Dagurinn var erfiður í dag. Undanfarnir dagar hafa verið erfiðir. Niðurskurður og aftur niðurskurður. Jafnvel meiri niðurskurður eftir þennan. Ég þakka fyrir að hafa vinnu og finn hrikalega til með þeim sem misstu vinnuna í dag. Núna er kreppan komin að hjartanu, fólk grætur og á erfitt...

Knús á alla sem eiga erfitt...

Kannski að þetta verði pínu- oggu- ponsulítið betri heimur...

Já bla bla bla. ég er enn að meðtaka þetta ástand, enn að átta mig á því að þetta er ekki einhver draumur eða martröð kannski frekar. Annars er ég hamingjusöm sko...hef bara áhyggjur af framtíðinni, er brjálæðislega reið yfir þessu og er óendanlega hneyksluð á því að þetta gat farið svona illa. Iss við erum bara rétt farin á kíkja á topp ísjakans, það á margt ljótt eftir að komast upp á yfirborðið. Manni er skapi næst að flytja bara til útlanda og gefa skít í þetta. Sjáum til, það væri auðvitað hrikaleg synd og ekki til að bæta ástandið ef fólksflóttinn verður mikill. En þegar allt kemur til alls verður maður að hugsa um fjölskylduna sína og sjá börnunum sínum fyrir sómasamlegum lífsskilyrðum. Þó ég vilji kosningar alveg absalút, því að ég er á því að það eigi að reka óhæft fólk úr vinnunni sinni, þá þykist ég vita að ekkert skárra takið við. Svona er maður alveg búinn að missa gjörsamlega trúna á stjórnmálamönnum og ekki var hún mikil fyrir.

Allt í einu fékk ég svolítið kvíðakast út af þessu ástandi öllu. Hvað ef verðbólgan verður svo mikil að við náum bara ekki endum saman? Getum ekki selt íbúðina, höfum ekki nóg fyrir mat og öðrum nauðsynjum? Hvað ef ég missi vinnuna? Hvað ef við neyðumst til að flytja úr landi? Æ þetta er skelfilegt. Nú reynir virkilega á að maður taki einn dag í einu og njóti augnabliksins.

Eitt sem ég þoli ekki í þessu öllu er þegar ekki má tala um sökudólga. Jú auðvitað verðum við að einbeita okkur að því að leysa málin en það er sérsktakt fólk í vinnu til þess, ráðherrar og fræðingar. Almenningur og blaðamenn ættu ekkert að bíða með að rannsaka fortíðina og varpa ljósi á þá sem bera ábyrgð. Nú er komið nóg af því að menn á Íslandi komi sér alltaf undan ábyrgð og sleppi stikkfrí frá þeirra gjörðum. Það er óþolandi að horfa uppá stjórnmálamenn, bankamenn og viðskiptamenn benda hvor á annan og enginn vill axla ábyrgð á hruni Íslands. Maður veltir því fyrir sér hvort ástæðan fyrir því hversvegna ríkisstjórnin er svona treg að þiggja hjálp frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum sé að hún hafi hugsanlega eitthvað að fela? Er hún að kaupa sér tíma svo hún geti komið einhverju óþægilegu undan? Við vitum öll að kolkrabbinn er sprellifandi og að hagsmunatengsl stjórnmálamanna og viðskiptalífsins eru svo sannarlega til staðar.

Ég er virkilega sár og reið yfir því að þetta gat yfirhöfuð gerst. Það má vel vera satt að lausaféskortur í Bandaríkjunum hafi hrint þessari kreppu af stað. Ég skil heldur ekki hvernig í ósköpunum það gat gerst. Hvað voru allir þessir pólitíkusar, hagfræðingar, viðskiptafræðingar og guðmávitahvaðfræðingar eiginlega að hugsa? Kunna þeir ekki að leggja saman tvo og tvo? Gat enginn þeirra séð það fyrir að ef endalaust er lánað ódýrt að þá verða peningarnir einhverntíman búnir? Eru menn virkilega svona blindir í trú sinni á þessa ósýnilegu hönd markaðarins að frekar láti þeir allt fara til andskotans heldur en að grípa inní? Hvurskonar eiginlega bull er þetta? Öllu frelsi fylgir ábyrgð segja þeir. Jú mikið rétt, en það er nú bara einu sinni þannig að það er til fullt af fólki og kannski er það í meirihluta sem ræður einfaldlega ekki við takmarkalaust frelsi. Það reynir að komast eins langt og það mögulega getur, og alltaf lengra og lengra því það er jú enginn sem stoppar það. Nákvæmlega eins og í barnauppeldi; þú veitir börnunum ekki frelsi fyrr en þau kunna að fara með það. Fullorðnir eru ekkert öðruvísi. Stjórnleysi leiðir ekkert gott af sér.

Nú þegar fall kapitalismans blasir við eru "þeir" samt ennþá að lofa hann og ætla ekki enn að sjá ljósið. Þeir kvika ekki frá því að rétt hafi verið að einkavæða bankana. Sorglegt. Þetta er ofsatrú og engu líkara en að um "cult" sé að ræða. Geir H. og félagar hefðu getað gert eitthvað fyrir lifandis löngu til að hindra að fall Íslands yrði svona hátt en gerðu ekkert, hlustuðu á engin viðvörunarorð, voru bara þægilega blindir í stólunum sínum og lugu að okkur almúganum og sögðu að allt væri í stakasta lagi. Frekar færi allt til andskotans en að ríkið grípi inn í markaðinn. Þykir þeim virkilega vænna um þessa nýfrjálshyggju sína en velferð okkar á Íslandi? Nú eiga þessir sömu menn að bjarga því sem bjargað verður og ekki má tala um ábyrgð eða finna sökudólga. Mér finnst bara ekkert of snemmt að skipta út þessari ríkisstjórn og leyfa fólki að taka við stjórn sem ekki skapaði þær aðstæður sem urðu til þess að setja landið okkar á hausinn.

Samt er ég ekkert hress með stjórnarandstöðuna heldur, sýnir það ekki veikleika hennar að hafa horft uppá allt þetta gerast og hafa ekki getað gert neitt annað en að kvabba? Þurfum við ekki bara einhverja flinka, óháða útlendinga sem kunna að stýra þessu stóra fyrirtæki sem Ísland er. Þá loksins yrðu kannski hagsmunapot og vina- og ættartengsl úr veginum svo hægt sé að stjórna fjármálum þessa lands af einhverju viti. Staðan er nú bara þannig að maður treystir engum hér lengur.

Jæja, ætli maður reyni ekki að æla einhverju út úr sér...

Yndilslegi litli ljóshærði strákurinn minn varð fjögurra ára í gær. Ekkert smá stoltur og ánægður með það og naut dagsins alveg í tætlur. Hann var alveg svoleiðis að rifna úr hamingju ennþá í morgun hoppandi og skoppandi í leikskólann. Mikið er dásamlegt að eiga börn og rosalega hlakka ég til að eignast mitt þriðja. Fyrir þá sem ekki vita er von á því í heiminn í apríl.

Hvað getur maður annað sagt....jú jú allt virðist á leið til andskotans en ég er hamingjusöm. Ég er fegin því að þessi kreppa kemur ekki eins illa við mig og hún virðist vera að leika aðra grátt. Ég ætla líka bara að einbeita mér að því að horfa á björtu hliðarnar og hafa trú á því að þetta lagist allt með tímanum sem ég veit að það gerir. Það er líka gott að hafa í huga að landið okkar er frábært, við eigum nóg af heitu og köldu vatni, ódýrt rafmagn, fisk í sjónum og frábært fólk. Sama hversu kreppan verður erfið eigum við alltaf eftir að geta hitað og lýst húsin okkar og haft nóg að borða. Við eigum flest öll fjölskyldu og vini í kringum okkur sem hjálpast að þegar erfiðleikar eru. Maður verður bara að taka einn dag í einu og vera bjartsýnn.

Rændi þessu af öðru bloggi...þetta kom mér alveg til að hlæja

Þú veist að það er 2008 ef.....

1. Þú ferð í party og byrjar á því að taka myndir fyrir bloggið þitt.

2. Þú hefur ekki spilað kapal með alvöru spilastokk í nokkur ár.

3. Ástæðan fyrir því að þú ert ekki í sambandi við suma vini þína er af þvíþeir eru ekki að blogga, ekki á MySpace og eða á Facebook.

4. Þú leitar frekar um alla íbúð af fjarstýringunni í stað þess að ýta bara á takkann á sjónvarpinu.

6. Kvöldstundir þínar snúast um að setjast niður fyrir framan tölvuna.

7. Þú lest þennan lista kinkandi kolli og brosandi.

8. Þú hugsar um hvað það er mikil vitleysa að lesa þennan lista.

9. Þú ert of upptekin/nn að taka eftir númer fimm.

10. Þú virkilega skrollaðir tilbaka til að athuga hvort þar væri númer fimm.

