inn einn daginn.

Var að skoða bloggið mitt í skólanum og þá var ekki svona stórt letur....skrýtið, þá er tölvan mín eitthvað duló.

Snilld!

Mikið djöfull var gaman í gærkvöldi. Við skötuhjúin skelltum okkur nefninlega á tónleika hér á kollegíinu. Þar var á ferð Steintryggur nokkur, samansettur af Sigtryggi Baldurssyni ex-mola og Steingrími Guðmundssyni. Með þeim voru snilldardídjei sem skratsaði og gerði allskonar kúnstir, hollenskur strengjaleikari sem lék á alls konar hljóðfæri og ekki má gleyma Ólafi ósýnilega sem meðal annars brá sér í gerfi básúnuleikara og afríkansks og grænlensks söngvara. Reyndar hétu þeir þetta kvöld Kvintett Ólafs ósýnilega, honum til heiðurs. Þetta voru sko langbestustu ókeypis tónleikar sem ég hef farið á í laaaaaangan tíma. Ég vissi ekki að Sigtryggur væri svona fyndinn. Auðvitað voru Íslendingarnir sannir Íslendingar og mættu seint en það var líka allt í lagi því þeir byrjuðu bara þegar salurinn var orðinn hæfilega fullur. Það var voða heimilisleg og kósí stemmning með tilheyrandi fíflalátum og tæknimistökum, en þá var bara byrjað aftur...ekkert mál. Steintryggur spilaði alls konar taktmikla tónlist blandaða saman frá öllum mögulegum þjóðum. Ætli megi ekki kalla þetta heimstónlist. Við vorum svo heilluð að við keyptum diskinn fyrir 150 kall strax á öðru lagi. Fengum hann svo auðvitað áritaðann þegar þeir vour búnir að spila og hlupum svo heim og hentum disknum í tækið því við vildum bara meira og meira...alvöru aðdáendur sko! Skrítið og skemmtilegt fannst mér þegar annar helmingurin, Sigtryggur, kom til okkar og þakkaði okkur fyrir komuna. Nei, fyrirgefðu kallinn minn, ÞAKKA ÞÉR!!!

Blogg um blogg frá...

Jæja, eins og minn fjölmenni lesendahópur hefur komið auga á, hef ég breytt útliti síðunnar allnokkuð. Var það fyrst og fremst gert af uppgjöf, mér tókst nebbla alls ekki að koma inn linkum á hina síðuna. Þeir fjærsýnu í mínum lesendahópi geta þó glaðst ægilega og sleppa jafnvel við að setja upp gleraugun við lesturinn. Fyrir minn smekk finnst mér þetta fullstórt, sjáum hvað setur, það er aldrei að vita að maður bara venjist þessu. Jafnvel að það leynist einhver trikk til að minnka letrið, hver veit? Maður er bara rétt að byrja. Ég ætla a.m.k. ekki að eyða meiri tíma í að hræra í templeitinu í dag. Ég á örugglega eftir að bæta inn fleiri linkum þegar á líður, þetta voru svona þeir helstu sem mér datt í hug í bili.

Söngur og frænka
Fór á Norðurbryggju til að hlusta á frænku og spúsa hennar syngja í fallegasta kór í heimi. Hann er svo ótrúlega samstilltur og hreinn, algerlega fullkominn finnst mér. Kom mér á óvart hversu góður hljómburður var þarna, var reyndar skoða þetta hús í fyrsta skipti. Þetta var algerlega gæsahúðar- og tár í augun dæmi. Það er líka svo uppfrískandi að heyra þjóðleg íslensk lög sungin af algerri snilld. Ég er meira að segja svo heppin að fá að heyra aftur í þeim á morgun þar sem þau ætla að syngja í St. Pouls kirkju hér í kóngsins köbenhavn. Hjúkk...því ég missti af nokkrum lögum hjá þeim í dag.

Var annars að velta því fyrir mér hvort ekki hefði mátt gera betur í að vekja athygli Íslendinga í DK á þessu. Mætingin var ekki upp á marga fiska. Það er alls ekki erfitt að hafa uppá stórum hópi Íslendinga, t.d. þeim sem búa hér á kollegíinu og öllum hinum kollegíunum. Það þarf ekki að kosta mikið að útbúa plaköt eða "flæera" og dreifa. Allavega er ég alveg til í svoleiðis sjálfboðavinnu. Hmm....kannski verkefni fyrir markaðsfræðina?

