Óhapp

Mikið er gott að gera tossalista. Enn betra að strika yfir það sem maður gerir af honum. Listinn fer minnkandi hjá mér og þar með eitthvað af lóðunum á herðunum. Aahhh...dugleg stelpa.

Æji, ég hélt að hjartað í mér myndi rifna í gær. Við vísitölufjölskyldan fórum á kulturfest í skólanum hans Benna í gærkveldi. Höfðum hugsað okkur að græða ódýran mat og sleppa við að elda. Við fórum í fyrra en þá vorum við ekki nógu snemma í því og misstum eiginlega af öllum góða matnum. Ég er að tala um tyrkneskan, pakistanskan og svoleiðis mat, heimalagaðann að sjálfsögðu...mmmm. Í stuttu máli var þetta ekki góður matur og alveg voðalega illa skipulagt, þannig að við fórum bara frekar snemma heim.
En þetta með hjartað. Benni fór inn í salinn aftur þegar við vorum á leiðinni út úr skólanum til að skila gosflösku og vildi ekki betur til en að hann hljóp á stóran strák og datt kylliflatur með hvelli á gólfið. Og allir fóru að hlæja....ooohh...greyjið. Mig langaði að öskra á alla og segja þeim að hætta að hlæja...æji hvað ég vorkenndi honum. Þessi stóri sem hljóp á hann eða öfugt, lyfti honum svo upp með fötunum (skilst þetta?) og hljóp í burtu. Æ æ æ ég fæ alveg illt þegar ég hugsa um þetta. Við fórum bara í sjoppu og keyptum okkur súkkulaði og héldum svo heim í Simpsons-kúr undir teppi. Nú er hann í tur, kappklæddur með bekknum , vona að það verði gaman hjá honum í dag. Æji stóra dúllan mín.

Kvarti kvart

Þá er ég aðeins farin að kíkja út eftir margra daga inniveru. Ekki laust við að maður sé að klikkast á þessu. Æ, hvað er ég annars að kvarta undan einhverri flensu þegar þetta eru ekki alvarlegri veikindi en það.
Úti er ógeðslega kalt en daginn er farið að lengja sem betur fer. Það styttist óðum í sumarið, get varla beðið eftir því að geta farið að kvarta undan hita frekar en kulda...hahaha...alltaf getur maður kvartað undan einhverju.
Jæja, andleysið er þvílíkt þessa dagana svo þetta verður ekki lengra í bili.
Segi bara að lokum að ég er búin að bæta aðeins við myndum í albúm 2.

Vi ses!

Pestarbæli

Jæja, þar kom að því að veikindin komu í heimsókn. Byrjuðu á Benna sem var veikur allt vetrarfríið greyjið en er orðinn frískur núna. Litli bróðir er búinn að vera lasinn í þrjá daga, var kominn með 38.5 í gær er er hressari í dag. Er bara alger krúsídúlla, veikur í fyrsta skipti á ævinni. Svo er Smári orðinn slappur en ekki kominn með hita ennþá, vonandi sleppur hann.

Ég líka 7-9-13!

Fleiri myndir...

Ég er í dugnaðarkasti og má ekkert vera að því að blogga núna. Ætlaði bara rétt að henda inn þessum myndum sem ég er búin að sitja sveitt við að minnka og færa svo í albúmið. OOhhhh...sumar, hiti, bíddu hvað er nú það?

Gleðilegt sumar!

Svakalegur sunnudagur.

Svakalega var gott veður í dag.
Svakalega fór ég í góðan göngutúr í dag.
Svakalega steikti ég góðar lummur úr hafragraut í fyrsta skipti í dag.
Svakalega er ég heppin að eiga svona svakalega sæta, góða og yndislega stráka.
Svakalega er svakalegt skrítið orð núna.

ein í koti

buhuuu...ég er ein heima í kvöld og ég nenni því ekki...buhuu...

loksins!

Þá er ég loksins búin að drullast til að henda inn eitthvað af myndum og ég lofa að vera duglegri héðan í frá. Þetta er hluti af desembermyndum, flestar teknar á Íslandinu.

Wúalla...

já, grunaði ekki Gvend...fyrsta tönnin er farin að láta á sér kræla. Gvöð hvað ég er montin!

Í fréttum er þetta helst:

Ja hérna. Það er bara allt að verða vitlaust í DK.
Ógurlegt lestarslys sem á ekki að geta gerst og þetta var lest sem maður hefur oftar en einu sinni stigið upp í. Sem betur fer lést enginn að ég held.
Svo var sjálfsmorð Eriks úr Krøniken í sjónvarpsfréttum sama kvöld og þátturinn var og á forsíðum blaðanna og höfundur krafinn skýringa. Skilst að baunaheimilin séu alveg í uppnámi og fólk spyr sig hví, hví? Höfundur gaf þá skýringu að þetta væri raunveruleiki, sjálfsmorð gerðust líka í alvörunni...núúú...haaaa??? Þetta var stórfrétt í einu blaðinu en smá frétt að móðir hefði verið drepin fyrir framan börnin sín...í alvörunni sko. Er allt raunveruleikaskyn flogið út í buskann eða hvað? Maður spyr sig.
Nú svo þetta með hana Henriettu Kjær, fjölskyldu- og neytendaráðherra. Hennar ferli er mögulega lokið af því að hún borgaði sófann og gardínurnar með gúmmítékka. Reyndar er maðurinn hennar að taka á sig sökina en það skiptir líklegast engu máli. Ekki nóg með það, heldur tóku þau lán á háum vöxtum, sem hún sem ráðherra hafði ráðið fólki frá að gera...æ hún er í vondum málum. Svo situr dómsmálaráðherra Íslands þægilega í sínum stól, brosandi út að eyrum, þó hann hafi brotið lög. HVAÐ ER EIGINLEGA AÐ ??? Hvernig er hægt að láta menn komast upp með svona? Skilettekki....arrrggg...ég er brjáluð!

Af mér er það svo að frétta að ég er hætt í þessu hundleiðinlega DDV drasli. Fékk nóg af þessu og er búin að úða í mig sælgæti, kökum og kóki síðan og hefur aldrei liðið betur.
Kíló eru kúl og rokka feitt!

Krass búmm bamm sklabúmm!

p.s. á einhver baby-alarm sem hann/hún er hætt/ur að nota?

Speki dagsins.

Þegar manni langar í súkkulaði, þá fær maður sér súkkulaði,
þegar manni langar í bjór, þá fær maður sér bjór,
þegar manni langar í sígarettu, þá fær maður sér sígarettu
....og ekkert helvítis samviskubit!

Bla

Jæja, aðeins búin að taka til á síðunni. Óvirkir fengu að fjúka og komast ekki aftur á blað fyrr en það verður eitthvað aksjón í gangi. Bætti svo Elínu kollegíbúa, skólastelpu og pössunardömu við...jíííhaaa. Alltaf gaman að því...

Díses, ég er alveg í ruglinu. Er nebbla með súkkulaðifráhvarfseinkenni, ekki gaman.

Við HM og þrjár aðrar ungamæður skriðdrekuðumst í babybíó í morgun og sáum Meet the Fockers..alveg ágætismynd bara. Langar eiginlega að sjá hana aftur heima í DVD. Gvööð ég er svo þreytt núna...merkilegt hvað maður þarf alltaf eitthvað að vaka þegar maður er að drepast úr þreytu..hmmm

ZZzzz...

Bööömmer

Fúlt...kílóið plús einn þriðji er komið aftur. Þetta er eitthvað skrítið og veldur ei kátínu. Bööö er að missa móðinn. Hvernig getur þetta staðist? Kannski best að láta vigtina alveg vera, allavega er ég alveg í fílu út í hana. Kúkalabbavigt...ullllll og grett!!!

Fruss

Mánudagur til mæðu

Við fórum alla leið upp í IKEA í dag til að kaupa tvo hluti og þeir voru svo ekki til! OHHH pirr! Ekki nóg með það, heldur tók ferðalagið allt of langan tíma. Við ætluðum nefninlega að vera voðalega sniðug og fara frekar í IKEA í Tåstrup en ekki i Glostrup eins og áður, til að vera fljótari. Vorum sem sagt í stuttu máli lengur. Svo náði ég ekki að fara í DDV til að stíga á vigtina...svekk.

En fussumsvei, skítt með það, því að nefninlega ég, Regína Hjaltadóttir, er búin að missa hvorki meira né minna en 1,3 kíló á fyrstu vikunni minni. O hvað ég er stolt af þessum árangri. Þetta er fínt pepp og best að halda áfram. Mig langar ekki einu sinni að svindla. Ég neita því þó ekki að súkkulaðiþörfin hefur sko kallað en þá hugsa ég bara nei ég ætla að verða mjó, ég ætla að verða mjó, ég ætla að verða mjó....heilaþvottur, það er sko málið. Djöfull væri ég samt til í að spóla áfram, mér finnst tíminn eiginlega silast áfram og ég vil helst bara missa kílóin öll á nó tæm. Þannig gengur það víst ekki...no pain no gain.

Já fyrst maður er kominn á enskar nótur þá er ekki úr vegi að koma með smá tilkynningu. Ég tók um það ákvörðun í vikunni að ég ætla fara í ensku í háskólanum næsta haust. Eins og Danske Bank segir: "Gør det du er bedst til". Ég vaknaði bara einn morgunninn og sá ljósið. Þetta var eitthvað svo einfalt allt í einu. Ég ætla bara að læra það sem mér finnst skemmtilegt, lífið er allt of stutt í eitthvað annað. Mig langar að verða framhaldsskólakennari og þá bara geri ég það. Einfalt mál. Ég hlakka þvílíkt til að byrja. Rosalegur léttir er að vera búin að taka ákvörðunina.

Annars var helgin góð. Við Smári enduðum hana með því að fara út að borða og HM fór í sína fyrstu pössun á meðan. Við fórum á indverska staðinn á Amagerbrogade og fengum vondan forrétt en góðan mat. Það var líka bara kominn tími til að við færum eitthvað að kærustuparast enda héldum við upp á 11 ára kærustuparaafmælið okkar í leiðinni. En aumingja HM þótti erfitt að láta passa sig. Grét alveg svakalega í klukkutíma og vildi ekki sjá platmjólkina sem ég skildi eftir handa honum því ekkert gekk að mjólka mig. Hann var alveg náfölur greyjið og aldrei hef ég áður séð hann svona úrvinda af þreytu, greyjið litla. Mér fannst ég ægilega vond að hafa skilið hann svona eftir. Svona er maður bara mikil ungamamma. Þetta þýðir samt ekki að ég eigi ekki eftir að láta hann í pössun aftur, ég er alveg búin að jafna mig á þessu og hann er örugglega búinn að steingleyma öllu.

Well læt þetta duga í bili...túrúlú!

Bloggedí blogg...

Bloggleti mikil hefur hrjáð mig undanfarið. Er líka búin að vera í sjálfsheilaþvotti og það fer mikil orka í það. Ég byrjaði ekkert í DDV-inu af fullum krafti fyrr en á þriðjudaginn var. Þetta er aðeins meira vesen en ég átti von á en venst örugglega með tímanum. Ég er alveg til í að fórna nokkrum kílóum í það. Mér finnst ég vera heppin að vera heimavinnandi til að hafa tíma í þetta. Þetta krefst nefninlega svolítils skipulags og tíma. Þegar maður þarf að borða 2x 300 grömm af grænmeti á dag, er nauðsynlegt að það sé fjölbreytt og gott. Um daginn var ég tildæmis 45 mínútur að jórtra á hvítkálssalati, nenni því sko ekki aftur. Þetta er samt líka gaman, mér finnst ég alltaf vera að borða eitthvað gott og verð þægilega södd af matnum. Málið er bara að halda áfram og trúa því að þetta beri árangur. Þetta virðist allavega virka, ég veit ekki hvað margar "fyrir" og "eftir" myndir ég er búin að sjá. Mér finnst þær mjög mótíverandi. Svo ætla ég auðvitað að vera pía í sumar sem er aðal ketsjið.