11. Svo hlærðu af heimsku þinni.

Sendu þetta á vini þina, settu þetta á bloggið þitt eða komdu þessu á framfæri einhverstaðar EF þú félst fyrir þessu... Aha ekkert svona fyrst að þú féllst fyrir þessu.Sendu þetta á vini þina, á bloggið þitt eða komdu þessu á framfæri einhverstaðar innan 2 mínútna og 14 sek eða minna og morgundagurinn þinn verður besti dagur sem þú hefur upplifað .. hingað til!En, ef þú bíður of lengi,mun það ekki skipta neina því hverjum er ekki sama svona lista ... En vinir þínar munu missa af frábæri skemmtun

Þá er lífið að fara að hefjast að nýju. Mér finnst haust alltaf góður árstími. Þá fer allt í gang, rútínan tekur við og markmið eru sett. Hjá mér er þetta síðasti virki dagurin í sumarfríi, ég byrja sem sagt að vinna á mánudaginn. Helgi Magnús er byrjaður í aðlögun á Jörfa og ég var að skrá mig á námskeið, ó mæ god! Benni byrjar svo í Réttó eftir nokkra daga, dísus og ætlar líka í bassatíma í vetur. Allt í gangi bara...

Annars er mig farið að langa í danskan lejeplads hitting. Veit um góðan róló...

Við Helgi Magnús skruppum á Laugaveginn í dag. Það var svo sannarlega kominn tími til að rölta Laugaveginn, hrikalega sakna ég miðbæjarins, ég verð bara að láta drauminn rætast. Ég keypti mér loksins Duran Durag GREATEST, hlakka til að tjútta við það og taka lúftgítar og bassa. Helgi Magnús varð einu mótorhjóli og tveimur bílum ríkari. Mig langaði í fullt af skemmtilegum litlum hlutum í krúttlegum búðum en verðlagið þótti mér aðeins of hátt, ég keypti bara súkkulaði til viðbótar handa okkur hjónum og lét þetta gott heita.

Það er svo gaman að eiga þurrkara. Handklæðin eru eins og ný og nú get ég loksins hætt að hengja allan þvottinn á grind í stofunni.

Allt er gott að frétta, við njótum þess að vera enn í fríi og notum tímann til að vera saman, nema þegar Smári er að veiða (pirrrr). Já þetta hjónalíf er hreint ekki slæmt. Ég hlakka samt smá til að fara að vinna, soldið crazy ég veit en þá get ég bara byrjað að hlakka til jólafrísins. Okkur hjónakornunum langar svo mikið til að fara eina helgi til útlanda í vetur, prófa að vera á hóteli í dekri bara tvö ohhh draumur í dós. Það er aldeilis kominn tími á að prófa það eftir 14 ára samband. Nú þá er bara að byrja að spara, gangi okkur vel!

Reynum aftur...

Dagurinn er í dag, vei...

Alveg er ótrúlegt hvað tiltektir, þrif og breytingar hafa góð áhrif á sálina, það er eins og hún hreinsist dálítið í leiðinni.

Fyndið, ég var að lesa bloggið mitt langt aftur í tímann og mér finnst ég alltaf vera að endurtaka mig. Það er eins og það sé alltaf eitthvað heilsuátak að hefjast hjá mér í, samviskubitið gerir alltaf reglulega vart við sig, fjölskyldan fer í ferðalög, drengirnir vaxa úr grasi bla bla bla...
En svo er auðvitað miklu meira sem gerist sem ég skrifa bara ekki um sem er alltof persónulegt. En það er gaman að hverfa aftur í tímann og lesa nokkurra ára gömul skrif, það rifjar upp fullt af skemmtilegum minningum. Ég mæli með því.

Tíhí, ég keypti mér eldrauðan kjól í gær til að gifta mig í.

Jess...þá er ég loksins komin í löngu tímabært sumarfrí (og það er byrjað að rigna!). Helgi Magnús er hættur á leikskólanum sínum og byrjar á nýjum í ágúst. Smári er líka kominn í frí og við ætlum að gifta okkur hjá Sýslumanni á föstudaginn. Brunum svo í sumarbústað í Munaðarnesi og verðum í 2 nætur bara tvö og svo koma strákarnir og við verðum í allt tvær vikur í sveitinni. Tímamót, það er gott að hafa svoleiðis öðru hvoru í lífinu. Ég þoli ekki status quo, ég þarf að hafa breytingar reglulega. Svo kemur haustið með látum og breytingum líka...gaman gaman.

Hér koma svo nokkrar myndir frá síðustu helgi í Húsafelli með góðu fólki og fullt af börnum og frábæru veðri. Myndirnar eru reyndar í öfugri tímaröð en so what...

Ingibjörg hundakona á brennu.

Smári að brenna og Benni að verða að súkkulaði.

Alien eða motorhead?

Gaaaman saman á dýnu í sólinni.

Smári og ungabarnið.

Stuð í rólunum.

Gaman að blása sápukúlur í sólinni.

Feðgar á brennu.

Fóstbræður með lokuð augun.

ROJ sæti prakkari og Molinn.

SS pulsa nammmi...

Pabbinn með börnin á tryllitækinu.

Moli góði hundur.

Feðgar.

Lilja að sýsla

Strákar í fjórhjólasamræðum

Kúnstin að njóta lífsins...er að rifja hana upp og stefni að því að verða snillingur í henni.Tek einn dag í einu.

Í gær fékk ég þær sorgarfréttir að kona væri dáin. Kona sem ég þekkti vel þegar ég var lítil. Alltaf læðist hann að manni öðru hvoru þessi óskiljanlegi dauði. Alltaf of snemma. Þessi kona átti heimili sem ég bjó á með mömmu þegar ég fæddist og á meðan ég var smábarn. Ég var svo heimagangur hjá henni í mörg ár. Sonur hennar var mér sem bróðir. Mér þykir svo vænt um þessa fjölskyldu og langaði alltaf að treysta aftur böndin sem voru svo sterk en tóku að rofna um unglingsaldur. Var alltaf á leiðinni. Núna síðast þegar ég labbaði fram hjá húsinu hennar á göngu um bæinn á 17. júní með fjölskyldunni. Hvenær ætla ég að læra að fresta ekki hlutum. Einn daginn er það bara of seint, eins og núna.

Elsku Brynja mín, ég sakna þín og vildi að ég hefði staðið mig betur. Þú varst mikilvægur hluti af lífi mínu og ég mun aldrei gleyma þér, hve falleg og góð manneskja þú varst.

Ég er alveg viðbjóðslega þreytt en samt svo tjúnuð eitthvað...jarðskjálfti hefur furðuleg áhrif...
-það losnaði meira að segja aðeins um bloggstífluna!

Hei ég ég ætti kannski bara að fara að fara að halda partý bráðum...hmmm...

Jeminn hvað þetta er orðið slappt eitthvað hér! Ég ákvað að pína mig í að blogga eitthvað þó ég haldi að ég hafi ekkert að segja.

Lífið er bara Rúv eins og ég hef sagt áður. Það er svo mikið Rúv að annað er orðið útundan og þá aðallega ég sjálf. Þessi vetur er búinn að vera mjög erfiður en líka mjög lærdómsríkur. Ég held að ég sé að græða á þessu öllu saman þegar upp er staðið. Annars væri nú varla tilgangur með öllu þessu streði. Ég er líka ótrúlega þakklát og ánægð með að fá svona tækifæri og ég ætla mér að nýta það.

Ég hlakka til sumarsins og veit að það verður gott. Ég vona að ég fari nú að hitta vini mína meira í sumar en í vetur. Eða bara héðan í frá...

Aha einmitt.



Ég veit ekki hversu mikið þetta byggir á því sem maður vill vera eða er í raun og veru, hmmm?

Ohh hvað það er notalegt að mæta fyrst í vinnuna. Sit hér ein í ró og næði og leyfi deginum hægt og rólega að koma til mín.

Jamm, það stendur til að fara til Hafnar í sumarfríinu. Nú er það komið á hreint að við verðum í fríi frá 11. júlí til og með 10. ágúst.....snilld!

Endilega hafið augu og eyru opin fyrir okkur varðandi íbúð. Við viljum helst skipta að sjálfsögðu en útilokum alls ekki að leigja. Vá hvað ég hlakka til. Ég þori samt ekki að segja Benna fyrr en þetta er alveg 100% pottþétt, helst þegar við erum búin að kaupa flugmiðana. Já við látum sko engar gengishækkanir stoppa okkur!

Annars er bara allt í fínu hjá okkur. Vor í lofti og bara bjart framundan. Ég er í afneitun og bara vil ekki trúa öllu þessu svartsýnistali í efnahagsmálum usss...við höfum það bara gott. Reyndar sé ég ekki fram á að við séum að fara að kaupa stærra þetta árið að óbreyttu. Sjáum til, sjáum til.

En mig langar í hitting...nú fer bráðum að verða legeplads veður vona ég...

Vill einhver í Köben skipta við okkur um íbúð í sumar?

Við erum að tala um 2-3 vikur einhverntíman á tímabilinu 7. júlí til 18. ágúst.

Djös maður! Ég er ennþá lasin og litli grís sýnist mér að verða það líka. Ég sem var komin í partýstuð. Á ég að trúa því að páskarnir séu að fara í veikindi? Ég ætla að prófa að síkreta heilbrigðið til mín.

Ken Lee - Bulgarian Idol (WITH ENGLISH TRANSLATION)

Hrikalega fyndið!

Í dag langar mig í allt sem er ekki hægt:

• að vera ekki veik
• að flytja
• að fara með í Berlínarstelpuferðina sem er liðin
• að fara til útlanda um páskana
• að vera í hreinni íbúð

Já, svona getur þetta verið stundum. En er ekki best að hugsa bara jákvætt og hugsa sér bara að þetta sé einmitt það sem ég er að fara að gera og þá kannski bara rætist það? hmmmm....

Ég er viss um að Pollýanna er sammála þessu.