Hjaaaááálp!!!!
Þetta gengur ekki lengur. Það er ekkert gaman að hafa enga linka á bloggsíðunni minni. Ég er búin að gera alveg eins og á að gera en ekkert gengur...kannski að ég breyti þá bara útlitinu/templatinu þó mig langi ekkert til þess. Það er þó skárra að hafa linkana þó útlitið sé ljótt.

Eitthvað jákvætt.
Til dæmis þetta: sólin skín, ég á góða fjölskyldu, góða vini, það er engin hungursneyð hér, ekki stríð, það vex líf inní mér, ég hef góða heilsu, ég er í skóla, ég er örugglega að gleyma einhverju...

Nú er nóg komið af neikvæðum skrifum - inn með það jákvæða!

Ég er alltaf jafn hissa á því hvað Dönum er sama um dönskuna sína og nenna ekki að rækta hana. Ég var alveg að missa það á afmælisdegi drottningar, 16. apríl, þegar þegnar hennar söfnuðust saman fyrir Amalíuborg eins og vaninn er. Þeir sungu Happy Birthday to you!!! Danir eiga sinn eigin danska afmælissöng, lag og texta. Hvað er eiginlega að þessu fólki...ég skil þetta ekki. Maður hefði nú haldið að einhver íhaldssemi fengi nú að njóta sín þegar sjálf táknmynd íhaldsseminnar á afmæli. Ekki nóg með þetta, heldur sagði sonurinn þegar við vorum að hneykslast á þessu hér á heimilinu að það væri alltaf sungið Happy Birthday þegar einhver ætti afmæli á fritidshjem hjá honum....púff, sorglegt.

Pirr
Árskort = kort sem gildir í ár....ehh neei. Ekki í henni Danmörku. Árskort er ekki það sama og árskort. Dæmi: 1. Árskort í Tívolí gildir sko bara árið 2002, 2003, 2004 og svo framvegis. Auðvitað á þetta að heita sæsonkort, því það gildir jú bara þann tíma sem Tívolíið er opið - ekki í ár! 2. Eeen ef maður kaupir árskort í dýragarðinn, þá gildir það í ár frá því þú keyptir það því þar er jú opið allan ársins hring.

L-pillan
Ég vildi óska að það væri til læripilla. Í hvert skipti sem ég nennti ekki að læra, sem er reyndar á hverjum degi, tæki ég bara taka inn L-pilluna og wúalla, alveg í stuði til að læra! Þær væru að sjálfsögðu ókeypis. Skólarnir gætu til dæmis séð til þess að maður fengi svoleiðis. Þetta væri hreinlega bara í fjárlögunum, menntamálaráðuneytið sæi um dreyfinguna. Það væri náttúrulega beinn hagur skólanna að nemendurnir væru alltaf í lærustuði. Vá, hvað heimurinn yrði miklu gáfaðri, kannski það gáfaður að aldrei yrðu aftur stríð! Auðvitað mættu engar aukaverkanir vera og maður yrði ekkert háður þeim. Þær kæmu bara til gagns þegar mann vantaði smá læruhvatningu. Kannski verkefni handa Kára?

-segi svona...

Hmmmm...
Það er alveg agalegt að fjórði hver Dani er smitaður af herpes-kynsjúkdóminum. Enn verra er þó að nú á að setja í gang forvarnartilraun sem gengur út á að bólusetja stúlkur á aldrinum 10-17 ára gegn herpes. Finnst heilbrigðisyfirvöldum það líklegt að 10 ára stelpur séu farnar að stunda kynlíf og hversvegna bara stelpur en ekki strákar?

Jess, jess, jess....
Grillaðar nautalundir með rjómasveppasósu, fersku salati, kartöflum, maísbaunum, skolað niður með dýrindis Chile rauðvíni. Bara á venjulegu þriðjudagskveldi.

Elsku besti tvíhöfðinn minn! Ég veit að þú lest þetta ekki en ég verð að segja að þú ert lang, lang, lang bestur. Það er enginn sem kemur deginum jafn vel af stað eins og þú. Æ lovjú men!