Allt gott að frétta að öðru leyti. Kallinn í skólanum, frumburðurinn líka og HM vex og dafnar eins og vera ber. Hann er reyndar eitthvað að vesenast á nóttunni núna og sefur stutta dúra í einu. Ég er að pæla í hvort ég ætti að byrja að gefa honum smá oggu ponsu graut áður en hann fer að sofa. Æji mér finnst voða erfitt að fá ekki almennilegan svefn þó ég geti lagt mig á daginn þegar hann sefur væri ég líka til í að gera eitthvað annað, auk þess nær maður einhvernveginn aldrei þreytunni almennilega úr sér með svona stuttum lúrum. Ég hugga mig bara við það að þetta er stutt tímabil á æfinni og svo margar dýrmætar stundir sem ég upplifi með ungabarn sem koma aldrei aftur og eins gott að reyna að njóta þess bara.

Ég verð að fara að koma með fleiri myndir, ég má bara ekki vera að því núna. Ætla að næla mér í nætursvefn...hvenær ætli hann vakni núna?

Góða nótt.
R.

Dagur í lífi drottningarinnar.

Voðalega var ég bissí í gær við að hafa það notalegt. Dagurinn var tekinn snemma og með stæl þegar við Ragga Dís röltum með stubbana okkar í vagni í baby-bíó á Fiskerorvet. Myndin byrjaði klukkan tíu þannig að við vorum farnar úr húsi rúmlega níu. Eitthvað sem gerist ekki mjög oft hjá mér. Mikið hressandi var það. Mættum svo í bíóið á tilteknum tíma og við manni blasti haf af barnavögnum, númeruðum og röðuðum hlið við hlið. Þetta var skemmtileg upplifun þó myndin hafi eiginlega verið alveg glötuð. Það er einhver undarleg stemmning að sitja með ungann sinn í fanginu og horfa á eitthvað kynlífsdót, passaði ekki alveg. Ég hefði ekki einu sinni fílað myndina ef ég hefði séð hana heima hjá mér og ekki með barnið. Það var samt aukaatriði í sjálfu sér, bara gaman að drífa sig í þetta.
Svo röltum við aðeins um í mollinu og keyptum auðvitað eitthvað smotterí fyrir grísina. Þeim langaði svooo í nýtt dót og smá föt. Stoppuðum líka á Pizza Hut þar sem batteríin voru hlaðin bæði hjá mæðrum og börnum.
Áður en við vissum af var klukkan orðin 3 og við héldum heim á leið. Nú var ekkert annað að gera fyrir þreyttu mjaltakonurnar en að leggja sig eftir allt erfiðið og undirbúa sig fyrir átök kvöldsins, saumaklúbb. Hann var líka svona glimrandi fínn eins og alltaf. Étið og hlegið til um það bil miðnættis.
Svo á ég að halda í næstu viku og er strax búin að ákveða hvað ég ætla að hafa...ohhh spennó!

Chao!

Afsakið hlé!

Já, bara ekkert að segja undanfarið.
Hér gengur lífið sinn vanagang og allt í lagi með það. Ég stóð við gefið loforð fyrir viku síðan. Þetta virðist vera spennandi og gott mál. H&M stóð sig eins og hetja hjá pabba sínum í 3 tíma á meðan mamman steig á vigtina í fituklúbbnum og "lét sig inspirerast" af fyrrverandi fitubollu. Þetta virkar ef maður bara fer eftir þessu, hún missti 36 kíló og sýndi okkur nokkrar "fyrir" myndir. Gaman að því. Ég ætla að taka svona "fyrir" mynd líka og svo "eftir" mynd.
Jebbs, ég er bjartsýn og ákveðin og þá eru mér engin takmörk sett. Víííí...

Ta ta í bili.

Meiri börn, mont og megrun.

Jebbs, eins og glöggir lesendur taka eftir er baby-bomban farin af stað á ný. Ég bíð spennt eftir næstu óléttufrétt, þetta er nefninlega svo smitandi. Gaman gaman, aldrei of mikið af íslenskum kollegíbúum.

Já, börnin eru yndisleg. Sérstaklega mín...hahaha, þetta segja nú allir. Ég er samt alveg sérstaklega stolt af syni mínum hinum eldri í dag. Við vorum nebbla í skole-hjemsamtale, eða bara foreldraviðtali áðan. Í stuttu máli hefði það ekki getað gengið betur. Það voru bara jákvæðir punktar, ekki arða af neikvæðu! Ohhh, þetta yndi stendur sig eins og hetja. Kennarinn átti bara ekki orð, spurði hvar hann hefði eiginlega lært ensku. Bara af sjónvarpinu, tölvunni og mér, sagði ég bara. Svona klárir og duglegir strákar fá sko að velja sér kvöldmat og eftirrétt í verðlaun. Pabba-borgari og ís mmm...

Og að síðustu, þetta. Þá er það ákveðið, frá og með næsta mánudegi verður blaðinu snúið við og hana nú (sagði hænan þegar hún lá á bakinu, var það ekki þannig?) !
Nú er ekki aftur snúið fyst ég er búin að birta það á netinu!

Innipúki.

Eftir tveggja daga inniveru er ég sannarlega orðin að púka!

Sådan er det bare...

Helli kakóinu út fyrir, hitti ekki í munninn þegar ég fæ mér kaffisopa, ætla að leggja mig í hálftíma en sef svo í tvo og hálfan, missi myndavélina á gólfið, rek tána í þröskuldinn og sletti sósu út um alla veggi.

Nú eru u.þ.b. þrír og hálfur tími eftir af þessum degi og ég bíð spennt eftir næsta slysi!

Hálfnað verk þá hafið er...

...en gaman væri líka að klára það einhverntíman! Ég er með svo mörg járn í eldinum að mér tekst aldrei að klára neitt. Nei, nei kannski smá ýkjur. Þetta mjakast allt saman. Það er bara hörkudjobb að vera svona heimavinnandi. Kannski að maður sé að ætla sér um of, veit ekki. Ég ætla svo oft að klára að gera eitthvað á kvöldin, eins og núna í kvöld ætla(ði) ég að klára að ganga frá þvottinum en ég bara nenni því ekki. Ég ætlaði líka að gera það í gærkvöldi, nennti því ekki heldur. Jeminn hvað þetta er áhugavert!

HM dafnar heldur betur vel, er orðinn algjör bolti, 7,2 kíló. Hann er þvílíkt búinn að hanga á brjóstinu í 4 daga og er greinilega að vinna upp meiri forða. Mér finnst hann hafa breyst svo mikið, er að missa hárið og svona. Hann er pínu slappur núna með kvef og smá illt í mallakút. Ohh, kannski ljótt að segja en mér finnst börn svoooo sæt þegar þau eru lasin!

Ég verð að fara að henda inn myndum bráðum, bara nenni ekki núna. Það tekur á að framleiða mjólk get ég sagt ykkur. Ekki auðvelt heldur að vera svona mikil jussa eins og ég er, berandi tugi aukakílóa allan daginn. Djxxxll er ég búin að fá mikið ógeð á þeim.

Jæja, best að fara að sinna lösnum grís...


Chao!

Árið

Ég er með góðan fílíng fyrir þessu ári. Merkilegt að maður skuli upplifa áramót sem einhver tímamót, þannig séð kemur bara ný tala og nýtt dagatal og næsta ár er bara næsti dagur. Samt fæ ég alltaf fiðring í magann um þetta leiti og finn að það er kominn nýr kafli í lífinu. Ég fer að hugsa um hvað ég ætla að gera og hvað ég ætla ekki að gera. Svo hugsa ég líka til baka og reyni að læra eitthvað af fortíðinni en ég er ekki enn búin að læra að lifa í nútíðinni, njóta líðandi stundar, nema kannski í smá stund.
Ætli það sé ekki bara efst á óskalistanum í ár að læra að lifa í núinu? Maður kemst nú samt ekki hjá því að hugsa aðeins fram á veginn, gera smá plön fram í tímann. Það er auðvitað möst að hafa eitthvað að stefna að, ég held að það sé fín þunglyndisforvörn. Nú, svo ef maður klikkar á einhverju, þá er amk alveg víst að maður lærði eitthvað á því, þannig að engu er tapað. Það er erfitt að finna ballans í þessu með að hugsa í núinu en smá fram líka.
Til dæmis ætla ég að forðast eins og ég get að hafa áhyggjur og vera stressuð, þá er ég til dæmis ekki að njóta líðandi stundar, heldur einmitt að eyða líðandi stundu í að hugsa um einhverja ókomna stund sem kemur hvort sem ég er stressuð og áhyggjufull eða ekki. Alger tímasóun.

Jaaá, auðvelt að segja en erfitt að gera. Kannski bara spurning um þjálfun, jafnvel margra ára.

Skrítið...

..mig dreymir oft sama drauminn, alveg frá því ég var lítil. Hann er þannig að ég á að fara að leika í leikriti og kann ekki textann. Þetta er alveg hræðilega vond tilfinning og enginn trúir mér þegar ég er að reyna að segja frá þessu, í draumnum sko. Í þetta sinn átti ég að leika álfkonuna í Gosa. Allt í einu var klukkutími í sýningu og ég vissi ekkert um búninginn og hafði ekki hugmynd um hvað ég átti að segja eða gera í leikritinu. Þetta hlýtur að þýða eitthvað fyrst mig dreymir þetta svona aftur og aftur.

Hmmmm?

Danir! -Farið nú að læra landafræði!

Það er greinilegt að Danir hugsa kalt til okkar...takið eftir, þið sem hafið tök á, Íslandi á veðurkortinu hjá TV2. Vatnajökull og allir hinir jöklarnir hafa runnið saman í einn risajökul sem nær yfir nánast allt landið nema Reykjanes, Snæfellsnes og Vestfjarðakjálkann.

OOhhh, loksins þegar við fengum að vera með á veðurkortinu....

Einn af þessum góðu dögum.

Við HM sváfum, með hléum að vísu, til ellefu í dag og drifum okkur svo í heilsubótargöngu í kringum vatnið eftir hádegissnarl. Veðrið var bara gott, bjart og ekki of kalt. Þetta er bara liggur við Mallorca veður miðað við frostið á klakanum. Mér finnst pínu skrítið að grasið skuli vera svona fagurgrænt um miðjan vetur. Það kannski breytist því það á bara eftir að koma almennilegur vetur hér, því ef ég man rétt eru janúar, febrúar og mars verstu vetrarmánuðirnir hér. Nú ef illa viðrar hreyfir maður sig bara inni. Ég verð að lokka hana Röggu Dís, fimleikadís, fegurðardís og íþróttakennaradís með mér í VTG þegar hún kemur heim. (Vá! Þrýstingurinn!)

Ekki bara var göngutúrinn ánægjulegur, heldur brá ég mér í Døgn Netto og verslaði smá. Eins og venjulega keypti ég miklu meira en þessa örfáu hluti sem mig vantaði. Þetta voru samt þvílíkt góð kaup. Ég hélt að kassagæjinn hefði gert mistök en það var ekki. Þetta var semsagt fullur innkaupapoki, nánar tiltekið þetta: uppvöskunarlögur, brauð, 3 paprikur, kæfa, gulrótarpoki, stór jógúrtdolla, pakki með 10 kertum, líter af mjólk, hálfur annar líter af vatni, tvær perur og hvítlauksbrauð. Kannski ekki mjög dýrar vörur en mér fannst 88 krónur ekki mikið fyrir þetta. Vonandi gleymi ég engu en nú stend ég við þetta að versla í Netto og Fakta, ég sé að það borgar sig, ekki spurning.