Ji hvað mig er farið að langa í gott partý...

Dóra mín, hvað segirðu, ertu bara búin að loka síðunni? Ég sakna þín.

Svefn, mataræði og hreyfing...engar yfirlýsingar, bara forgangsatriði.

Jæja, ætli það sé ekki best að sýna smá lífsmark. Það er bara ekkert að frétta held ég. Líf mitt gengur algjörlega út á vinnuna og fjölskyldan fær smá skammt. Nú þarf ég að taka mig á og fara að tala við fólk...vonandi vill einhver tala við mig hí hí hí.

Vildi að sólarhringurinn væri svona fjórum tímum lengri.

Pönnsur, lambalæri, landsleikur og fjórir strákar...gæti ekki verið betra!

Hvernig fer maður að því að kúppla sig út úr vinnunni þegar maður er í fríi?

Blogggírinn er bara alveg í fyrsta...það er varla að bíllinn sé í gangi. Mér finnst ég bara ekki hafa frá neinu skemmtilegu að segja, ekki nenni ég að bauna út eintómum leiðindum. Að minnsta kosti hef ég takmarkaðann áhuga á að lesa svoleiðis.

Jólin og áramótin voru bara hin ánægjulegustu en ég verð að segja að ég er dauðfegin að þetta er búið. Við erum búin að henda út jólatrénu og byrjuð að taka skreytingarnar niður. Mér fannst það alltaf eitthvað svo tómlegt og hálfsorglegt áðurfyrr en núna er ég bara ánægð með að losna við jóladótið. Það besta við jólin eru börnin. Það var alveg yndislegt að upplifa jólin í gegnum Helga Magnús. Hann lék á alls oddi og fékk margar góðar gjafir sem hann leikur sér mikið með. Hann er þvílíkt búinn að taka framförum í málþroska og bara stoppar ekki....ohh það er svo gaman.

Ég er farin að vinna á fullu og það er aðeins erfiðara en ég hélt. Ég hélt að ég væri alveg orðin fullfrísk en er það ekki. Stressið er að drepa mig og álagið er mikið. Nú er ég semsagt komin í ólgusjó og þarf á björgun að halda. Þá er bara að kalla á hjálp og bíta á jaxlinn. Ég sem hef verið svo dugleg að vera jákvæð og bjartsýn er að missa móðinn í þeirri deild. Ég þarf að hugsa vel um heilsuna ef þetta á að ganga upp. Ofan á allt saman er ég byrjuð aftur að reykja. Ekki mikið, en nóg. Æ, ég sem ætlaði ekki að vera leiðinleg. En svona líður mér bara.

Jóla jóla jóla...

Þetta er yndislegur tími. Við erum búin að vera dugleg að breyta og bæta hér í kofanum og þetta er alltaf að taka á sig betri mynd. Flestar gjafir komnar í höfn, jólakortin send, búið að baka og éta tvær sortir og ég veit ekki hvað og hvað. Það er ótrúlega ljúft að hafa tímann svona fyrir sér þó úthaldið sé nú ekki alveg eins og það á að vera. Ég verð stundum að hætta í miðju kafi og leggjast en ég held áfram og ætla í vinnuna strax eftir áramótin takk fyrir. Get ekki beðið. Ég get svarið það þetta er örugglega í fyrsta skipti sem ég hlakka til að fara í vinnu. Svo er rúsínan í pylsuendanum að upplifa jólin í gegnum Helga Magnús. Þetta eru fyrstu jólin hans svona með einhverju viti. Núna eru til dæmis allir með húfu jólasveinar og gamlir menn með skegg líka....hahaha. Ég hlakka alveg svakalega til aðfangadags, þá verð ég líka 34 ára kerlingartetur. (Shit)

Hvar fæ ég buxur á 12 ára strák sem kosta ekki milljón en eru samt ekki algjört drasl?

Æ, nú vantar alveg helming jólastemmningarinnar eftir að snjórinn leystist upp. Þá er ekkert annað að gera en að jólast almennilega. Hvernig væri nú til dæmis að taka fram jólaskraut og skrifa jólakort, kannski að það hjálpi?

Þetta eru voðalega skrítnir dagar. Ég má ekkert reyna á mig en á samt voðalega erfitt með að gera ekki neitt. Ég reyni að gera eitthvað til að tapa ekki geðheilsunni. Er búin að lesa nýja Arnald til dæmis. Kláraði hana reyndar á tveimur dögum á spítalanum. Voðalega fannst mér lítið varið í hana, ég var búin að fatta plottið í miðri bókinni. Núna er ég að lesa Dan Brown sem mér finnst mun betri og svei mér þá barasta spennandi og skítsæmileg. Svo er ég með krossgátublað í gangi líka og er meira að segja loksins byrjuð að skrifa söguna sem ég er búin að vera á leiðinni a skrifa í mörg ár. Stundum er ég samt frekar einmana og lítil í mér. Æ, ég nenni samt ekki að vera að vorkenna mér. Ég hef það nú bara mjög gott þegar allt kemur til alls. Það koma bara móment svona af og til.

Hmm...þarf að fara að setja inn myndir af hvolpinum Mola og Helga Magnúsi með nýja drengjakollinn sinn. Bara að ég fyndi fjandans snúruna...

"Staða Íslands miðað við aðrar þjóðir hefur versnað í öllum námsgreinum sem svonefnd PISA-könnun nær til, mest í lesskilningi en minnst í stærðfræði. Niðurstöður könnunarinnar voru kynntar á fundi í menntamálaráðuneytinu í morgun."

Sjá: http://mbl.is/mm/frettir/frett.html?nid=1306954

Hvernig stendur eiginlega á þessu? Hvernig getur árangur íslenskra nemenda verið verri en danskra? Mér finnst þetta mjög undarlegt. Í öll þau ár sem Benni minn var í grunnskóla í Danmörku þurfti hann aldrei að læra heima, aldrei að taka próf og satt að segja höfum við gert grín að því hvað skólinn sem hann var í var lélegur og metnaðarlaus. Svo þegar hann kemur heim í Breiðagerðisskóla er hann að drukkna í heimalærdómi og prófum og nú hugsar maður "jæja nú er barnið loksins farið að læra eitthvað"! Er það rétt? Hvernig fara eiginlega þessar PISA kannanir fram? Getur verið að skólinn hér sé bara svona miklu erfiðari og þess vegna komi þetta svona út. Eru sömu spurningar lagðar fyrir öll lönd eða er hvert land að meta sjálft sig? Ég held að allir sem hafa búið í Danmörku geti tekið undir það með mér að skóli þar er almennt léttari en á Íslandi. Getur verið að þeir komi betur út en við því skólinn er léttari hjá þeim? Nú ef öll löndin eru metin út frá sömu forsendum, vonandi, þá er eitthvað mikið að hér. Þá er greinilegt að það ber ekki árangur að leggja svona mikið á nemendur, það hefur öfug áhrif. Mér finnst ekki eðlilegt að barn í 6 ára bekk (Benni) sé látið skrifa sögu heima þegar hann er enn að læra að lesa og skrifa. Það verður að passa að börn fái hæfilega erfið verkefni, þau verða bara óörugg og fyllast minnimáttarkennd ef verkefnin eru of erfið.

Svo skil ég ekki alveg hvernig á að hækka menntunarstig kennara þegar ekki er hægt að manna skólana af menntuðum kennurum eins og staðan er í dag. Það er fínt að hafa metnað fyrir þessu og ekkert að þessari hugsjón en hvernig á að framkvæma þetta? Þetta er alveg eins og að byggja fullt af leikskólum og elliheimilum en svo fæst ekki fólkið til að vinna störfin. Þetta lítur allt saman voðalega vel út á pappírum og vinsældir þeirra stjórnmálamanna sem þessar ákvarðanir taka aukast fyrir bragðið, -er það kannski tilgangurinn? Mér finnst alveg óþolandi þessi íslenska skammtímahugsun. Hvenær ætlum við að læra að hugsa málin til enda? Jú, menntamálaráðherra segir að það verði að hækka laun kennara, gott og blessað og alveg rétt hjá henni. Málið er bara að hún hefur ekki vald til þess. Ég vona að þessi breyting hafi áhrif til hins betra, bæði fyrir árangur nemenda og laun kennara en er því miður vantrúuð á að þetta sé leiðin. Laun kennara hafa ekki verið mannsæmandi í áratugi og það þarf held ég eitthvað nálægt kraftaverki sem hægt er að kalla hugarfarsbreytingu hjá þeim sem ráða til að laun þeirra verði leiðrétt.

Það er bara því miður svartur, ljótur blettur á þessari annars yndislegu þjóð sem kallast græðgi og skammsýni sem stjórnar allt of mörgu og smitar út frá sér og verður þess valdandi að þeir sem minna mega sín, börn, öryrkjar, sjúklingar og gamalmenni verða afgangs þegnar því þetta fólk er ekki að græða heldur þarf að græða það.