Paradoks
Hér í DK eru útlendingalögin orðin það ströng að Danir þurfa að flytja til annarra landa til að mega búa með sínum útlenska ægtefælle. En svo eru allir að pissa á sig út af þessari (bloody) Mary sem Friðrik krónprins, eins og ALLIR vita, er að fara að giftast þann 14.maí. Hún er ástralskur ríkisborgari og fær nokkrar danskar millur, takk fyrir, frá danska ríkinu fyrir að búa hér og giftast Frikka. Kannski eins gott að hún fái smá pening í staðinn fyrir að þurfa að skipta á áströlskum ríkisborgararétti í danskan OG nótabene skrifa undir plagg þar sem hún afsalar sér forræði yfir tilvonandi börnum þeirra!!! Væntanlega til að tryggja að hið bláa blóð haldist örugglega innan hallarveggjanna. Ég gæti ælt. Undarlegt, eins miklir útlendingahatarar og rasistar sem Danir eru, dýrka þeir samt konungsfjölskylduna eins og maður dýrkaði Duran Duran í gelgjunni. Konungsfjölskyldan er ekkert nema samansafn af útlendingum! Man ekki alveg hvernig þetta var með sjálfa hennar hátign Margréti, hvort hún sé hálfur Þjóðverji og hálfur Pólverji. Maðurinn hennar er örugglega þýskur að ég held. Prins Jóakim er giftur henni Alexöndru sem er hálf kínversk og hálf ensk. Annars gæti mér ekki verið meira sama hver er hvaðan, bara að fólk sé vel innrætt, það er auðvitað aðalmálið.

Óhugnaður í hverfinu.
Morð var framið í næstu götu á laugardagsnótt. Þrír ungir strákar börðu 32 ára gamlan mann til dauða. Þeir voru allir gestir á knæpu nokkurri og þegar átti að loka henni neituðu hinir ungu að yfirgefa staðinn. Hinn 32 ára gamli gestur blandaði sér í málið og hjálpaði barþjóninum að koma þeim út. Stuttu seinna snéru hinir þrír til baka til að eiga orð við gestinn 32 ára. Fóru þau samskipti þannig að þeir börðu hann til óbóta og fannst hann meðvitundarlaus með blæðandi höfuðsár. Hann lést nokkrum klukkustundum seinna. Hann lætur eftir sig tvö ung börn og eiginkonu. Tveir árásarmannanna, 17 og 18 ára, hafa gefið sig fram við lögreglu en sá þriðji er eftirlýstur.

Þetta er ótrúlega óhugnalegt, sonurinn gengur þarna framhjá á hverjum degi á leið heim úr fritidshjem. Ég hef áræðanlega mætt fórnarlambinu og/eða morðingjunum einhverntíma á förnum vegi.

Úff púff!
Jæja, nú er nóg komið! Ég er búin að þræla í þrjá eða fjóra klukkutíma að laga og bæta bloggið. Tókst ekki alveg sem skyldi en mér tókst þó að bjarga hlutunum eftir að hafa eyðilagt síðuna alveg. Kem ekki hlekkjum í gang, þó leiðbeiningarnar séu ótrúlega einfaldar....grrr. Er heldur ekki sátt við að kommentadæmið sé fyrir ofan póstinn....furðulegt. Laga þetta seinna, nú er ég alveg með ofnæmi.

Gleðilegan pásk!
Jæja, sjáum til hversu gleðilegur þessi dagur verður. Ég er hér ein í koti með syninum, ljósinu mínu. Hann hefur það kósí uppí rúmi með páskaegg sér við hlið og skiptist á að horfa á teiknimyndir og spila í geimbojinum sínum. Kallinn farinn að vinna ólaunaða vinnu sér til skemmtunar. Hann er línumaður á Parken, eða réttara sagt snúrumaður. Starfið fellst í því að éta klukkan tvö (eins gott að það sé eitthvað almennilegt þegar verið er að draga fjölskyldumenn á hátíðardegi frá fjölskyldunni sinni), elta síðan kvikmyndatökunemann haldandi á snúrunni svo hann flækist ekki í henni og detti eins og fífl og myndin á risaskjánum verði ekki bara ský. Kúl að fá frítt á völlin annars, verður örugglega góð mæting í dag á frídegi. Völlurinn tekur víst um 50.000 manns, þokkaleg stemmning það!
En auminginn ég sit hér ein í koti, fékk ekkert íslenskt páskaegg að þessu sinni....púúhúúú. Það liggur við að ég hlakki (fyndið orð:hlakki) til að fara í skólann á þriðjudaginn. Best að fara að þvo....eða kannski ekki alveg strax...

Sól
Loksins loksins...sól og næstum því stuttermabolsveður. Ég ætla út í garð að lesa og borða jarðarber. Ekki veitir af að kíkja aðeins í námsbækurnar, nú fara prófin að nálgast. Kannski að maður fái smá lit á smettið í leiðinni. Best að draga soninn með mér út...úff, hægara sagt en gert.