Svo fjárfesti ég í gær í vigt í fyrsta sinn á ævinni. Það er planið að vigta sig einu sinni í viku og mæla líka sentímetrana. Svo verður líka haldin matardagbók og kaloríurnar reiknaðar út samviskusamlega. Gaman gaman gaman. Húrra fyrir mér!

Ta ta!

Komin heim!

Gleðilegt ár allir og gleðileg jól svona eftir á. Ég náði ekki að senda jólakortin í ár, komst ekki lengra en að skrifa utan á umslögin svo að ég nota þau bara aftur á næsta ári. En semsagt allir sem ég þekki fá jóla- og nýárskveðju svona rafræna og hugræna.

Mikið er ólýsanlega gott að vera komin aftur heim í Kaupinhávn. Heim í MÍNA STURTU, MITT RÚM , MINN SÓFA og allt bara. Það er nú það besta við ferðalög, að koma aftur heim. Mér fannst nú bara svona la la að vera á Íslandi í þetta sinn en förum ekki nánar út í það. Ég er held ég ekkert að flýta mér þangað aftur.

Jamm svo bara hversdagurinn tekinn við. Kallinn og frumburðurinn í skólanum og við HM heima að taka upp úr töskunum og hafa það huggulegt. Það verður nóg að gera næstu mánuðina við prófalestur og hollustuát...ekki veitir af því ég held bara svei mér þá að ég sé búin að setja persónulegt met í líkamsfitumagni...bjakk. Sumarið kemur áður en maður veit af svo það er best að byrja strax í dag ætli maður að vera boðlegur á bikiní.

Kveðja, Regína bolla.

ooohhh...mér finnst leiðinlegt að pakka og þrífa! Mikið verð ég fegin þegar ég er sest í flugvélina!

Auglýsing.

Mér finnst að ég ætti að fá laun frá H&M, ég er alltaf að auglýsa búlluna. Jæja, við fjölskyldan keyptum sem sagt föt á okkur öll í dag í H&M, fyrir utan HM sem er reyndar vel fataður úr H&M. Sko, ég er búin að segja H&M þrisvar sinnum í einni setningu.....dó! - aftur. Þarf að drífa mig að pakka, klára jólakortin, þrífa og þvo...

-ses!

Steypa


Nú fer heldur betur að styttast í heimför. Stressið er farið að segja til sín. Ég veit ekki en ég held að mig dreymi ekstra milka steypu þegar ég er stressuð. Í gær dreymdi mig til dæmis að HM hefði gleypt plástur og þegar ég hvolfdi honum og sló á bakið á honum til að hann myndi hrökkva upp úr honum, ældi hann kúk! Já, kúk, ekki einum ekki tveimur, heldur alveg hrúgu af stórum lorturum. Huggulegt maður. Þetta hlýtur að vera fyrir því að hann eigi eftir að þéna vel, til dæmis með því að verða fræg fótboltastjarna eða eitthvað.

Mér finnst eins og ég eigi eftir að gera svo margt áður en við förum en kem mér ekki í að klára þetta. Ég skaust reyndar í gær ein út í Amager Center til að freista þess að finna mér jólaföt. Það var nú frekar erfitt á klukkutíma. Ég keypti þó svona blússu eins og Ragga Dís benti mér á í H&M og mátaði fullt af buxum sem voru allar of þröngar á mig. Ég er ekki alveg að fatta hvað ég er komin upp í stóra stærð. Shit! En skítt með það, ég nenni ekki að fara á bömmer því sjá, kílóin munu fjúka og gyðjan rísahhhhhhh......

Nætursvefninn hjá HM er bara búinn að vera átta tímar í þrjár nætur í röð....ég er varla að trúa þessu. Þetta er ekkert smá ljúft. Ég vona bara að þetta fari ekki í rugl í jólaferðinni.

Túrúlú í bili!

Hví?

Ég skil ekki hvers vegna þessi blogger er svona leiðinlegur við mig. Það er svo oft sem hann bara vill ekki opna kommentin og stundum ekki einu sinni linka. Alveg furðulegt og ógeðslega pirrandi. Er þetta bara svona hjá mér?

Allt gott að frétta annars. Snillingurinn hann HM setti svefnmet í nótt, svaf streit í 8 tíma. Ég vaknaði á undan honum! Mjög skrítið. Svo svaf hann fyrir nokkrum dögum í 6 tíma, tvær nætur í röð, þannig að ég er að spá í hvort hann ætli ekki bara að leggja þetta fyrir sig drengurinn. Mikið væri það nú ljúft. Annars er hann bara alveg yndislegur og væri það líka þó hann vaknaði 10 sinnum á næturnar. Ég held bara að ég væri ekki mjög yndisleg þá.

Vei! Nýtt lyklaborð.

Jeminn eini, allt of langt síðan síðast. Það er nú bara af því að lyklaborðið okkar var eyðilagt af tveimur litlum skæruliðum sem voru í heimsókn og helltu mjólk á það. Það var svo sem allt í lagi, hvort eð er kominn tími á nýtt. Við fórum í Field´s og keyptum okkur þetta fína lyklaborð og mús, þráðlaust, voða kúl. Ég er náttúrulega búin að hugsa á hverjum degi, já, þetta er alger snilld ég verð að blogga um þetta, en man svo ekki neitt af því núna.

Ég er öll í því að undirbúa Íslandsferðina og langar til að byrja að pakka en þarf að kaupa mér ferðatösku svo að ef einhver hefur rekist á svoleiðis á góðu verði má alveg láta mig vita. Maður strikar yfir eitt atriðið á fætur öðru á to do listanum, kemur allt með kalda vatninu. Er að hugsa um að byrja á jólakortunum í kvöld svo það verði strikað bráðum út af listanum líka.

Ble.

AAhhh...það er fátt sem jafnast á við þessa tilfinningu sem um mig fer núna. Ánægjustraumar eftir tiltekt...allt skínandi, ilmandi hreint og fínt. Loksins búið að hengja eitthvað af jóladóti upp, þetta er bara orðið nokkuð kósí. HM hjalandi í rúminu og ég að éta Smárabakaðar súkkulaðibitamöffins, svívirðilega góðar, skolaðar niður með úrvals mokkakaffi sem ég uppgötvaði fyrir slysni um daginn þegar Merrild kaffið var ekki til í seveníleven. Það eina sem vantar til að fullkomna þetta er baðkarið mitt á Sogaveginum...ohh... og kertaljós, úti ógeðslega kalt og ég læt smám saman heitara og heitara vatn renna í froðubaðið og læt þreytuna líða úr fótunum, sting mér upp að eyrum undir yfirborðið og þykist ekki vera til, sé bara rétt í tærnar gægjast upp úr froðunni langt, langt í burtu...

En ég er nú meiri ungamamman. Ég var alveg búin að plana að fara í leikhús í dag. Það er nú ekki á hverjum degi sem manni er boðið svoleiðis. Ég má reyndar ráða hvenær ég fer, er á svona boðslista sko og hringi bara á undan mér. Elín öðlingur bauðst til að passa og okkur ekkert að vanbúnaði en svo bara treysti ég mér ekki til að fara frá unganum mínum, æji ég sá hann alveg fyrir mér með skeifu og enginmammaaðhuggaennúerspeistakkinnbilaðursvoégverðaðhættaaðsinnivonandiverðurþettako
miðílagsemfyrstbleble

Jóla hvað?!

Jæja, fór í Amager Center, aðalpleisið í bænum og sjoppaði smá jóladót, meðal annars svona ljósajólastjörnu í gluggann eins og mig hefur dreymt um að eignast síðan ég var lítil og í skóinn fyrir jólasveininn. Já, almáttugur, talandi um það. Við erum eiginlega alveg í klemmu. Sonur okkar hinn eldri sem er orðin 9 ára og hálfu ári betur trúir alveg 100% á jólasveininn. Hann var að segja pabba sínum um daginn að enginn í bekknum trúi á jólasveininn og bara sumir á tannálfinn....oooohhh krútt! Hann nefninlega segist muna eftir því, eina nóttina þegar hann var lítill, að hann hafi séð í stígvélið hans sveinka þegar hann flýtti sér í burtu út í nóttina, nýbúinn að gefa honum í skóinn. Hann er alveg sannfærður og kaupir ekki þau rök að hann hafi dreymt þetta. Æji þetta er svo rúsínulegt en pínu neyðarlegt líka. Hvað á maður að gera? Bara segja honum að það séum við sem gefum honum í skóinn og jólasveinnin sé bara uppfinning Coca Cola eða leyfa honum að njóta sakleysis æskunnar lengur? Guð, ég sé hann alveg í anda vera að rökræða þetta við jafnaldra sína, vonandi að honum verði bara ekki strítt á þessu.

Ég verð að láta smá sögu fylgja með af því að ég er alltaf svo skýr í kollinum sko en fer fram þó! Sko, ég var semsé á leið út í Amager Center í dag og komin svona hálfa leið áleiðis þegar ég tek eftir einhverju skrölti í barnavagninum. Hmmm, hvað er nú þetta? Jaaáá, alveg rétt, ég ætlaði að fara út með ruslið! Ég var semsagt ennþá með það í grindinni undir vagninum. Jæja, hugsaði ég, ég fæ mér þá bara ekstra göngutúr og tölti með þetta til baka. Ég var nebblega ekki alveg til í að uppgötva ruslapokana á fílunni eins og um daginn. Djísús, þá var ég stödd í Skoringen á annarri hæð, búin að flækjast örugglega í tvo tíma inn og út úr fullt af búðum og búin að vera að hugsa allan tímann, hvaða lykt er þetta eiginlega hérna í Amager Center, oj bara. Þá kveikti ég loksins á toppstykkinu og hraðaði mér út til að henda ruslinu. Ég var einhvernvegin ekki alveg að fíla að henda því þarna í mollinu fyrir framan alla...hahahha....bjáni aldarinnar!

Yfirlýsingar og ligeglaðmennska.

Ooohhh, ég verð að hætta að vera með þessar eilífu yfirlýsingar hér. Þær þýða bara að það verður ekkert úr þeim. Nei ég er ekki búin að fara í H&M að versla mér jólaföt og nei, ekki heldur búin að gera tossalistann. Aftur á móti mætti ég til læknisins, enda kannski ekki um annað að ræða. Í fyrsta skipti er ég ótrúlega ánægð með ligeglaðmennskuna í þessum blessuðu Dönum. Læknirinn nebbla skoðaði mig ekki neitt, talaði bara um getnaðarvarnir, grindarbotnsæfingar og blóðþrýsting. Spurði mig svo bara hvort það hafi verið einhver vandamál "dernede" og þegar ég neitaði því, sagði hann bara, jæja þá gerum við ekki meira í dag! Júhhúúú! Ég ætlaði varla að trúa þessu, ég slapp. Ég sá það á svipnum á honum þegar ég labbaði inn í stofuna hjá honum að hann langaði ekkert að framkvæma þessa skoðun þannig að segja má að hann hafi líka sloppið.

Anyways...loksins er ég búin að setja inn myndir og fleiri á leiðinni, nei úpps, engar yfirlýsingar!