En hvað er hægt að gera? Hvernig er hægt að snúa þessari þróun við? Ég held að allir séu sammála um að eitthvað þurfi að gera, a.m.k. eru allir sem ég þekki á sömu skoðun og ég. Ég trúi því líka að fólk sé almennt góðhjartað og vilji að okkur í þessu landi líði vel og höfum sómasamleg kjör og lifum mannsæmandi lífi. Fátækt á ekki að vera til, fólk á ekki að þurfa að vera á götunni og ekki eiga fyrir mat, það er meira að segja í lögum landsins! Við vitum að til er nógu andskoti mikið af peningum, þeim er bara svo herfilega misskipt. Ég er til dæmis með 5 sinnum lægri laun en æðsti yfirmaður minn. Margir eru með svo há laun að þeir vita ekki hvað þeir eiga að gera við peningana á meðan aðrir vita ekki hvernig þeir eiga að hafa efni á næstu máltíð. Það er ekki hægt að loka augunum fyrir þessu. Mér finnst þetta skammarlegt og mér finnst að stjórnmálamenn ættu að skammast sín mest, því valdið liggur hjá þeim til að breyta þessu. Hvernig getur það verið réttlátt þegar það var einhver svakalegur afgangur af ríkissjóði en sjúkrahúsin svelta, leikskólar geta varla starfað og fleiri grunnstoðir samfélagsins geta varla starfað vegna peningaskorts. There is something rotten in the state of Iceland!

Kannski er bara málið að hætta að treysta á stjórnvöld til að gera eitthvað og gera eitthvað sjálfur? Er lýðræðið að virka? Maður er alltaf rífandi kjaft út í horni yfir hinu og þessu en það skilar auðvitað engu. Æ ég veit það ekki, maður kýs þetta fólk og svo finnst manni það ekki gera nóg. Ekki það, það vinnur örugglega mikið og allt of mikið, eins og sönnum Íslendingi sæmir en hverju skilar það? Það er kannski lærdómur til að draga af þessu öllu saman: Afköstin eru ekki meiri þó álagið sé meira. Hvað ætli gerist ef það yrði fært í lög að bannað væri að vinna meira en 8 tíma á dag, 5 daga vikunnar?

Það er kominn tími á punktablogg:

• Ég skil ekkert í þessu Facebook en er með af því allir eru með.
• Ægilega er þetta sorglegt með drenginn sem keyrt var á í Keflavík. Hver ætli sé sagan á bak við bílstjórann?
• Ég komst að því í dag að Hagkaups verslunarferð er of mikið fyrir mig, heilsufarslega og fjárhagslega séð.
• Jess, nú ætla ég að finna jólaskrautið og setja það upp smátt og smátt.
• Heyrði fyrsta jólalagið í dag....Ég kemst í hátíðarskap...
• Er ekki einhver vírus í tölvunni manns ef það koma stundum endalauuuuuuuuuuuuuuuuuuusir stafiiiiiiiiiiiiiiiiiir af sjálfu sér og tölvan er voðalega lengi að starta sér?
• Lífið er yndislegt, ég geri (næstum) það sem ég vil.
• Við fengum okkur hvolp í vikunni. Hann heitir Moli og er fæddur 18. september 2007. Hann er blandaður Labrador, íslenskur og Border Collie, en mest Labrador. Mórauður í hvítum sokkum. Hann er hrikalegt krútt og fyrirferðarmikill ungi sem pissar og kúkar út um allt (en þó alltaf á gólfið). Við hlökkum mikið til að fara með hann á hlýðninámskeið.
• Það eru víst engar fréttir en hrikalega eru þessi Laugardagslög leiðinleg ojjjjjjjjjjj. Það er ekki nema einhver grínlög sem er hlustandi á. Mér finnst þetta ansi dýrt spaug.
• Ég tel mig vera femínista en mér finnst kynsystur mínar eiga það til að ganga of langt þegar þeirra markmið virðist vera að gera konuna að æðra kyni frekar en jöfnu karlkyninu.
• Ég veit að það blundar í mér listamaður, eins fyndið og það kannski hljómar, ég er bara að bíða eftir að hann komi út úr skápnum.
• Mig langar í Gasolin plötur og Kim Larsen plötur, de er superfede man!
• Ég fékk aðeins of miklar upplýsingar hjá lækninum sem skar mig: Görnunum er ýtt upp til að komast betur að svæðinu. Og eggjaleiðarinn var orðinn svo teygður og langur að það varð að taka hann líka. Bjakk, þetta er bara ekki huggulegt en varð samt að deila því með ykkur múhahahah!
• Man ekki meira í bili, verið þið sæl!

Þá er það staðfest. Góðkynja var það. Ég var bjartsýn allan tímann og mér fannst bara ekki passa annað en þetta væri góðkynja en það er samt auðvitað léttir að fá það staðfest. Þá er þessi pakki búinn og ég held áfram að safna í mig kröftum til að halda áfram lífinu með bros á vör og gleði í hjarta. Það er svo mikið eftir að gera og upplifa og ég hlakka svo óstjórnlega til að takast á við allt sem framundan er.

Iss nú er sko nóg komið af sjúkratali, fuss og svei! Best að snúa sér að öðru. Eru ekki jólin að koma og svona? Hmmm, skammdegi og ljós í skammdeginu. Ég held ég hafi bara aldrei á ævinni haft jafn mikinn tíma til að undirbúa jólin. Er að hugsa um að fara að skoða uppskriftir fyrir jólamatinn; forrétt, aðalrétt og eftirrétt. Drykk, smákökur, konfekt og aðrar kökur. Svo væri ég til í að föndra eitthvað. Er það ekki upplagt fyrir svona heimalinga eins og mig? Ég verð að hafa hugann við eitthvað, annars bilast ég. Kannski að það sé hægt að finna eitthvað sniðugt dúllerí á netinu...hó hó hó

Jæja, kerlingin bara mætt á svæðið. Komin heim í faðm fjölskyldunnar í litla yndislega kofann á Sogaveginum. Fékk sem sagt að fara heim í gær og bara við ágætis heilsu. Aðgerðin heppnaðist víst vel; ekkert grunsamlegt sást og þeir náðu æxlinu í heilu lagi, sem var víst frekar mikið atriði. Verra hefði verið ef það hefði sprungið og sýkt kviðarholið. Ég mæti svo í heftatöku á föstudaginn og þá fæ ég líka svar úr ræktuninni. Þetta fór bara eins og best verður á kosið.

Ég hef það bara ágætt, hélt satt að segja að ég yrði miklu meira kvalin og á rosalegum verkjalyfjum. Ég finn auðvitað fyrir þessu, bæði innvortis og svo fyrir skurðinum en get ekki sagt að ég kveljist beint. Svo tek ég bara panodil og vostar -ótrúlegt alveg! Ég verð samt að passa mig að ætla mér ekki um of, ég er fljót að þreytast ef ég er of lengi á fótum og svo má ég ekki lyfta neinu, beygja mig niður eða teygja mig upp.

Maður er náttúrulega í góðu yfirlæti á Hótel Smára og ekki hægt að kvarta. Á sömu stofu á spítalanum lá kona sem var mikið veik og að ég held með krabbamein. Ég prísa mig sæla að hafa bara þurft að fara í þessa litlu aðgerð miðað við hvað hún er að ganga í gegnum aumingja konan.

Nú verð ég bara að halda andanum uppi og reyna að fá ekki "the blues" sem er víst algengt hjá konum í mínum sporum. Hringingar og heimsóknir eru sko vel þegnar. Ef ég sef þá bara svara ég ekki. Ég á eftir að vera ein alla daga á meðan strákarnir eru í sínum stofnunum, þannig að það er bara gott mál að fá símtal eða heimsóknir.

Jæja, þá er það stóri dagurinn á morgun. Regína leggst undir hnífinn....*hrollur*

Ég fékk þær góðu fréttir í dag að ekkert meira hefði sést við sneiðmyndatökuna og þetta fyrirbæri mældist 15 x 15 sentimetrar. Þokkalegasta stærð bara!

Ég get ekki lýst því hvað fólk í kringum mig er búið að vera hjálpsamt og yndislegt og ég veit að mér verða sendir svo margir góðir straumar á morgun að þetta getur ekki farið öðruvísi en vel.

Fékk lánaðar bækur og laptop í vinnunni og fékk svakalega góðan stuðning frá frábærum vinnufélögum og ekki síst yfirmanni mínum. Mikið er maður nú ríkur að þekkja svona mikið af góðu fólki...ég verð bara orðlaus.

Þetta gæti verið svo miklu miklu verra. Þetta er svolítið eins og að fara í keisaraskurð, nema ég slepp við hríðarnar og það er ekkert barn hehe. Ég vona að ég sleppi með bikiní skurð en læknirinn var ekki alveg viss svo það getur verið að ég verði skorin lóðrétt líka. Anyways...bara fá þetta burt er númer eitt. Hvenær er maður svosem á bikiní?

Ég verð á spítalanum í 2 til 4 daga og mæti örugglega á netið um leið og ég get...maður er náttúrulega háður ;)

Þangað til -hafið það gott og verið góð hvort við annað...

Þá er ferlið komið í gang. Raunveruleika- og óraunveruleikatilfinningar skiptast á og hausinn verður bara hálf skrítinn og þreyttur við að meðtaka þetta allt saman. Í stuttu máli var ég skoðuð hátt og lágt og frædd um aðgerðina og spurð sömu spurninganna af þessum og hinum starfsmanni spítalans. Þetta tók u.þ.b. fjóra tíma af deginum og svo kom ég bara heim og lagði mig. Ég hélt, eins og undanfarið, þegar ég vaknaði að þetta hefði allt saman bara verið draumur.

Það á að fjarlægja annan eggjastokkinn, það er á hreinu. Ef í ljós kemur eitthvað meira í aðgerðinni, gæti meira verið fjarlægt en það er víst frekar ólíklegt. Það bendir allt, enn sem komið er, til þess að þetta sé góðkynja æxli, sem kallast tvíburabróðir, jafnvel tvö kíló að þyngd. Ég fékk þá útskýringu að þetta væru ruglaðar frumur í eggjastokknum sem bara settu allt í gang eins og þær ættu að búa til barn. Svo bara stækkar þetta og stækkar og því stærra sem þetta er, því meiri líkur eru á því að þetta sé góðkynja, því illkynja verður víst ekki stórt, eða á a.m.k. erfiðara með það. Svo eru fleiri punktar sem benda til að þetta sé góðkynja; þetta er hreyfanlegt, ég er ung og ég hef ekki verið veik. Ég fer svo í tölvusneiðmyndatöku á morgun þar sem hægt verður að rannsaka þetta betur.

Það er ekki laust við að ég kvíði fyrir þessu en hlakka líka til að losna við þetta. Þetta er bara viðameiri aðgerð en ég gerði mér grein fyrir. Svipað og keisaraskurður, skorið á sama stað og svipað langur tími fer í að jafna sig. Það var ekki alveg á prógramminu hjá mér. Góðu fréttirnar eru þær að þó að eggjastokkurinn verði tekinn, hefur það engin áhrif á frjósemi né hormónastarfsemi. Fjúkk, því við erum ekki alveg til í að hætta kannski alveg strax að framleiða börn.

Já og svo eitt í lokin: Mikið var ég hissa á því að maður þarf að borga fyrir að leggja á bílastæðum spítalans...HNEYKSLI SEGI ÉG, HNEYKSLI!!!

Næsta vika:

Mánudagur: Innskrift og undirbúningur.
Þriðjudagur: Röntgenmyndataka.
Fimmtudagur: Aðgerð.

Þetta stefnir í afar áhugaverða viku. Nýr kafli í reynslubókina sem er eiginlega byrjaður að skrifa sig. Ætli það sé ekki best að taka því bara rólega um helgina og njóta tilverunnar og tímans með karlinum og krökkunum. Þetta verður allt í lagi, ég er búin að ákveða það.

Svakalegur léttir var að fá símtalið frá spítalanum í dag og að heyra að eitthvað prógramm er farið í gang. Ætli ég verði ekki að gefa honum annan séns eftir að ég reiddist honum svo mikið um daginn fyrir að vilja ekki taka á móti mér í skoðun. Mér var víst troðið í aðgerðina á fimmtudaginn, fegin er ég. Kannski ætti maður bara að hafa einhverja trú á þessu heilbrigðiskerfi eftir allt saman.

Það er ferlega skrítið hvernig heilinn í manni virkar. Núna þegar ég veit hvað þetta er, finnst mér ég finna miklu meira fyrir því. Ég er samt alls ekki kvalin, ég bara finn þetta einhvernvegin betur. Þetta er aðskotahlutur sem ég þrái að losna við og það sem allra fyrst.

Ferlega getur maður líka verið klikkaður; ég er farin að hlakka til að lesa og lesa og kannski skrifa líka og teikna á meðan ég er að jafna mig...hehehe alltaf gott að hafa eitthvað til að hlakka til.

Ég er oft í hálfgerðum vandræðum með hversu persónulegt ég vil hafa þetta blogg mitt. Núna er komið upp mál sem ég hef aðeins þurft að hugsa mig um hvort ég ætti nokkuð að vera að skrifa um. Eftir smá umhugsun ákvað ég að gera það...í "versta" falli fengi ég kannski bara stuðning og jafnvel reynslusögur frá öðrum.

Málið er að á mánudaginn fór ég til kvensjúkdómalæknis og þá kom í ljós að ég er með æxli við eggjastokkinn. Læknirinn gat ekki með sínum tækjum mælt nákvæmlega stærðina né séð frá hvorum eggjastokknum þetta er. Hún sagði samt að þetta væri a.m.k. kíló og er svipað að stærð eins og legið þegar kona er gengin 16 vikur á meðgöngu. Það eru 85-90% líkur á því að þetta sé góðkynja og ég held að það komi ekki í ljós fyrr en ég verð skorin upp. Ég bíð núna eftir að spítalinn kalli mig í aðgerð.

Ég er þess vegna kannski svolítið skrítin þessa dagana og get ekki beðið eftir að komast í aðgerðina. Það er samt rosalegur léttir að hafa fengið þessa skoðun eftir að spítalinn neitaði að taka við mér fyrir nokkru! Ég veit núna a.m.k. hvað er í gangi því ég vissi að eitthvað væri þarna, ég finn svo greinilega fyrir þessu.

Ég hef ekkert verið veik og líður þannig séð vel. Þetta er bara ónotatilfinning sem ég vil endilega losna við og komast í aðgerðina sem fyrst svo hægt sé að skera þetta burt. Þá vitið þið hvar ég er ef ég skyldi nú hverfa aðeins frá blogginu.

Takk svo mikið fyrir gærkveldið sæta fólk! Hlakka til næst!

Love ´yall!!!

Nú bara verð ég:

ÉG ÞOLI EKKI ÞESSA AUGLÝSINGU Í ÚTVARPINU:

ÖRUGGAN STAÐ TIL AÐ VERA ÁÁÁÁÁ

HVAÐA RUGL ER ÞETTA EIGINLEGA? HVAÐ ÞÝÐIR ÞETTA? ER MAÐUR AÐ LEITA AÐ ÖRUGGUM STAÐ TIL AÐ VERA Á ÞEGAR MAÐUR KAUPIR SÉR BÍL? HVER TALAR SVONA EIGINLEGA? ÉG SKIL ÞETTA BARA EKKI!!! ER ÞETTA SEINNI HLUTI ÚR SETNINGU EÐA .....???? OOHHH ÉG FÆ GRÆNAR...

Vanti einhvern ódýran svefnsófa, 140 sm breiðan, vil ég losna við svoleiðis!

Smá könnun hérna:

Horfa börnin ykkar á Stundina okkar? Finnst þeim hún skemmtileg? Hvað er skemmtilegast og hvað er leiðinlegast? Hvað finnst börnunum ykkar skemmtilegast af barnaefni í sjónvarpinu (á hvaða stöð sem er) ? Hvað finnst ykkur fullorðna fólkinu um Stundina okkar? Horfið þið á hana með börnunum?

Þátttakendur verða ríkulega verðlaunaðir fyrir framlag sitt!

Vá hvað ég er þreytt núna. Svo þreytt að mér finnst full þörf á því að blogga um það á heimsnetinu. Ég þrái svo mikið að komast í smá frí. Okkur hjónaleysunum veitir sko ekki af því að fara í smá horny moon ferð . En hvernig fer maður að þegar enginn getur tekið börnin yfir helgi?

Nú er sko mál að linni með þessar framkvæmdir á okkar tæplega 70 fm íbúð. Það er sko ekkert grín að standa í þessu...segi ég sem geri ekkert af þessu, -heldur Smári, duglegi Smári. En það tekur á að hafa allt út um allt vikum og mánuðum saman. Við erum búin að gera ótrúlega margt í íbúðinni síðan við fluttum heim og ekki er allt búið enn. Hjónarúmið er búið að vera í stofunni í nokkra daga núna og því ekki vel sofið sem er ekki ofan á þreytuna bætandi.

Jæja, þetta er nú aldeilis spennandi lesning og ein af þessum færslum sem ég hugsa "til hvers að blogga um þetta" -en geri það samt. Skítt með það! Ég ætla að fá mér bjór í kvöld og hætta að vera með hugann við vinnuna eða heimilið og hitta skemmtilegt fólk. Það er þó tilbreyting og smá frí frá hversdeginum. Ótrúlegt að maður sé alveg kominn í pakkann, "vinna, éta, sofa"....uss það gengur ekki...

TÍMAMÓT!!!!

Sum tímamót eru gleðileg en ég á voðalega erfitt með að gleðjast yfir þeim sem eru hjá mér núna.

Ég er að verða gráhærð!!! Fyrstu ellimörkin farin að láta á sér kræla og ég sem var að fermast í gær!!!

Jæja, hvað segið þið? Hvernig fundust ykkur svo Laugardagslögin???

Mig dreymdi að tennurnar mínar væru að brotna ein af annarri. Hvað ætli það þýði?

Ég virðist aldrei ætla að læra að það er algjört jinx að vera með yfirlýsingar. Heldur ekki að ég er svo mikill sykurfíkill að ég held í alvöru talað að ég þurfi hjálp. Ég þarf örugglega að fara í meðferð og 12 sporin eða eitthvað. Vandamálið er að mig langar það ekki nógu mikið þó að ég viti að þetta gengur bara ekki lengur. Ég ætla bara að hætta að hugsa um þetta.

Jahérna bara komin ein enn helgin og jeminn hvað veðrið er fallegt. Ég er heima í dag með HM því það er starfsdagur á leikskólanum svo við fórum aðeins út áðan að njóta veðursins...lovely!

Það er alltaf sama sagan með mig...togstreitan með frítímann og þrifin...bleeeöö. Er nú samt að hugsa um að bíta á jaxlinn, bretta upp ermar og spíta í lófana og drífa í þessu helvíti, -þá verður það búið og ekki hægt að hugsa um það meir...þangað til næsti skítur þarfnast þrifnaðar and so on and so on. Eða æ nei ég veit það ekki, ég NENNI ekki að þrífa....ohhhh! Ætlaði bara aðeins að blogga fyrst.