Stund milli stríða

Maður er svo duglegur að það er engin hemja. Ég hef ekkert mátt vera að því að blogga. Ég rétt meikaði að fara í saumaklúbbin því ég er svo bissí við að gefa og hneykslast á framkomu Kristjáns Jóhannssonar...ömurlegur dóni og (ó)merkikerti finnst mér. Þeir sem vita ekkert hvað ég er að tala um geta tékkað á Kastljósinu í gær, miðvikudag og Íslandi í bítið...must! Annars eiga þvottur og þrif hug minn allan þessa daganna. Hjúkkan kom í gærmorgun og mældi og vigtaði strákinn. Hann er bara í góðum málum og öll þroskamerki eins og þau eiga að vera. Nú eru bara tvær vikur í Íslandsferðina og tími kominn til að skrifa tossalista og muna eftir öllu sem þarf að gera áður en við förum og í ferðinni. Almáttugur hvað ég verð ánægð svona um hádegisbilið þegar ég er búin í eftirskoðuninni, æ heit it. Svo er ég að spá í að fara stórustelpudeildina í H&M og kaupa mér jólaföt...because I´m worth it! Hvaða jólasekkir ætli séu í boði í ár....hmmmm????

Frænkuheimsókn.

Við HM sváfum til hádegis í dag, enda sofnaði ég ekki fyrr en klukkan fjögur í nótt. Ég var eitthvað að glápa á mynd og gefa. Svona er sólarhringurinn nú út og suður þessa dagana. Svo fengum við góða heimsókn frá Söru frænku sem kom með tvær vinkonur sínar með sér. Ekki nóg með það, heldur lakkrísdraum(a), Nóa og Siríus súkkulaði með hnetum og rúsínum, poka af Freyjukarmellum, lakkrísreimar, hvítvínsflösku, nýjasta Séð og Heyrt og æðislegan jólagalla og jólahúfu handa HM. Þær stoppuðu hér í svona tvo tíma og drukku kaffi og dáðust að HM sem brosti eins og hann ætti lífið að leysa. Þegar þær voru farnar átti ég svo smá quality time með sjálfri mér, kom mér vel fyrir í sófanum með lakkrísdraum og kók og las Séð og Heyrt upp til agna....ahhh, yndislegt. Nú ætla ég að elda kjúlla með hrísgrjónum og sveppasósu og njóta kvöldsins í friði og ró. Eftir matinn kveiki ég svo á kerti handa bróður mínum sem hefði orðið 23 ára í dag.

Öfug sálfræði.

Ég hef tekið ákvörðun, ákvörðun sem er búin að létta mér lífið alveg ótrúlega mikið. Sko málið er að ég er búin að vera á voðalegum bömmer útaf aukakílóunum sem mér hefur tekist að safna utan á mig undanfarna mánuði. Ég er þvílíkt alltaf á leiðinni í megrun, eða kannski ekki beint megrun, því það má maður víst ekki þegar maður er með barn á brjósti, heldur svona frekar að borða skynsamlega og fara að hreyfa mig meira. Semsagt heilsuátak eins og ég var búin að lýsa yfir hér einhverstaðar á þessari síðu. Mér finnst bara að því meira sem ég hugsa um það, því minna geri ég í því. Það er frekar eins og ég borði enn óskynsamlegar og hreyfi mig enn minna. Það sem er bannað langar manni svo mikið í...skrítið. Þannig að...ég er búin að ákveða að ákveða ekki neitt í þessum efnum, í bili að minnsta kosti. Það er bara andlega íþyngjandi að rembast við að gera eitthvað sem gengur ekki. Ég er líka að fara til Íslands eftir tvær og hálfa viku og ætla að vera þar í 18 daga ef ég man rétt og ég ætla sko að njóta þess að borða íslenskt nammi og mat og drykk. Ég nenni ekki að hafa samviskubit yfir því. Ég hef ekki komið heim í eitt og hálft ár og ég er komin með íslensku matar-nammi-drykkjarleysisfráhvörf. Mér skilst líka að allir á Íslandi séu orðnir svo feitir, þannig að ég verð bara eins og anorexíusjúklingur miðað við hina. Nei í alvöru talað, þó að ég sé eins og tröllskessa í laginu, þá er eitt alveg víst og það er að ég á eftir að breytast í þokkagyðju fyrir næsta sumar, pottþétt! Það er nógur tími til stefnu og honum verður varið í skynsemi en bara frá og með um það bil janúar. Best að vera ekki með of miklar yfirlýsingar en ég bara finn það á mér að þetta á ég eftir að standa við. Ég meina hver nennir að burðast með þessa ógeðslegu klatta forever? Ég læt mér þá bara nægja einhvern kartöflusekk sem jólakjólinn í ár en verð svo bara komin í servíettu um næstu jól í staðinn. Ógisslega mikil gella!

jæja ókei, fann doldið sniðugt..... Hin hræðilega Birgittu Haukdal Dúkka sem líkist Rut Reginalds ískyggilega mikið og það fyrir aðgerð!

Mikið fínt að skreppa í saumó í gær, góður hópur og góðar veitingar. Ég virðist ætla að sleppa við allar pestirnar sem eru í gangi í kringum mig 7-9-13.

Ég er annars búin að vera í einhverskonar bloggkrísu undanfarnar vikur. Mér finnst bloggið mitt leiðinlegt og er alveg tóm í hausnum í þokkabót, þannig að það er erfitt að bæta það. Vonandi lagast í mér hausinn bráðlega. Ég er að pæla í að taka mér kannski bara breik frá þessu bloggeríi þangað til heilinn er aftur hrokkinn í gang. Veit ekki með ykkur en ég nenni a.m.k. ekki að lesa eitthvað um ekki neitt.

Einhverntíman er allt fyrst.

Þar kom að því. Drengurinn hinn yngri er kvefaður svo enginn varð jólahasarinn í gær. Úti er algert gluggaveður, minnir mig á Íslandið. Ekta veður til að fara á skauta á tjörninni, koma svo heim í pönnsur og heitt kakó. Ohhhh, kósí. Nú er aftur á móti stemmning fyrir Silfri Egils, frönskum og kóki sem er líka kósí.

Ble ble!

...letin er að drepa mig. Sef langt fram eftir degi og kem engu í verk nema gefa brjóst, vaska upp og ryksuga. Ég skrópaði meira að segja í mødregruppen í morgun, kommon hann er allt of snemma, klukkan hálf ellefu! Horfi svo bara á góða veðrið út um gluggann...iss. En ég skal fara í Jónshús á morgun og svo er ætlunin að fara í Fields seinnipartinn í dag.

júhú!

Fögur fyrirheit...

• ég hef aldrei drukkið jafn mikið kaffi síðan ég ætlaði að minnka kaffidrykkjuna og jafnvel hætta því alveg
• ég hef hvorki stigið fæti inn í Nettó né Fakta síðan ég ákvað að þar yrði verslað hér eftir
• er aldeilis ekki hætt í namminu né kókinu þó minna sé neytt
• daglegir göngutúrar. Hvað er það fyrir nokkuð?
• í tveimur tilfellum af sjö var matarplani vikunnar fylgt eftir og ekki er búið að semja nýtt

Skamm, skamm og aftur skamm! Jájá batnandi manni er best að lifa. Horfðu á björtu hliðarnar. Ekkert er of slæmt að ei boði nokkuð gott (eða hvernig sem þetta er). Guð hvað ég lifi spennandi lífi, hver skemmtisagan á fætur annari bara! Haaa hmmmm. Ég verð að viðurkenna að ég er farin að sakna skólans sem ég hataði og bara hlakka beinlínis til að byrja aftur. Það getur þó alltaf breyst því ég skipti um skoðun jafn oft og sokka. Ég er alltaf rokkandi á milli þess hvort ég eigi að vera skynsöm og klára markedsføringsøkonomidæmið og verða svo BA í Business Administrator eða skipta í það sem mig virkilega langar að læra...nebbla tungumál og þá ensku. Ég gæti líka tekið enskuna seinna þegar ég er búin með hitt. En bla bla bla. Bottom læn (sko hvað ég er góð í ensku), ég hlakka til að fara eitthvað á hverjum degi. Koma heim eftir duglegheit, knúsa strákana mína og hlamma mér í sófann. Sofna svo svefni hinna réttlátu, skælbrosandi út af eyrum yfir afrekum dagsins. Æji bull er þetta, það er auðvitað ekki alltaf þannig. Svo get ég líka alveg skælbrosað núna því það er alveg ágætis afrek að sjá um lillan minn dag og nótt. Nú er ég farin að röfla einhverja djxxxxxxxx vitleysu og held að það sé réttast að ég fari bara að sofa. Sæl og glöð að sjálfsögðu.

Túrúlú og góða nótt!

Ég er ein í heiminum...

buhuuu...snökt snökt

H&M og Magasin du Nord.

Rólegheita dagur í dag. Er búin að vera hálf slöpp eitthvað og H&M smá órólegur. Hann er nú samt alger engill, grætur ofursjaldan. Það er meira eins og hann sé að kalla á mann en að gráta. Svo sefur hann alltaf voða mikið sem er auðvitað gott fyrir síþreytta mömmuna. Vonandi verð ég hressari á morgun svo ég komist aðeins út.

Jæja, Íslendingar bara búnir að kaupa Magasin du Nord. Það verður spennandi að sjá hvað þeir ætla að gera til að búllan fari að skila hagnaði. Kannski selja SS-pylsur og hrútspunga og brennivín? Hvernig er það, er íslenska lopapeysan alveg out núna? Ég gæti kannski skrifað verkefni fyrir þá í skólanum og kannað málið...hmmm. Ég get allavega minnt Jón Ásgeir á að hann Smári minn bónaði bílinn hans þegar hann vann á bónstöðinni sko. Ég er viss um að framtíð okkar er tryggð fyrir vikið. Annars er þokkalega merkilegt að Magasin du Nord er ekki lengur í eigu Dana, svona obbosla virðulegt fyrirtæki með langa sögu í dönsku þjóðarsálinni. Ég spái því að þetta sé aðeins byrjunin. Við eigum eftir að leggja undir okkur DK og kúga þá til baka...múhahahaha! Ég meina, það er Íslendingur sem á Dominos keðjuna hér og Kentucky líka. Hvað kemur næst?

Góðir gestir.

Æji hvað ég er leiðinleg þegar það er skítugt hjá mér. Það bara fer alveg svakalega í skapið á mér. Nú er ég aftur á móti svooooo ánægð því það er sko allt svakalega fínt hjá mér. Ég fékk líka gesti í dag og ég varð að hafa allt hreint. Það er svo gaman að hitta fólk sem er alltaf eins. Þetta var nebbla hún Brynja Ben sem ég hef því miður ekki hitt í mörg ár. Hún kom með 5 ára barnabarnið sitt sem ég hef ekki einu sinni séð! Skömm og fussum svei! Ég verð að bæta mig í að halda sambandi við fólk. Sérstaklega þá sem ég er hálfalin upp hjá (ekki að þeir séu margir). Auðvitað er það allt gestakomunni að kenna að ég varð að borða nokkrar æbleskiver og svo gaf Brynja mér Anton Berg konfekt sem ég varð auðvitað að smakka á og er enn að. Æji, álagið á manni! Ég get þó sagt stolt frá því að ég er búin að borða hafragraut í morgunmat í tvo daga í röð og bara búin að drekka tvær dósir af kóki á sama tíma.

Semsé, speki dagsins: Batnandi manni er best að lifa.

Heilsuátak og labbidónar.