Verð að segja að eitt fer hrikalega í taugarnar á mér þessa dagana. Þessi umræða um ástandið í miðbænum, löggan vill loka stöðunum fyrr og færa þá sem yrðu opnir lengur úr miðbænum! Hvaða djöfulsins rugl er það? Heldur maðurinn (lögreglustjóri Rvk.) virkilega að það sé eitthvað betra? Að það breyti einhverju nema kannski að færa hluta af liðinu eitthvað annað? Svo þetta með bjórkælinn...það var náttúrulega ekkert annað en kjánaskapur hjá borgarstjóranum. og bæðevei ótrúleg völd sem felast í því að geta fyrirskipað svonanokkuð! En er ekki best að greina vandann aðeins betur og reyna svo að ráðast að rótum hans frekar en að blása á reykinn? Vandamálið er auðvitað samfélagslegt, sálfræðilegt. Vandamálið er allur þessi fjöldi fólks sem sér sig knúið til þess að drekka sig fullt og/eða dópa sig og jafnvel nauðga og berja, brjótast inn og ég veit ekki hvað og hvað helgi eftir helgi og dag eftir dag. Af hverju? Jú væntanlega vegna þess að þeim finnst annars lífið óbærilegt, það verður að deyfa sig með áfengi eða dópi til þess að meika veruleikann, komast í gegnum daginn, nóttina, helgina, vikuna, mánuðinn, árin. Þetta er kjarni málsins! opnunartími skemmtistaða hefur akkúrat ekkert með þetta að gera. Skemmtistaðirnir eru bara að svara eftirspurn markaðarins. Eftirspurnin minnkar ekkert þó að skemmtistaðir breyti opnunartímum eða færist annað. Ef fólk ætlar að drekka, dópa og skemmta sér, þá gerir það það. Ef yfirvöld vilja virkilega gera eitthvað í þessu þurfa þau að spyrja sig að því hvað veldur þessari hegðun. Skoða svo hvað hægt er að gera í málinu. Það er greinilegt að það er eitthvað að. Af hverju talar enginn um þetta?

Pjúff...þá er það komið út! Anyways....ég verð einstæð móðir allan daginn á morgun og eitthvað fram á kvöld svo að ég er mjög til í einhver mannleg samskipti anyone?

Æ er þetta veðrið eða bara almenn þreyta? Mér líður eins og undinni tusku, það er akkúrat engin orka eftir. Ég vil bara kúra undir sæng og dotta yfir sjónvarpinu forever. Iss, en jæja mér tókst samt sem áður að taka til, ryksuga og þrífa baðherbergið. Ég á líka afskaplega bágt með að slappa af með skítinn í kringum mig. Ég hef sagt það áður og segi það aftur; það vantar þriðja daginn í helgina. Hvernig á maður að ná að þrífa, gera eitthvað með börnunum og makanum og liggja í leti og gera það sem maður náði ekki að gera í vikunni og heimsækja vini og ættingja eða fá þá í heimsókn á tveimur dögum? Ómögulegt.

Var að hugsa (ótrúlegt en satt!) hvort það væri ekki tilvalið að halda DK partý svona eins og aðra helgi í október? Ætli myntan í garðinum mínum verði nokkuð orðin ónýt?

Já, jæja það er ekki mikið bloggað þessa dagana hjá mér. Enda er ég öll í því að lenda og aðlagast nýju vinnunni. Þetta leggst allt saman vel í mig. Lifandi vinnustaður, fjölbreytt verkefni og gott fólk. Það er virkilega gaman að fá að kynnast þessu, hvernig sjónvarpið er á bak við tjöldin. Til dæmis var ég í spurningaliði í dag þegar var verið að æfa nýja spurningaþáttinn sem verður í beinni á föstudagskvöldum. Ég er alltaf að læra eitthvað nýtt á hverjum degi. Það er svo skrítið að mér finnst á einhvern furðulegan hátt eins og ég hafi alltaf verið að vinna þarna. Mér líður eins og ég sé loksins komin "heim". Þetta er eitthvað "meant to be" dæmi. Furðulegt og gaman : )

Fjúff...erfið vika maður. Er búin að vinna 11 til 12 tíma alla daga því ég hef verið að fara í Sjónvarpið eftir hina vinnuna til að fá smá kennslu í nýja starfinu. Eeeen á morgun er föstudagur og men ó men hvað ég er ánægð með það. Ég sit hérna við tölvuna og get varla pikkað rétt inn út af þreytu og er líka að borða popp. Ég er búin að vera mjög dugleg á danska mataræðinu og veit að granna ég er smám saman að koma í ljós ;) Ókei poppið er ekki part af programmet en skítt með það. Reglur eru til þess að gera undantekningar. Ég held að þetta verði frábær helgi og ég ætla að byrja hana á því á morgun að halda upp á að ég sé að hætta í vinnunni minni og byrja í annari..veiii. Á laugardaginn er planið að kaupa eitthvað af fötum. Maður getur nú ekki verið í gömlum lörfum í nýrri vinnu, það bara passar ekki. Svo á sunnudaginn á ég von á fullt af frændfólki til mín í súpu.

Jæja, þá er fyrsta nokkurskonar vinnudegi lokið. Fór sem sagt þegar ég var búin á bráðum gamla staðnum niðrí tíví að sjá og kynnast aðeins starfinu. Þetta leggst allt saman vel í mig. Verður mikið að læra til að byrja með en það er bara áskorun sem verður gaman að takast á við.

Ohh það jafnast ekkert á við rauðvínsglas og Leiðarljós eftir erfiðan dag...

OMG sumir hlutir eru bara of góðir til að vera sannir....en eru það samt!!!

Ég fékk djobbið í Sjónvarpinu :)

Jæja þá byrjar ballið á morgun. Danskurinn blessaður. Búin að versla inn og gera ráðstafanir, áþreifanlegar sem óáþreifanlegar. Markmiðið hefur verið sett og nú er ekkert annað að gera en að hefjast handa og missa ekki sjónar á markinu...vííííí

Vildi bara að ég hefði félagsskap í þessu, en nenni samt ekki á þessa fundi. Látið mig vita ef einhver ykkar ætlar líka á danska. Það er svo gaman að skiptast á uppskriftum og bera saman bækur sínar og svona.

Megi þið eiga góða viku framundan!

Ég finn það, þetta er að koma. Ég er alveg að verða tilbúin. Ég er komin með það mikið nóg að nú veit ég hvað ég þarf að gera og ég veit að þetta er rétt ákvörðun. Alveg eins og þegar ég ákvað að hætta að reykja. Mér finnst eins og ég standi á barmi kletts og horfi niður, þangað sem ég ætla að stökkva. Ég er bara aðeins að virða fyrir mér útsýnið fyrst. Ég hef tekið eftir því að það hefur ekki reynst vel að gefa frá sér yfirlýsingar því þá er svo hætt við því að ekkert verði úr áformunum góðu. Ég ætla því að sleppa yfirlýsingum en skrifa bara svona það sem ég er að hugsa.

Ohh svo verð ég einstæð móðir frá morgundeginum og þangað til á laugardagsnótt. Þannig að þá verð ég líklegast að dandalast eitthvað ein á laugardaginn með strákana mína í menningunni. Jæja, ég losna þó við timburmennina sem hefðu þó verið neglandi og sagandi af áfergju í hausnum á mér reikna ég með ef ég kæmist í DK sumarbústaðarhittinginn sem ekkert útlit er fyrir. Kannski að maður hitti einhvern sem maður þekkir í mannhafinu. Guð þetta verður örugglega rosalega gaman, ég hef einu sinni farið í bæinn á menningarnótt og það var fyrir nokkrum árum...hlakka til.

Jæja þá er það opinbert: Þetta sem ég var að gera um daginn og gat ekki sagt hvað var, það var sem sagt það að ég var að segja upp vinnunni. Ég vinn út ágústmánuð og svo byrja ég vonandi á nýjum stað í byrjun september. Ég er auðvitað með alla anga úti og auglýsi hér með sjálfa mig sem lausan vinnukraft. Til í skemmtilega vinnu og góð laun, eins og allir hahah. Við búum í svo litlu samfélagi þar sem allir þekkja alla svo einhver sem les þetta þekkir kannski einhvern sem þekkir einhvern og svo framvegis. Aldrei að vita!

Hvernig vinnu vil ég? Því er ekki auðvelt að svara. Eigum við ekki að segja bara að mig langi í vinnu hjá stóru eða meðalstóru fyrirtæki þar sem mikið er um að vera og góður andi ríkir. Að ég fái tækifæri til að nota tungumálakunnáttu mína og sýna hvað í mér býr og möguleika á að vinna mig upp í starfi. Best væri ef starfið væri á viðskipta/markaðssviði. Mig langar að finna mér stað sem ég verð á í einhver ár. Ég nenni ekki neinu flakki. Ég er opin fyrir allskonar tækifærum en verð að segja nei takk við afgreiðslustörfum og helst ekki símasvörun/móttöku. The only way is up, baby!

Ef frekari upplýsinga er óskað get ég sent CV-ið mitt á viðkomandi.

Já og gaman að minnast á það í leiðinni að ég fékk 2 ár metin í viðskiptafræðina, þannig að ég á bara 3ja árið eftir, auk eins fjármálakúrs! Jibbí, hvað ég er glöð með það. Ef ég hefði efni á því, vildi ég helst bara klára þetta á einum vetri en það er bara ekki í boði eins og staðan er í dag.

En jæja, kæru vinir og vandamenn, sem sagt þið megið gjarnan hafa augu og eyru opin fyrir mig og ekki hika við að hafa samband ef þið vitið um einhverja vinnu sem gæti hugsanlega passað mér! Til dæmis á e-mail regina101@gmail.com, eða bara hringja!

Takk!

Kæra "vinkona"!

Mér þykir verulega vænt um hvað þér er annt um mig og mína hagi. Mér þætti gaman að hitta þig og sötra með þér kaffibolla, nú eða rauðvínsglas (ef þú hefur aldur til!) við tækifæri svo við getum nú rætt málin almennilega. Ég hef nefninlega ekkert að fela, öfugt við þig. Nú ef þú ert ekki til í það, þá verð ég bara að taka því og halda áfram að vera upptekin af eigin vandamálum og blogga um þau líka.

Ég get ekki að því gert en ég velti því fyrir mér hvað þér gengur til með þessum nafnlausu kommentum á blogginu mínu. Ég held samt að ástæðan sé frekar augljós: Þig vantar athygli. Þig vantar athygli svo mikið að þú heldur áfram að láta á þér kræla þó þess sé ekki óskað, bara til að athuga hver viðbrögðin eru. Þig vantar athygli svo mikið að þér er alveg sama þó þú fáir hana án þess að þeir sem veita þér hana viti hver þú ert.

Ok, kannski vantar smá spennu og dramatík í þetta annars ómerkilega blogg mitt. Ég skal alveg viðurkenna það og þér tókst sannarlega að hræra aðeins upp í þeirri deild. En veistu, ég mæli með því að þú beitir kröftum þínum og hæfileikum í aðrar áttir þar sem þeirra er þörf. Kannski þarftu bara á þeim að halda í þínu eigin lífi? Ég er nú enginn sálfræðingur en stundum er ágætt að beita speglinum ef þú skilur hvað ég meina? Þetta er nú kannski orðið svolítið neyðarlegt allt saman er það ekki?

En ok kæru lesendur og alvöru vinkonur: Ég held að við ættum ekki að leyfa þessari svokölluðu vinkonu að komast upp með að vekja svona óþarfa athygli á sér. Ég legg til að við bara einfaldlega "ignorum" hana og látum sem hún sé ekki til. Það er að segja ef hún gefur sig ekki fram og vill hitta mig kannski bara? -Nógur er áhuginn á mér amk.

Jeminn hvað ég er fegin að blessuð verslunarmannahelgin er að verða búin. Frétta- og fjölmiðlasjúklingurinn ég hef átt frekar bágt þessa dagana að hlusta á og horfa á endalausar "fréttir" af hátíðum um allt land. Hrikalega leiðinlegt maður! Hverjum er ekki sama hvort tókst að setja heimsmet í Hornafjarðarmanna eða ekki? Ég skil ekki af hverju þarf að vera með svona svakalegar fréttir og útsendingar af verslunarmannahelginni. Hver er að hlusta á þetta (fyrir utan mig) ? Eru ekki allir annað hvort uppteknir af því að vera á ferðalagi, á útihátíð eða eru heima hjá sér? En það er náttúrulega algjör gúrkutíð í gangi og fjölmiðlafólkið verður jú að standa sig í vinnunni.

Annars hefur mér síður en svo leiðst í fríinu. Við Smári höfum verið ótrúlega dugleg að mála og snurfusa kofann okkar. Við létum sko peningaleysið ekkert stoppa okkur, heldur drifum í því sem kostaði lítinn pening og eignuðumst nýja eldhúsinnréttingu með því að lakka hana hvíta. Lökkuðum líka gluggakarma þrjá og abrakadabra...ný stofa! Smári sagaði svo út nokkrar hillur og lakkaði líka...já allt í gangi bara! Svei mér þá, þetta fer bara að verða eins og hjá fólki!

Gummi ammánt, sa er so góra sturi ér. So skammpala a vera ér ísa sturi nú wwúúúú!!! Er annsiggi a tapaessa glóris wei wei wei!!!

Skildi þetta nokkur?

Mbl í dag:
Steingeit: Tengsl þín við peninga byggjast á innsæi. Treystu því og þú munt hagnast. Í kvöld ertu dularfullur og laðar að þér vatnsmerkin krabba, sporðdreka og fiska.

Þetta er magnaður andskoti! Ég er að verða rík og laða að mér Smára í kvöld á dularfullan hátt... úúúúú....

vei vei vei...ég fór í atvinnuviðtal í gær út af mjöööög spennandi starfi, gekk svaka vel. Ég er svo spennt, þetta skal ganga upp!

Skattmann þú svikaradjöfull...þetta skal ég sko muna!

Mbl. í dag:

Steingeit: Þú ert sérlega næmur, skilningsríkur og samúðarfullur við fólkið sem þú elskar - og líka við það sem þú þekkir varla. Það er þitt framlag til friðar á jörðu.

...svo satt, svo satt.

Systur mínar tvær, Gummi bróðir minn og Benni.

Gummi sæti, María sæta og Helena sæta.

Á leið norður á Illugastaði í sumarbústað

Að sjálfsögðu var slummað í sig hammara í Borgarnesi

(ekki í Hyrnunni, nei takk!)

Það er skylda að taka mynd með Akureyrarkirkjuna í bakgrunn.

Dúlli að róla á Illugastöðum.

Það furðulega gerðist í morgun að allt í einu mundi ég hvað var svona sérstakt við 22. júlí en það hafði verið eitthvað að bögga mig svona undir niðri. Það var dagurinn sem Goggi litli bróðir dó fyrir 7 árum. Ég veit ekki hvernig ég á að taka þessu. Fram að þessu hefur þessi dagur aldrei farið fram hjá mér en núna var þetta semsagt svona. Þetta er sumsé bara lífið að halda áfram eða hvað?

Það er samt langt frá því að ég gleymi Gogga mínum...aldrei.
Blessuð sé minning hans.

Jæja, bara vika síðan síðast. Það er nú bara því það er ekkert að frétta eiginlega. Ég er reyndar búin að hitta og fá í gistingu hálfsystur mína frá Noregi og á von á henni aftur á morgun. Svo ætlum við þrjú hálfsystkyni að hittast vonandi í næstu viku. Gaman að því.

Ég er annars bara búin að láta vikuna líða, vinnandi frá 9-5. Það er alveg ofurrólegt og lítið að gera í vinnunni. Það reynir sko á þolinmæði og útsjónarsemi að tapa sér ekki úr leiðindum þegar svona stendur á. Það er eiginlega ekki heldur ofan á ástandið bætandi að allir strákarnir mínir eru í fríi á meðan ég hangi á skrifstofunni. Ég var eiginlega bara dauðfegin að fá rigningu svo ég þyrfti ekki að missa af góðviðrinu.

Adíós amigós! Ég ætla að njóta helgarinnar með fjölskyldunni sem ég sakna allan daginn!

Mikið er nú gott að vera komin heim í kotið mitt litla. Nú klæjar mig í fingurna að fara að gera eitthvað fyrir hann blessaðan. Ég vona bara að skattmann standi við sitt þetta árið eins og vanalega og ausi yfir mig dálítið af þúsundköllum svo að hægt verði að fegra kotið aðeins.

Ferðasagan er stutt. Við fengum sól hvern einasta dag. Fórum eiginlega ekki neitt að skoða nema jólahúsið, Vaglaskóg og Akureyri. Átum eins og svín, meðal annars urriða veiddan af Smára og Benna í Ljósavatni...ekki ónýtt það. Bústaðurinn var góður, Benni sagði að hann væri flottari en íbúðin okkar ha ha ha! Geðveikt að hafa örbylgjuofn og slátruðum við 8 örbylgjupopppokum léttilega! Potturinn stóð líka fyrir sínu. Ég varð nánast ástfangin af Akureyri og nágrenni. Þvílík dásemd!

Og ég er búin að panta að næsta ferðalag verði barnlaust...eins yndislegir og strákarnir mínir eru þá er kominn tími á kærustuparsferð og það fyrir löngu. Ég get svarið það að á því 13 og hálfa ári sem við Smári höfum verið saman höfum við aldrei farið tvö í ferðalag. Þá tel ég ekki með eina sumarbústaðarferð þegar ég var kasólétt af Benna. Hann var eiginlega með.

Haldiði að ég hafi ekki barasta komist í tölvu og á netið hér fyrir norðan. Bjóst alls ekki við því, þá er nú nauðsynlegt að blogga aðeins. Semsagt bústaðurinn er frábært, veðrið gæti ekki verið betra. Allir í góðu stuði. Við erum bara að drepast úr hamingju og notalegheitum. Erum búin að fara til Akureyrar að versla í Bónus og smakka Brynjuís sem er bæðevei góður. Fyndið að á rúnti okkar um bæinn vildi svo til að Jóhannes himself stóð úti í garði einum og talaði í símann. Svo sáum við Sniglabandið sitja úti á kaffihúsi. Bara allir frægir haaaa? Akureyri er bara megasætur bær og minnir mig á danskan smábæ. Eigum eftir að tékka á sundlauginni, Nonnasafni og jólahúsinu. Það er eflaust eitthvað fleira hægt að gera. Við tökum bara lífinu með ró og njótum þess í botn.

Læt þetta nægja í bili.