Mikið asskoti er maður nú orðinn danskur eitthvað. Enda ekki seinna vænna, búin að búa hér í rúm tvö ár. Við létum nefninlega loksins verða að því að setja saman matseðil vikunnar. Það verður sko verslað í Netto hér eftir, nema þegar það sem mann vantar fæst ekki í Netto og hana nú! Djöfull eru margir hundraðkallarnir farnir í dýru búðirnar að óþörfu. Matseðillinn er samt alveg ótrúlega döll eitthvað. Það er nú orðið brýnt að fara nú að reyna að fríska upp á það sem er í boði á þessu heimili. Það vantar ekki kokkabækurnar, frekar að þær séu notaðar.

xxx

Fyrsti dagurinn í dag í langan tíma sem ég borða ekkert nammi. Þvert á móti borðaði ég meira að segja heilan banana (meðal annars sko)! Svo keypti ég bara hollustustöff í búðinni í dag...nú á alveg að fara að standa sig...grænmeti, grænmeti og meira grænmeti...nammi nammi namm. Skrýtið að ég er einhvernvegin bara öðru megin í þessu mataræði, annað hvort er ég að sukka eins og mother fxxxxx eða robboslega heilsusöm. Samt oftar í sukkinu því miður.

xxx

Nú er ég búin að fara einn langan heilsubótartúr og þeir verða vonandi daglegir hér eftir, eða því sem næst. Það er nefninlega mjög gaman að labba um hér í borg, margt að skoða. Mér finnst aftur á móti ekkert gaman að labba með barnavagninn innan um annað fólk. Meira að segja Amagerbrogade er algert pein, enda nota ég hana ekki nema ég nauðsynlega þurfi. Það er alveg merkilegt hvernig fólk lætur við okkur vagnfólkið. Það er eins og maður sé algerlega ósýnilegur, það labba allir í veg fyrir mann. Það er alveg ótrúlegt. Mig langar oft bara að halda áfram og keyra á fólkið en samt stoppa ég alltaf og vík fyrir þessum helv...frekjuhundum. Fólk labbar ekki beint á mig þegar ég er bara ég, þá meina ég vagnlaus. Það er eins og vagninn geri mann bara alveg ósýnilegann. Ég var að bölsótast yfir þessu um daginn í Amagercenter með frumburðinn mér við hlið og hann sagði að svona væru fullorðnir alltaf við sig...léti eins og hann væri ósýnilegur og löbbuðu bara á hann...djöfulsins dónar. Svo er annað...fólk biðst aldrei afsökunar. Eða ég get reyndar ekki sagt aldrei því það ótrúlega gerðist í fyrradag að kona sagði undskyld þegar hún rakst í vagninn í röðinni í Fötex . En þetta var í fyrsta skiptið EVER sem ég er beðin afsökunar þegar einhver rekst í mig. Eins og fólk er sífellt að rekast í hvert annað í þröngu götunum hér í Köben. Það er ekkert sniðugt að fara að labba með vagninn innan um fólk ef maður er eitthvað tæpur í skapinu...það versnar um helming.

xxx

But anyway...ég er hress sem fress og ánægð með heilsuátakið, sérstaklega þegar ég veit að ég á eftir að sukka vel í sukklandinu góða í desember...he he he. Hva! Bara fimm vikur þangað til..júhhú. Það er meira að segja vonarglæta á íbúð..kemur í ljós í vikunni. Nú, svo getur maður alltaf brennt kaloríur á því að pirrast á labbidónum, mjög heilsusamlegt.

Túrúlú!

ojjjj...

Þið verðið að kíkja á klaufhalann úr kartöflupokanum...

Ég er nammifíkill from hell...allt Nóa Siríus og Freyju að kenna...og Coca cola. Sykurfíkill...verð að trappa mig niður áður en ég breytist í tannlaust blobb...arg og garg. Veit ekki hvort er verra að venja sig af sykri eða nikótíni.

ZZZZZzzzzzz......

Endalaus þreyta hrjáir mig. Ég held að ég nenni ekki í mødregruppen í dag. Oj, léleg en ég er bara svo þreytt. Nú er mál að taka sig í gegn í mataræði og hreyfingu og næla sér í orku.

Já já, ekki bara tala, heldur GERA!

Ljóð dagsins

Úti
er gráminn einn
en inní mér skín sólin.

Á rúðunum sitja
uppþornaðir regndropar gærdagsins.
Bíða þess að lifna á ný.

Hvernig er veðrið hjá þér?

Höf. óþekktur

Ég fór á fyrsta mødregruppefundinn í gær. Hann var haldinn heima hjá einni af okkur í grúppunni en við erum 5, 3 danskar, ég og ein frá Marokkó. Þetta var nú barasta alveg ágætt, betra en ég bjóst við. Ég var satt að segja búin að gera ráð fyrir hinu versta, kvartandi og vælandi kerlingum, bara svona eins og Dönum einum er lagið. En nei, þó að þær hefðu í sjálfu sér yfir slatta að kvarta, get ég ekki sagt að það hafi verið mikið. Þeirra börn, þ.e.a.s. börn dönsku kvennanna, voru öll voða óvær og grétu mikið, tveggja tíma stanslaus grátur þótti lítið, það var alveg hátíð ef þau sváfu vært og þær voru alveg á tauginni með að þau færu að öskra í búðarferðum. Allt eru þetta vandamál sem ég þekki ekki svo að ég græddi a.m.k. það á þessum fundi að fatta hvað ég á ótrúlega vel heppnað eintak, ekki bara sætasta heldur líka besta...hí hí. Æji, svo vorkenndi ég voða mikið þessari frá Marokkó. Hún er bara búin að búa í DK í 3 mánuði og er að eignast sitt fyrsta barn. Hún sagði á sinni bjöguðu ensku að í Marokkó væri það sko þannig að mæðurnar gerðu ekkert fyrstu vikurnar eftir fæðinguna, fjölskyldan bara sæji um allt. Greyjið, hún talar enga dönsku og lélega ensku og á enga fjölskyldu eða vini hér. Svo þurftum við alltaf að þýða fyrir hana, ekki að það hafi verið vandamál, hún er bara alltaf einhvernvegin út undan því við getum náttúrulega ekki þýtt hvert einasta orð. En anyway, við ákváðum að hittast vikulega til að byrja með og sjá svo bara til, þetta verður örugglega fínt, leggst vel í mig.

Svo er ég búin að bæta henni Sólu við í linkana og myndir, myndir, komnar eru fleiri myndir.

Matur og umhverfi.

O jamm og jæja. Eitthvað á lífshamingjan eftir að endast lengur þó búið sé að éta af henni svo sem eins og hálft kíló af súkkulaðirúsínum svo dæmi sé tekið. Var það frúin sjálf sem sá um það að mestu leyti eða öllu næstum því. Iss það kemur ekki að sök því rúsínur eru svo járnríkar er það ekki? Svo er súkkulaði meinhollur matur... í hófi auðvitað. Annars á að drífa sig í átak eftir svona viku. Byrja að fara í langa göngutúra og taka svo á matarÆðinu. Er að pæla í að prófa danska vægt dæmið eða hvað sem þetta nú heitir. Ef einhver á svoleiðis er ég alveg til í að fá það lánað til að ljósrita. Maður verður nú aðeins að slípa kroppinn til eftir barnsburðinn.

Fyndið hvað gamla lumman "glöggt er gests augað" er sönn. Alltaf þegar maður fær gesti frá landinu gamla er maður minntur á hvað er öðruvísi hér en heima. Heimilislausa fólkið sem lifir á betli og innihaldi ruslatunna, allir með sígarettu í kjaftinum, allstaðar, fríkuðu spákonukerlingatýpurnar, EKKI GANGA Á HJÓLABRAUTINNI!, léleg þjónustulund í búðum, ódýrt grænmeti, áfengi og tóbak, "slæðukonurnar"....ég er örugglega að gleyma einhverju. Maður er orðin svo samdauna umhverfinu að maður er hættur að taka eftir þessu.

• Nóa kropp
• villiköttur
• rís
• hríspoki
• grænn ópal
• súkkulaðirúsínur
• möndlur
• saltfiskur
• rúgbrauð
• cheerios
• coacoa puffs

gæti lífið verið betra?

Jibbí !

Mamma kemur í kvöld með fullt af íslensku nammi og saltfisk! Ég ætla að búa til spænskan saltfiskrétt úr honum sem er ógeðslega góður....namm namm. Get ekki beðið eftir að troða í mig nammi....

Annars er bara allt í sómanum hér í 202. Helgi Magnús er krúsírúsibolla og rúsínurass.

úr Morgunblaðinu

Fimmtudaginn 14. október, 2004 - Aðsendar greinar

Guðrún Lilja Hólmfríðardóttir

Opið bréf til fórnarlamba kynferðislegrar misnotkunar

Kæru fórnarlömb kynferðislegrar misnotkunar og aðstandendur.

Þetta er í fyrsta skipti sem ég tjái mig opinberlega.

Ég vil hér með votta okkur mína dýpstu samúð vegna þeirrar stöðu sem komin er upp í íslensku þjóðfélagi með skipan Jóns Steinars Gunnlaugssonar í stöðu hæstaréttardómara.

Ég segi okkur af því að ég er þolandinn í "Prófessorsmálinu".

Þegar niðurstaða Hæstaréttar í því máli lá fyrir missti ég alla trú á íslenskt réttarkerfi og er nú öll von úti um að hún komi aftur.

Huggun mín er hvað þjóðin, sem Jón Steinar kallaði reyndar götulýð, sýndi mér mikinn og einarðan stuðning á þessum erfiða tíma. Ég verð ævinlega þakklát fyrir þann stuðning og að uppgötva að almenningur í landinu er réttsýnn og með sterka siðferðiskennd.

Sú vitneskja gerir mér bærilegt að lifa með þeirri misnotkun og óréttlæti sem ég var beitt.

Fyrir nokkrum árum samþykkti ég að tjá mig um málið í þáttaröðinni "Sönn íslensk sakamál" og var viðtal við mig tekið upp.

Þegar Jón Steinar Gunnlaugsson frétti af gerð þáttarins var framleiðsla hans stöðvuð af Ríkissjónvarpinu en útlagður kostnaður við gerð hans greiddur.

Ég var látin skrifa undir þagnareið og get því ekki tjáð mig frekar um málið.

Þegar ég heyrði að Jón Steinar Gunnlaugsson væri búinn að sækja um stöðu hæstaréttardómara vildi ég ekki trúa að nokkur heilbrigður maður mundi skipa hann í stöðu sem krefst hlutleysis og sanngirni.

Nú er búið að koma því þannig fyrir að maður sem hefur m.a. úthúðað ungri stúlku í fjölmiðlum og reynt að ræna hana mannorði sínu, fyrir það eitt að leita réttar síns fyrir íslenskum dómstólum, er kominn í æðstu dómarastöðu í íslensku réttarkerfi. Ég vil einnig benda á að Jón Steinar var dæmdur í Hæstarétti í mars 2002 fyrir að valda mér miska í opinberri umfjöllun sinni. Hann var einnig dæmdur til að greiða mér 100 þúsund krónur í miskabætur. Það er nefnilega þannig að Jóni Steinari nægir ekki að vinna sín mál. Dæmin sýna að hann virðist jafnframt verða að kasta skít í aðra og reyna að eyðileggja mannorð þeirra til að upphefja og réttlæta sjálfan sig. Þessi maður sem nú er orðinn hæstaréttardómari er sami maðurinn og lét búa til skýrslu um geðheilsu mína. Hún var keypt hjá háttsettum geðlækni sem hlaut ríflega þóknun fyrir. Geðlæknirinn hafði þó aldrei séð mig, hvað þá talað við mig. Vó þessi skýrsla þungt í niðurstöðu Hæstaréttar þegar þeir sýknuðu föður minn fyrir kynferðislega misnotkun á mér. Ég hef stundum spurt sjálfa mig hvað Jón Steinar hafi keypt margar svona skýrslur um saklaust fólk. Ég skil ekki hvernig Jón Steinar getur sofið á næturnar, vitandi það að hann er búinn að taka þátt í slíkri misnotkun á mér og jafnvel öðrum.

Kæru fórnarlömb og aðstandendur, þið eigið samúð mína alla.

Mitt eina ráð til ykkar er:

Ekki kæra kynferðislega misnotkun. Ekki nema að gerandinn sé lágt settur í þjóðfélaginu. Þið getið ekki búist við réttlátri málsmeðferð og dómsniðurstöðu meðan æðstu ráðamenn þjóðarinnar skipa menn eins og Jón Steinar sem dómara í Hæstarétt fyrst og fremst á pólitískum forsendum. Mann sem hefur notað vafasamar aðferðir til að fá fellda ranga dóma og hefur að mínu mati ekki til að bera þá réttsýni og siðferðiskennd sem dómarar við æðsta dómstól Íslands þurfa að búa yfir.

Maður er bara orðlaus...

Loksins poksins!

Jæja, þá er maður loksins búinn að drullast til að búa til myndaalbúm. Á eftir að bæta fleiri myndum inn seinna.
Njótið vel!

Helgi Magnús Smárason

Dadadadamm...og nafnið er...

Jamm og jæja og sei sei já. Nafnið er ákveðið, reyndar fyrir löngu en maður þarf tíma til að æfa sig að segja nafnið upphátt og venjast því. Fyndið hvað ég er eiginlega hálffeimin að kalla drenginn nafninu sínu. Við ætlum fyrst að segja ömmunum nafnið og svo kemur það hér bara sem fyrst híhíhí...

Ohh, lífið er bara eintóm og endalaus sæla. Maður getur ekki hætt að stara á litla kraftaverkið sitt og spyrja sig aftur og aftur "hvernig er þetta hægt"?.

Eitt stórt TAKK!

Mig langar að segja takk til allra sem sendu mér kveðju og gáfu mér gjafir og hugsuðu til mín.
Svo þakka ég auðvitað fyrir þennan yndislega gimstein sem ég fékk (hverjum sem það er að þakka).

Af okkur er ekkert nema gott að frétta. Drengurinn er algerlega fullkominn, fallegastur í heimi. Vóg 4350 grömm og var 53 sentimetrar. Alltaf drekkandi og sofandi, alveg eins og það á að vera. Dagarnir fara aðallega í að hvíla mig og ná mér eftir fæðinguna. Fæðingin gekk betur en ég þorði að vona en ég missti töluvert af blóði og er að jafna mig á því. Það verður ekki langt í að við nefnum drenginn, erum að melta þetta. Það er svo skrítið að finna nafn á manneskju sem á eftir að fylgja henni alla æfi.

Lengra verður þetta ekki í bili....mar er svo þreyttur....zzzzzz.

41+4
Send heim!

Stutt skýrsla að þessu sinni:
Fór á spítalann og sett í mónitor og skoðuð og svoleiðis og allt lítur vel út þannig að gangsetning ekki talin nauðsynleg í bili. Læknirinn hreyfði við belgnum og ég er komin með 2 í útvíkkun og byrjuð að fá verki. Ég væri alveg til í að klára þetta fyrir miðnætti, sjáum til hvað setur.
Fékk skilaboð á leiðinni á spítalann í morgun að Sigga Lísa væri búin að eignast myndardreng (vissi´ða), 52 sm og 3450 g. Hlakka ógeðslega til að sjá hann. En þar fór spáin mín að ég yrði næst. Jæja, kannski sama dag....dadadadammm.....Guð hvað þetta er spennandi.
Ég er farin að leggja mig.

Ég vona að ég skrifi ekkert hér á morgun!

41+3

Úff og púff hvað þetta er eitthvað skrýtinn dagur. Ég veit eiginlega ekkert hvað ég á að gera við mig. Sem betur fer hef ég eða við þó það verkefni að gera fínt og fara yfir spítalatöskuna og svona. Þetta er bara svo furðulegt eitthvað....að ég fæði jafnvel barnið á morgun. Fyndið að fara á spílalann á morgun með bumbuna fulla af barni og því sem tilheyrir og tóman bílstól með! Búin að segja frumburðinum að hann gæti orðið stóri bróðir á morgun. Það var alveg mega skrítið.
Ég veit ekkert hvernig mér finnst þetta. Hvort ég verði bara svekkt ef ég verð svo send heim eða fegin. Ég veit ekkert hvað ég vil. Helmingurinn af mér segir "jæja, gott að drífa þetta bara af, þá er það úr sögunni" en hinn segir "það væri nú best ef náttúran fengi bara að sjá um þetta sjálf". Ég vona bara að læknirinn taki ákvörðunina fyrir mig, því ég, valkvíðnasta manneskja í heimi get ekki tekið svona ákvörðun. Ég yrði lengur að hugsa mig um en þangað til á fimmtudag en þá yrði ég hvort eð er sett í gang, hvort sem mér líkar betur eða verr.
Um mig fara til skiptis kvíðnis- og tilhlökkunarstraumar. Er þetta strákur eða stelpa? Er barnið heilbrigt eða ekki? Hvernig lítur það út? Hvað verður það stórt og þungt? Hvað á ég eftir að vera lengi að þessu? Hvernig verður fæðingin? Hvenær?
Ég held ég klessi mér bara í sófann núna með mína 30 púða og glápi á mynd og hámi í mig nammi. Ég verð alveg klikkuð á því að velta mér meira upp úr þessu. Eða kannski ætti ég að fara að skúra og þurrka af og svoleiðis. Eða nei best að slappa af bara og gera það seinna. Hmm fallegt veður úti, kannski maður ætti að fara aðeins út að ganga. Æji ég veit ekki hvort ég nenni því núna.
Jesús Regína! Ákveddu þig manneskja!

Jess!

Frændfólkinu hefur tekist að jafna stöðuna 8-8. Mættur er til leiks stórfrændi minn og stórsöngvari Mr. Bond a.k.a. Hrylfir, a.k.a. Hrylfingur, a.k.a. Sósi, a.k.a. R2-D2, a.k.a. Rolf og man ekki meira en tekið skal fram að þetta er ekki blogg...not!
(vá hvað þetta var eitthvað löng setning)

Hilsen!

41+2

still here

VÓ!

Hringdi til að panta tíma í gangsetningu, eins og ljósmóðirin hafði sagt mér að gera. Ég var búin að bíta það í mig að það yrði þá gert á fimmtudaginn því þá er ég einmitt gengin 14 daga framyfir. EEEN ég á að koma á MÁNUDAGINN! Díses ég er bara rétt að koma niður á jörðina með þetta. A.m.k. verð ég skoðuð vel og vandlega og ákvörðun tekin hvort ég verð sett í gang þá og þegar eða beðið eitthvað. BARA SPENNANDIIIIII!!!!!!!

41+1


Jæja, þá er ég loksins búin að berja nýju keisaraynjuna augum og máta líka. Það er engum orðum aukið að hún er ÆÐI. Ég var pínu að vona í leiðinni að einhver homónastarfsemi myndi kannski fara í gang í heimsókninni en það virðist ekki vera. Alveg er þetta magnað fyrirbæri svona nýfætt barn, ég var bara alveg búin að gleyma fílíngnum. Þetta var ágætis undibúiningur fyrir það sem koma skal. Við vorum svo heppin að hitta á hana vel vakandi og hressa. Ég hlakka til á morgun, því þá verður hún nefnd af foreldrum sínum. Mamman leit ótrúlega vel út, bara eins og hún hafi aldrei gert annað og alveg mömmuleg.

Já, sammála Siggu Lísu að þetta væri flottur afmælisdagur í dag en það verður ekki á allt kosið. Það er víst barnið sem ræður ferðinni og ég held ég sé bara búin að gefast upp á aðgerðum eða aðferðum til að hjálpa til. Þetta kemur bara þegar það kemur og hana nú! Það er a.m.k. alveg víst að á þessum tíma eftir viku verð ég orðin mamma! Vááá, hvað það var skrýtið að skrifa þetta! Gangsetning eða ekki gangsetning meikar ekki diff lengur hjá mér....bara að þetta komi og allt verði í lagi, það er það eina sem ég fer fram á.

40+7

Hmmm...komin viku framyfir og ekki farin á hæli!

Sem betur fer eru læti á Íslandi sem hægt er að skemmta sér yfir múhahahaha!

40+6

EKKERT!!!!

40+5

Þetta með að gera´ða til að koma fæðingu af stað, hefur pottþétt verið fundið upp af karlmanni sem hefur viljað tryggja sér nokkra drætti svona á síðasta sprettinum áður en búðinni er lokað. A.m.k. er þetta EKKI að virka hjá mér!

40+4

Gaman gaman trallalæææ
ég er ekki niðr´í bæ
æ vonder væ
lúkk öpp tú ðe skæ
væ is it só hæ?

gúdd bæ

40+3

Jæja, spurning að fara að grípa til aðgerða. Hmmm....ætli það gerist ekki eitthvað ef maður gerir fullt á einum degi eins og til dæmis að fá sér staup, glíma við kallinn, drekka Tonic vatn og fara svo í langan göngutúr?

Og það var mikið!

Loksins á ég vinkonu á Íslandi sem er farin að blogga. Yeessss!

40+1

Oooohhh, hvílíkur léttir að Ragga Dís sé búin. Þetta hefur verið ansi erfitt hjá henni en ég segi þá bara í sönnum Röggu Dísar/Pollýönnu anda, allt er gott sem endar vel. Ég spáði fyrir 14 marka stelpu og það var rétt! Wúhú og í verðlaun eru 14" örbylgjuofn frá Phillips! He he djók, fyndna Regína. Ég hlakka rosalega til að sjá nýju fjölskylduna en ætla bara að bíða þangað til þau koma heim, allir gestirnir hennar eflaust að heimsækja hana á spítalann.

Ég fór annars til ljósmóðurinnar í gær og allt í fínu lagi. Ekkert annað að gera en að bíða bara róleg. Hún heldur að barnið sé orðið 3800 g sem útlegst í mörkum 15.2. Það er alveg búið að skorða sig og allt tilbúið í fæðingu þannig séð. Hún sagði að ég gæti sko alveg fætt meira en fjögurra kílóa barn....já já róleg, sjáum bara til. Annars eru flest börn í minni fjölskykdu ekki undir 17 mörkum þannig að líkurnar eru svo sem ágætar. Stóri bróðir þessa krílis var 17 og hálf, þannig að...

Jæja, a.m.k. ein okkar virðist vera á áætlun. Ragga Dís er farin á spítalann. Kannski að spáin mín rætist? Ekkert í gangi ennþá hjá mér a.m.k. Ég get ekki beðið þangað til ég frétti eitthvað. Eins gott að reyna að halda sér upptekinni í dag. Þetta er ógeðslega spennandi.

Stóri dagurinn á morgun!

Ekkert í gangi, ég held ég eigi eftir að ganga fram yfir með þetta barn. Ég var nú að grínast með það um daginn að ef þetta barn eigi að passa í þessa fjölskyldu verði það að fæðast annað hvort 23. eða 24. mánaðarins eins og við hin. Svo fattaði ég að það er líka töff að vera með framlengingu og fæðast þann 25. Kannski bara kúlast að fæðast enn seinna. Mér finnst 1. okt. líka flottur enda á Frissa vinkona afmæli þá.

...og ekkert bólaði á friðardeginum. Nema kannski í hausnum á mér.