Þá er það búið. Ég er frjáls. Af tillitssemi við hlutaðeigandi get ég ekki sagt strax hvað ég var að gera. En stóru fargi er af mér létt og nú er bara að horfa fram á veginn og gleðjast yfir því sem framtíðin ber í skauti sér. Meðal annars að við fjölskyldan ætlum að bruna norður í sólina á morgun í sumarbústað.

Bæjó í bili!

Jæja, úff og púff...í dag verður klippt á kvíðahnútinn. Einum degi fyrr en áætlað var. Ég er búin að vera í hálfgerðri hugleiðslu upp á síðkastið til að reyna að vinna á móti kvíðanum. Segi sjálfri mér að ég hafi ekkert að óttast og þurfi þess vegna ekki að kvíða neinu. Ég sé sigurvegarinn. Ég geti ekki stjórnað umhverfinu, bara mínum eigin viðbrögðum og gjörðum. Þetta verði allt í lagi. Ekkert breytir því að sólin skín, að ég elska börnin mín og manninn minn. Hvað sem gerist, breytist það ekki (nema það rigni ha ha ha). Ég verð frjáls og það er í mínum höndum. Það er nauðsynlegt að hafa smá kæruleysi í gangi, borgar sig ekki að taka lífið of alvarlega.

Æ, gott að ég skrifaði þetta. Ég ætla að lesa þetta nokkrum sinnum yfir í dag til hjálpar.

So whish me luck! I can do it!

Úpps! Við gleymdum að gera ráð fyrir fimmta fjöskyldumeðlimnum, kettinum Felix í sumarbústaðarferðinni okkar. Við erum sem sagt að fara snemma á föstudagsmorguninn á Illugastaði og ætlum að koma heim viku seinna, föstudaginn þrettánda (úúúú).

Datt í hug hvort ég þekkti ekki einhvern snilling sem getur passað kisa fyrir okkur á meðan???

Ha?

Mikið svakalega líður tíminn hægt núna. Ég vorkenni sjálfri mér voða mikið að vera lokuð inni á skrifstofu frá 9-5 í þessu góða veðri. Sit hér við tölvuna og horfi út á Esjuna og sé að sjórinn er spegilsléttur og svei mér þá ef það er ekki bara logn líka! Meira segja hér á Suðurlands-bratutinni. Þetta væri skárra ef eitthvað væri að gera. Ó well...ég reyni bara að búa mér til verkefni. Meðal annars að grafa upp kæruleysi sem móteitur við kvíðanum sem hrjáir mig þessa daganna. Ég losna þó líklegast við hann á fimmtudaginn. Fjúkkit, hvað það verður mikill léttir maður! Og svo verður bara brunað í sumarbústaðinn á föstudagsmorgun. Get ekki beðið!

Jahérna. Ég get svarið það að ég er komin inn úr steikinni í garðinum mínum. Ég er í smá pásu frá sólinni, held ég sé bara að grillast. Það er pottþétt um 30 stiga hiti í garðinum núna. Ok nú lagar mig ekki að flytja neitt. Þetta er algjör paradís! Spurning um að skoða það fyrir alvöru að byggja við kofann og bæta í staðinn fyrir að flytja í stærra og missa þá garðinn. Það er náttúrulega algjör lúxus að hafa svona suðurgarð sem gengið er út í beint úr stofunni. Sé fyrir mér hvar heiti potturinn verður, kryddjurtagarðurinn, blómabeðið, kartöflurnar, gulræturnar, rabbarbarinn...endalausir möguleikar...ef ég vil.

Tíminn í sólbaðinu hefur farið í hálfgerða hugleiðslu. Ég tók mér stílabók og penna í hönd og skrifaði niður 5 markmið fyrir sjálfa mig. Svo skrifaði ég strategíu til að ná þessum markmiðum og tilganginn með þeim. Ég er ekki búin ennþá en finn að þetta léttir strax á mér. Ég tók ákvörðun í leiðinni sem er búin að velkjast um með mér lengi. Ég þurfti eiginlega að gera upp við mig hvort ég ætti að fylgja skynseminni eða fara eftir innsæinu í ákveðnu máli og það varð úr að ég valdi síðari kostinn. Ef þú lesandi góður ert forvitinn að vita hvaða mál þetta er, kemur það í ljós á næstu dögum, get ekki sagt strax hvað það er.

Jæja best að halda áfram að safna brúnku!

Einu sinni var Pétur. Hann var frábær strákur, ótrúlega hæfileikaríkur og ótrúlega góður. Hann datt niður af húsþaki og dó þegar hann var bara tvítugur. Ég, jafnaldri hans og margir fleiri fengum sjokk. Ég þekkti hann ekki náið en nóg til að reiðast og syrgja dauða hans mikið. Þetta allt saman rifjaðist upp fyrir mér núna í vikunni þegar ég sá myndband sem vinir hans gerðu í minningu hans eftir að hann dó. Þar sá ég upptöku af honum þar sem hann birtist ljóslifandi fyrir mér og ég mundi eftir honum eins og ég hefði hitt hann í gær, þó það séu 13 ár síðan. Það rifjaðist upp fyrir mér líka hvað það er ósanngjarnt þegar ungir krakkar deyja í blóma lífsins og framtíðin bíður eftir þeim. Svo margt sem þeir eiga eftir að upplifa en fá ekki tækifæri til. Og ástvinir standa eftir með minninguna og spurninguna AF HVERJU??? "Þeir sem Guðirnir elska, deyja ungir" Hvaða huggun er það? Ég hef aldrei skilið þessa setningu. Á maður þá bara að hugsa, jæja þetta er allt í lagi guðirnir elskuðu hann svo mikið að hann varð að deyja ungur? Hvaða bull er það? Á það að fá mann til að líða betur? Það er ekkert sem breytir ósanngirninni, sorginni og örvæntingunni þegar ungir krakkar deyja eða hver sem er, þegar út í það er farið. En að sama skapi verður maður að sætta sig við að ekki er hægt að breyta því sem orðið er og eins gott að lifa með því. Og halda minningunni á lofti, þannig lifa þeir sem deyja áfram í okkur.

Já og enn sveimar hugurinn...hvað langar mig mest? Að búa í miðbænum, vesturbænum, úti á landi, í Álfheimunum, í neðra Breiðholti eða í Kaupmannahöfn eða ude paa landet i DK? Kostir og gallar allstaðar, veit ekkert í minn haus. Kannski maður ætti þá bara að skella sér til Ástralíu?

Jamms, komin heim í borgina, eða ofvaxna þorpið Reykjavík. Mikið gott í Flatey, frábært veður og gott fólk og góður matur. Smári og Benni orðnir árinu eldri. Ég bara reyni að taka öllu með ró. Er komin enn einu sinni í bloggkrísu, veit ekki hvort ég nenni þessu. Mér finnst svo gaman að lesa hjá öðrum og finnst gott að halda kontakt við fólk í gegnum bloggið þannig að það er varla stætt á öðru en ég sjálf rugli eitthvað hérna líka...eða hvað?

Okei bæ, farin í Flatey. Má ekkert vera að þessu, þarf að gera 100 hluti áður en við leggjum af stað eftir klukkutíma...víííí........

Ég held að þetta sé að lagast, takk fyrir ráðin, ég veit þið meinið vel. Þetta er bara eins og eitthvað eitur í líkamanum sem ég ræð ekkert við. Ég held áfram að berjast og veit að hlutir eins og hreyfing, skynsamlegt mataræði, nógur svefn og jákvæður hugsunarháttur eru meðalið. Það er ekki eins og ég vilji ekki brjótast út úr þessu, alls ekki. Vá hvað ég vildi vera laus við þessa böl en þetta er víst partur af mér og eins gott að læra að lifa með því.

Aumingja ég að vera ég...stundum. Úff ég er svo sveimhuga. Þetta flotta orð heyrði ég um daginn. Mér finnst það eiga ágætlega við mig. Hugur minn sveimar úr einu í annað. Óþolinmæðin er að drepa mig. Skynsemin verður þess vegna oft á undanhaldi. Ég er alveg hryllilega ójarðbundin. Er sveimhuga ekki bara bara andstæðan við jarðbundin? Svo verð ég líka svo full af þráhyggju stundum að ég get bara ekki hugsað skýrt, hvað þá skynsamlega. Þetta er hægara sagt en gert, að vera ég. Ofan á allt þetta bætist svo baráttan við þunglyndið sem ég fæ þó stundum hvíld frá sem betur fer.

En ég er ekkert að rakka mig niður. Ég á líka mínu góðu hliðar og stundum geta gallar verið kostir í sjálfu sér. Það er líka nauðsynlegt að horfast í augu við eigin galla...og kosti.

Ég er sem betur fer að fara úr borginni næstu helgi á ættarmót í Flatey á Breiðafirði. Þar næ ég oftast báðum fótum á jörðina og fæ ómengaða orku náttúrunnar.

Today is the first day of the rest of my life!

Ég ætla að freista gæfunnar með 8-4. Það er ótrúlegur munur að vera búin klukkan 4 í stað 5. Veit einhver um góða vinnu handa mér? Það er sko leyndó ussss!

Það rifjaðist upp fyrir mér í dag að ég er engin 9-5 manneskja. Mér eru ætluð önnur örlög í þessu lífi.

æ þetta er allt saman hundleiðinlegt!

Er nokkuð laus íbúð/herbergi á kollegíinu í viku á bilinu 28.júní til 11.júlí fyrir einn frænda Smára?