Friðardagurinn 21.september

Vááá hvað ég varð impressed í gærkveldi. Það var sýndur stórmerkilegur þáttur í sjónvarpinu, aldrei þessu vant. Hann var um Jeremy nokkurn, Breta sem tók upp á því að reyna að koma á alþjóðlegum friðardegi og gera um það heimildarmynd í leiðinni. Þetta var virkilega spennandi, hann ferðaðist um allan heim og talaði við fullt af merkilegum köllum, t.d. Kofi Annan, Dalai Lama og Simon Perez. Jeremy tókst að fá þetta samþykkt hjá Sameinuðu þjóðunum, hvorki meira né minna. Að einn dagur á ári yrði algerlega helgaður friði í heiminum. Markmiðið að sjálfsögðu að lögð yrðu niður vopn og engu ofbeldi beitt einn dag á ári. Það er eitthvað svo frábært að sjá þegar einn maður gerir eitthvað sem skiptir máli. Ég mundi reyndar ekkert eftir þessum friðardegi svo maður fór nú að hugsa um hvort þetta hefði raunverulega eitthvað að segja. Það tekur eflaust mörg ár að koma þessu á en það minnsta sem hægt er að gera er að reyna, eins og Jeremy sagði, þó að þessi dagur verið til þess að bjarga bara einu mannslífi, hefur hann verðugan tilgang. Ég ætla að taka eftir deginum í dag, því þessi friðardagur er einmitt í dag, 21. sept. Ég ætla líka að leggja mitt af mörkum með því að hugsa til þeirra sem eiga um sárt að binda í stríðshrjáðum löndum og óska mér friðs í heiminum.

Nokkur atriði sem hafa farið í gegnum hausinn á mér undanfarið:

• Dýraverndunarsamtök Danmerkur vilja að dýrasex verði bannað með lögum. Það er nefninlega ekki bannað svo lengi sem það skaðar ekki dýrið. (Síðan hvenær gátum við mannfólkið lesið hugsanir dýra?) Þetta er allt fávitanum sem gengur laus um allar sveitir og misnotar hesta að þakka.
• Já, ráðamennirnir í Kristjánsborg eru ekki svo vitlausir eftir allt saman. Þeir sögðu með berum orðum að þegar hjón skildu þyrfti konan/móðirin á meiri peningum að halda. Nú eiga einstæðar mæður aldrei eftir að vera í peningavandræðum. Þetta er að sjálfsögðu Alexöndru og Jóakim að þakka.
• Konur á tíunda mánuði meðgöngu geta með sérstakri aðferð enn rakað á sér lappirnar.
• http://toothsmith.blogspot.com/ er skemmtisögusíða, kætandi og bætandi.
• Frændfólk mitt er latt bloggfólk með afbrigðum.
• Ég er alltaf að skipta um skoðun um hvort ég eigi að klára markedsføringsøkonomi og fara svo í ensku í HÍ eða fara strax í ensku í KU næsta haust.
• Ég vildi að ég væri með Discovery Channel
• Glatað að Ísland sjáist aldrei á veðurkortunum í TV.
• Enginn er fullkominn.
• Var ég núna að skúra/ryksuga/vaskaupp/skipta á rúmunum/þurrka af/þrífa klósettið/taka til í síðasta skiptið áður en ég verð tveggja barna móðir?
• Aumingja karlmenn að fá ekki að ganga með og fæða börn.
• Ég hlakka til að flytja til Íslands.
• Ég á besta strák í heimi.
• Hvenær verð ég flott í gallabuxum?
• Mústafa er ótrúlega stupid!
• Árstíðaskipti eru yndisleg.
• Það fæst Alpen musli í Irma.
• Danska kóngafólkið er'ann.
• Glamour er vanabindandi þáttur og allt of stuttur.
• Orðin urðu færri og færri.
• Bless!

Mikið eru þetta skrítnir dagar eitthvað. Að vita að fæðing sé yfirvofandi, gæti gerst hvenær sem er. Á morgun fimmtudag er akkúrat vika í settan dag. Það er erfitt að undirbúa sig fyrir fæðingu, sérstaklega þegar maður veit í raun og veru ekkert á hverju maður á von, jú ætli það sé ekki hægt að bóka að það komi barn út úr þessu. Megnið af tímanum fer í að liggja ýmist í sófanum eða rúminu og glápa á sjónvarpið. Ég horfi það mikið að ég er farin að dreyma auglýsingar og alltaf þegar ég vakna á nóttunni er ég með eitthvað auglýsinga- eða þáttastef á heilanum. Þokkalega heilaþvegin! Bara að það væri eitthvað betra í boði í helv kassanum. Kannski maður ætti að vera duglegri að lesa...hmm, þarf að fá lánaðar bækur til þess. Ég er orðin svo ólétt eitthvað að ég bara þarf að jafna mig eftir að hafa vaskað upp eða skroppið eitthvað út. Það getur tekið allan daginn. Æji, það verður nú léttir að losna við þennan þunga.

Ligga ligga lái !

Ég sá líka Poul úr Strandvejsvillaen. Hann er að vinna í Fötex í Amagercenter. Ætli hann hafi verið kosinn út eða upptökur kannski bara búnar á þættinum?...kræst hvað þetta er spennandi...HAAA!

Barnaland

Áfram heldur hin ótrúlega spennandi óléttusaga Regínu. Þeim sem finnst það leiðinlegt geta þá bara lesið eitthvað annað.
Í gær voru nákvæmlega 2 vikur í stóra daginn og ég fór í síðustu skoðunina hjá ljósmóðurinni, nema ég verði ekki búin að eiga þann 23., þá mæti ég aftur. Maður er svona í nettu raunveruleikasjokki, þetta er að fara að skella á, það er enginn vafi. Ljósan giskaði á að barnið væri orðið 3400 grömm, ég sem hélt að það væri frekar lítið! Timinn fór mest í að ræða um fæðinguna, hvort ég væri kvíðin og hvaða hugmyndir ég væri búin að gera mér og allt á þeim nótunum. Það var alveg ágætt. Þessi ljósa sem var með mig í gær var að leysa mína af og var annað hvort ólétt eða nýbúin að eiga sjálf og það veitti mér ákveðið öryggi verð ég að segja, að hinni ólastaðri sko. Allar mælingar voru í góðu lagi og tra la la.
Ég held að ég eigi bara eftir að þvo og raða fötunum í kommóðuna og kaupa gjafapúða og fleiri taubleyjur og þá er ég bara í góðum málum. Það væri samt gaman ef það lenti svo sem einn ruggustóll inni hjá mér, ég nenni eiginlega ekki að leita að svoleiðis nebbla. Hef samt alltaf á tilfinningunni að ég sé að gleyma einhverju.

Nú er kollegígengið gjörsamlega búið að taka þessa síðu á sitt vald. Staðan er 8-7 á móti frændfólkinu. Ragga Skvís, nei ég meina Dís er loksins byrjuð líka. Fyrir þá sem ekki vita er hún systir Siggu Lísu og alveg nákvæmlega jafn ólétt og ég. Og þær eru báðar skvísur. Við erum sko báðar settar á 23.sept! Fórum allar þrjár til ljósmóður í gær, klukkan 9, 11 og 13. Við bíðum spenntar eftir næstu tilviljun.

Well, best að sniglast áfram í gegnum þennan sólardag, þeir eru víst ekki margir eftir.
Hilsen!

Spítalaheimsókn.

Fórum að heimsækja Glostrup spítala í gærkveldi þar sem ég á að fæða barnið sem er væntanlegt í heiminn eftir 16 daga. Jú, maður var svo sem ekki búinn að búast við miklu en mér fannst einum of vel sjást á veggjum og lofti hversu mikið er sparað í heilbrigðiskerfinu hér. Þetta yrði aldrei gúdderað í fátækasta krummaskuði á Íslandi. Við fengum að sjá eina fæðingarstofu af fimm sem var reyndar sú minnsta. Ljósan sem var með okkur í þessari rundtvisning sagði stolt frá því að það væri nýbúið að taka þessa stofu í gegn. Horfði um leið upp í skítugt loftið þar sem ein klæðningarplatan hékk laus og gerði auðvitað góðlátlegt grín að þessu og sagði að eitthvað yrði nú að vera í ólagi. OHHHH!!! Af hverju er aldrei hægt að gera hlutina almennilega í þessu landi. Er loft ekki hluti af herbergi? Hefði nú haldið það! Og það er nú mjög líklegt að maður eigi eitthvað eftir að horfa í loftið þegar maður er að rembast við að koma barninu í heiminn. Svo fannst mér líka hallærislegt að hjónarúmið sem er í boði er ekki nema eins og hálfs manna.
En nú er bannað að vera neikvæður. Auðvitað er viðmótið og andrúmsloftið sem skiptir öllu máli þegar allt kemur til alls. Bara að þetta fari nú allt vel. (Jæks!)

Þá er það ákveðið!

Hin verðandi fjögurra manna fjölskylda kemur á klakann þann 15. desember og verður til 2.janúar. Jibbí og jei! Best að nota tækifærið og auglýsa hér með eftir húsnæði, skipti koma vel til greina. Það er ekki aftur snúið og ég verð að segja að ég hlakka rosalega til. Frábært að fara heim um jólin, búin að kaupa allar gjafir og þurfa bara að éta, sofa og heimsækja fjölskyldu og vini, he he he, ljúft.

Jæja, þá hefur enn ein kollegídrottningin bæst í hópinn. Ingibjörg á neðri hæðinni sem ætlar að verða hjúkka og bloggar oft um björnin sinn.

...ekki fara að hlægja þó einhver sé að detta...

Muna ekki allir eftir þessu lagi og öllum þessum "reglum" sem maður lærði þegar maður var lítill? En það er bara ekki hægt að halda í sér þegar fólk dettur með slíkum glæsibrag eins og Smári gerði í dag. Hann var að hella upp á kaffi og endaði kylliflatur á gólfinu, veinandi ááááiiiii ááááiiiii...hahahaha. Hann datt svo hægt að ég náði að snúa mér við og sjá allt fallið í slow motion. Hann meiddist dálítið á fætinum og er búinn að vera haltrandi í dag. Þetta er svona You had to be there story...

anyway, raðaði linkunum aðeins og bætti við Pétri fræga frænda mínum

Góðar stundir!

Hvað er yndislegra en að vakna á mánudagsmorgni (eða kannski nær hádegi) og ekki til hreint glas eða hnífur og ekkert að éta nema franskbrauð með smjöri, skolað niður með botnfylli af kók? Ég veit það svei mér þá ekki. Það er nokkuð ljóst að lungað úr deginum fer í þrifnað, þvotta og innkaup...maður gerir allt á hálfum hraða þessa dagana. Samt er ég pínu fegin að hafa þó eitthvað að gera, mættu bara vera skemmtilegri verkefni.

Helgin er meira og minna búin að fara í myndavélaleit og hjúikkit að það er búið! Við erum búin að panta vélina og fáum hana væntanlega á miðvikudaginn. Voða flott týpa á góðu verði. Jess! Mætti ekki seinna vera ef við ætlum að ná einhverjum bollumyndum af mér. Þá er bara næsta mál að tékka á jólaflugmiðum til landsins góða. Ohh það verður nú gott að heimsækja það og hitta familíuna og ÉTA ALMENNILEGAN MAT!!!

Myndavéladagur.

Það mætti halda að heimilismeðlimir skitu peningum því nú á enn að fara að kaupa. Þó að nóg sé skitið þá er það ekki þaðan sem peningarnir koma heldur frá gamla góða íslenska skattmann. Í þetta skiptið er komið að myndavélakaupum. Við Smári erum búin að vera í allan dag á netinu að skoða vélar og erum orðin þokkalega biluð á að lesa öll þessi review um digital vélar. Farin að syngja í staðin fyrir að tala og svoleiðis rugl. Nú vil ég bara að einhver ljósmyndari bímist inn í stofuna hjá mér og komi með réttu myndavélina til mín á silfurbakka. Við þjáumst af valkvíða. Þegar við höldum að við séum búin að finna hina réttu vél, þá förum við að efast um hana og höldum að önnur sé betri, þar til næsta er betri en hún, en svo förum við aftur til baka á hina og svo framvegis og svo framvegis og svo framvegis bla bla bla %#(&%#"(=&$?"!.........

HJÁÁÁÁLP!!!

Ó mæ god! Þvílíkur önaður!

Ég byrjaði að bíða eins og krakki eftir jólunum klukkan tólf á hádegi. Hélt mér upptekinni með þrifnaði og röðunum alveg þangað til hann kom, esselska. Annars hefði ég gengið af göflunum. Klukkan nákvæmlega 15:50 kvittaði ég fyrir móttöku gripsins...Jesssss! Ég gat ekki einu sinni sest við tölvuna eftir að hann var kominn í hús. Verst var að þurfa að pína sig á foreldrafund, klukkutíma eftir að við vorum búinn að setja hann saman. AARRRG! Oft hefur verið leiðinlegt á þeim fundum en aldrei eins og núna, því nú gat maður ekki hugsað um annað en elsku besta nýja sófann heima. Pínu fyndið að hann tekur hálfa stofuna en só vott!? Hann er æði! Loksins eignuðumst við nýjan sófa, he he he og hí hí hí, jibbí og jei!

Eeeeeiiiiiiinnn!

Tveeeeeiiir

Þrír dagar í sófann. Það er það sem lífið gengur út á núna.

Takk fyrir. Bless.

Ja hérna hér! Þá er maður búinn að afgreiða tvö sommerfest á jafnmörgum dögum.

Fyrst í gærkveldi á Fritidshjemminu hans Benna þar sem allir áttu að koma með mat og éta hann svo að sjálfsögðu. Úr varð risastórt heljarinnar hlaðborð, voða flott og girnilegt með allskonar réttum. En men ó men hvað fólk er mikið fífl eitthvað. Nú er þetta þriðja sommerfestið sem ég fer á þarna og alltaf gengur jafn illa að fá sér af hlaðborðinu. Á einu horninu eru lagðir pappadiskar og plasthnífapör af einhverjum snilldar starfsmanni sem gerir það í áföngum. Ég sé hann alveg fyrir mér að fylgjast með angist og vitfyrringu okkar foreldranna sem vitum ekki okkar rjúkandi ráð þegar okkur vantar þessi nauðsynlegu áhöld. Hann hefur örugglega staðið bak við gluggann og hlegið kvikindislega og kannski tekið myndir af þessu. Mér fannst þetta sko ekki fyndið, það er fátt sem svangan mannin kætir nema matur. Það mæta greinilega allir sársvangir, því það liggur við slagsmálum við borðið. Þessi fífl kunna ekki og vita ekki hvernig maður á að gera. Sko það eiga allir að labba sama hringinn, góð hugmynd er að nota sólarhringinn til viðmiðunar. Ef þetta einfalda atriði er haft í huga eru góðar líkur á því að neytendur matarins geti nefninlega neytt hans á meðan hann er heitur. OOHHHH röfl ég veit, þetta er bara svo pirrandi pakk. Gott er að hafa góðan félagsskap til að bjarga stemmningunni. Voðalega er maður líka orðinn eitthvað samdauna þessu stundum skrítna samfélagi Dana. Maður er alveg hættur að kippa sér upp við að seldur sé bjór og reyktar sígarettur á öllum samkomum barnanna, hvort sem það er í skólanum eða bara hvar sem er. Ég fer einmitt alltaf á skemmtikvöld í 3ja U til að detta í það. Það eru sko bestu partýin!

Seinna festið var svo í dag hér á kollegíinu. Þar fór nú minna fyrir troðningi og pirringi, enda miklu meira pláss. Við litum aðeins út í garð svona um tvö leytið. Sonurinn hoppaði af áfergju í hoppukastala og við hjónaleysin stóðum úti í íslensku útileguveðri á kjaftagangi í u.þ.b. tvo tíma. Það var sossum miklu meira í boði en maður ekki í meira stuði en þetta í dag.

Meira er ekki um það að segja.

Verð að benda á skítalapistil snilldarfrænda míns Hnakkusar.

Svo er það enn ein dísin sem er farin að blogga, þó að hún búi ekki á kollegíinu gerði hún það einu sinni og flutti bara steinsnar frá, velkomin Steina!

Ohh hvað það er gott að eyða peningum og mikið af þeim. Við fórum nebblega í IKEA í dag til að kaupa barnarúm og skiptiborð sem er líka kommóða. Mikið gott að það sé yfirstaðið svo maður þurfi ekki að stressa sig lengur á því að það sé ekkert tilbúið áður en barnið kemur....maður veit aldrei hvenær því þóknast það. Hlakka til að búa um og svona.
Aðal eyðslan fór samt í hrikalega djúsí sófa sem ég get ekki beðið að fá, eftir viku....jjiiiiibbbíííí! Hvílík sæla að geta loksins hlammað sér í mjúkan og þægilegann sófa! Svo er hann meira að segja nógu langur (eða breiður ef út í það er farið) til að leggja sig í ....jesss. Held að við getum meira að segja bæði legið í honum og glápt á kassann. Þetta var sko alveg erfiðisins virði.

IKEA RÚLAR!

Ó mæ god! Nú er ég búin að fara í síðustu læknisheimsóknina fyrir fæðingu og ég sé hann ekkert aftur fyrr en í 5 vikna skoðun barnsins. Heima á Íslandi væri ég byrjuð að fara vikulega í skoðun en það er ekki í boði hér. Ég fer ekki til ljósunnar fyrr en 9. september, tveim vikum fyrir áætlaðan fæðingardag og það er sem sagt síðasta skiptið. Jæks, hvað þetta er skuggalega nálægt mar!

Alger óléttudagur.

Nú er svefnleysi farið að segja til sín. Það er bara vesen að skipta um svefnstellingu og ómögulegt að velta sér á hina hliðina án þess að vakna. Svo þarf auðvitað að pissa svona tvisvar til fjórum sinnum á nóttu, þannig að ég er eiginlega hætt að vakna úthvíld. Þá er ekkert annað að gera en að leggja sig í tíma og ótíma, njóta þess að gera það á meðan maður getur. Dagurinn fór semsagt bara í bókalestur og leggingar án svefns þó. Ég er nefninlega að lesa svo spennandi bók, Konur með einn í útvíkkun fá enga samúð. Mér finnst það slá svolítið á fæðingakvíðann að lesa um fæðingar annara (og minnar).
Svo er ég farin að pæla í því hvað ég vil og ekki vil. Ég ætlaði að fæða í vatni en var eiginlega hætt við það en nú er ég eiginlega komin á það aftur. Svo er sonurinn alveg æstur í að vera viðstaddur, ég ætla að kanna hvað þær segja uppi á spítala. Hann er rosalega spenntur að fá að sjá fylgjuna...ha ha ha, ég veit ekki hvaðan þetta kemur. Ég þori eiginlega ekki að fæða heima út af því hvernig gekk síðast og út af þessum mögulega litningagalla. Annars væri það eflaust best, kannski næst. Þetta hringsnýst allt í höfðinu á mér en samt gaman og spennandi.
Í svefnherberginu bíða fyrstu fötin sem ég keypti um daginn.

Kvikmyndagagnrýnandinn Regína

Alveg er skrítið hvað bíómyndaframleiðendur þurfa alltaf að troða ástarsögu í barnamyndir. Nú er sjálfur Garfield ekki óhultur. Reyndar var það ekki hann sjálfur sem átti í ástarævintýri heldur eigandi hans. Ég skil þetta bara ekki, þetta er barnamynd þar sem áhorfendahópurinn er svona á bilinu 4ra til 10 ára. Maður hefur það á tilfinningunni að verið sé að kenna þessum blessuðum börnum hvernig maður á að ná sér í deit og fleira í þeim dúr. Oj bara segi ég bara. Krakkar þurfa ekkert á því að halda, það er nógur tími til að pæla í því seinna. Væmið drasl sem kemur söguhetjunum ekkert við. Ef þetta ástarkjaftæði á að vera fyrir þá fullorðnu sem fara með börnin í bíó er það alveg misheppnað líka. Við nennum ekki að horfa á svona fyrirsjáanlegar klisjur. Ef okkur langar að sjá ástarsögu förum við á svoleiðis mynd, ekki á barnamynd.
Annars var þetta ágætis bíó, nema mér fannst eigandi Garfields ekki passa við þann sem maður er vanur úr myndasögunum. Þó að þetta hafi verið týpísk uppskriftamynd var kötturinn flottur og svo fuku nokkrir góðir brandarar. Níu ára sonurinn skemmti sér vel. Ég gef henni 7 af 10.

Úffumpúff...maður er bara alveg uppgefinn eftir nóttina. Burt séð frá hósti og snýtingum var ég svo mikið að reyna að komast í röð 32 í Ikea. Það var alveg sama hvað ég vaknaði oft ég hélt bara áfram að dreyma sama drauminn, ég skyldi komast í röð 32 í Ikea! Svona getur maður nú verið ruglaður. Ætli þessi tala tákni eitthvað?

Jæja og enn einn sólardagurinn runninn upp. Best að láta hann ekki fram hjá sér fara. Þeir eru örugglega ekki margir eftir. Ég ætla bara að vona að ég endist lengur í sólbaði en um daginn. Spurning með ströndina bara...hmmm?

Damn! Stofan mín er of lítil fyrir hornsófann sem við hefðum annars keypt. Fjórir þúsund kallar fyrir stóran og girnilegan sófa....ohhh

Í dag og um daginn.

Eftir sveitta nótt og sveittan dag sest ég við tölvuna og blogga. Eitthvað er betra en ekkert. Nú er orðið svolítið erfitt að vera mikið ólétt í miklum hita. Ég ætlaði aldeilis að ná mér í brúnku í dag og fór út á nærbrókinni með teppi, til í slaginn en entist bara í sirka klukkutíma. Þá var mér ekkert farið að lítast á blikuna. Þegar ég var komin inn sá ég í speglinum flekkótt andlit og var að fá dúndur hausverk, þannig að ég lagðist í rúmið með viftuna á fullu og jafnaði mig. Ja hérna! Kannski að ég fari bara að hlakka pínulítið til að unga þessu barni út!

Voðalega er maður búinn að afreka mikið og vera duglegur á stuttum tíma. Á meðan tengdó og frænkó voru í heimsókn var leigður bíll og ferðast, jibbí.
Eftir að hafa búið í Danmörku í 2 ár get ég núna loksins stolt sagt frá því að hafa komið til Fjónar, Jótlands og Svíþjóðar! Á laugardaginn fórum við í löngu lofaða ferð í Legoland og men ó men hvað það var heitt! Ég ráfaði þarna um í móki og hugsaði bara um að lifa þetta af en rosalega var þetta samt flottur garður. Við ætlum aftur á næsta ári og þá helst taka þetta á 2 dögum. Þetta er 3 tíma akstur aðra leið og eins gott að gista amk eina nótt. En smá ráð handa þeim sem ef til vill eru á leiðinni þangað: Takið með ykkur nesti, þetta er okurgarður helvítis! Til dæmis kostar hálfur lítri af vatni 15 krónur, dýrara en í seven í leven og þá er sko mikið sagt! Það verður sko keypt kælibox fyrir næstu ferð, ekki nóg með að svoleiðis sé notadrjúgt fyrir mat og drykk, heldur má nota það til að tylla sér á, séu fæturnir lúnir.
Jamm, gaman gaman. Það er nú meiri snilldin að leigja bíl, það gerum við örugglega aftur og förum þá kannski líka til úglanda.

Nú er aftur á móti málið að fara að taka því rólega. Ég er uppgefin bara eftir að skreppa út í búð, svo lítið er þrekið. Best að eyða síðustu vikum meðgöngunnar í að undirbúa komu nýja einstaklingsins. Redda vöggu, skiptiborði/kommóðu, ruggustól og svo framvegis.
Dísus, þetta nálgast óðum!

Helsingør er fallegur staður. Alveg lýgilegt hvað það er stutt til Svíþjóðar, liggur við að það sé í kallfæri. Gilleleje er ekki spennandi staður. Strandvejen er klikkaðslega flottur.