Enn af útvarpi

Loksins jákvæðir hlutir að gerast í íslensku útvarpi. Doktorinn snúinn aftur á Skonrokk á laugardögum á eftir King Kong. Treysti því að honum bregðist ekki bogalistin.

Hæ hó jibbíjei og jibbiíjei, það er kominn sautjándi júní!

Ég byrjaði sko að syngja þetta um leið og ég vaknaði. Það var alveg ekta 17. júní í dag, nema ekki í miðbæ Reykjavíkur. Meira að segja rigningin lét ekki á sér standa. Fórum í Jónshús og keyptum okkur íslenskt súkkulaði og hlustuðum á Mosfellsbæjarkór, ef ég fer rétt með nafnið. Hann var voðalega krúttlegur, samansafn af söngáhugafólki sem söng, meira af ánægju en færni, vel valin lög við undirleik segulbands, alveg skemmtilega hallærislegt dæmi. Svo voru tveir hljóðfæraleikarar sem ég man ekkert hvað heita. Þau léku íslensk þjóðlög á fiðlu og kontrabassa. Mikið var gott að heyra rammíslensk þjóðlög, ég fór strax að hugsa um harðfisk, malt, hangikjöt og kjötsúpu,mmmmm.....Mikið vildi ég samt að Jónshús væri stærra eða réði a.m.k. yfir stærri samkomusal, ég held að það veiti ekkert af því. Hlakka til laugardagsins, þá verða sko flott hátíðahöld niðrá strönd, sama hvernig viðrar auðvitað.

...eða jú, þetta:

Rúv vefurinn sökkar feitt! Hvað er eiginlega vandamálið hjá þeim þarna? Tíma þeir ekki að borga almennileg laun svo þeir geti ráðið fólk sem er starfi sínu vaxið? Eða er þetta allt ríkisstjórninni að kenna? Hvað er svona f***ing erfitt við að hafa beinar útsendingar í lagi og sömuleiðis upptökurnar? Sem íslenskur ríkisborgari, skattgreiðandi og einn eigenda Ríkisútvarpsins finnst mér ég eiga kröfu á þessu og hana nú!

Dæs...

Stundum hef ég ekkert að segja og þá er best að sleppa því.

Ég er nú meiri kerlingin!

Í gær átti ég von á gesti, þó ekki beint auðfúsugesti (er það ekki skrifað svona?). Í skóla sonar míns tíðkast nefninlega að kennarinn heimsæki nemendur sína í svona hyggeligt spjall eða skole/hjemmesamtale, eins og þetta kallast. Reyndar kannast aðrar íslenskar mæður ekki við þetta sem eiga börn í sama skólanum. Kannski er þetta bara í hans bekk....en allavega ég sem sagt stóð í þeirri meiningu að hann Jan kennari ætti að koma í heimsókn klukkan 15:45 í gær. Ég var fyrir löngu búin að fá miða heim þar sem ég átti að merkja við þann tíma dagsins sem hentaði best og fékk svo meldingu til baka þar sem fyrrgreindur heimsóknartími var tilgreindur. Ég, eins og sannri húsmóður sæmir, stóð á haus allan daginn og þreif allt hátt og lágt fyrir heimsóknina góðu. Var eiginlega að brenna á tíma, því ég náði rétt svo að skúra kl. 15:40. Ég sem var búin að ákveða að það ætti ekki að vera greinilegt að ég væri að þrífa áður en hann kæmi með því að allt væri angandi í skúringasápulykt. Þetta átti að vera voða "kasúal", átti að líta út fyrir að það væri alltaf svona hreint hjá mér...hahaha....það sem manni dettur í hug. Svo leið og beið og aldrei kom Jan. Mér datt í hug að hann væri kannski enn með gömlu adressuna mína og hefði bara farið húsavilt svo að ég ákvað að hringja í hann þegar klukkan var orðin fjögur. Hann svaraði ekki, svo að ég ákvað að vera bara fegin eftir allt saman, ég var hvort eð er ekkert búin að hlakka til að fá kennarann í heimsókn, finnst það satt best að segja hálfasnalegt. En u.þ.b. fimm mínútum seinna hringir hann og ég spyr hvernig standi á því að hann hafi ekki komið. Þá var það ég sem misskildi þetta allt saman. Það var ég sem átti að koma í skólann og hann lét mig sko vita af því að hann hefði setið og beðið eftir okkur...æ æ æ. En fyrst ég var í símanum gat hann alveg gengið frá þessu símleiðis. Sem betur fer var erindið ekkert hrikalega mikilvægt. Hann var bara ánægður með stákinn og hann plumar sig vel í skólanum og er góður og duglegur strákur.
Það getur komið sér ágætlega að vera útlendingur stundum og hvað þá að vera með lækkaða greindarvísitölu í þessu ástandi. Jan var ekkert súr, sagði bara að svona nokkuð gæti alltaf gerst. Eins gott að vera í náðinni hjá Jan.

Útvarp Ísland

æji ég er komin með hundleið á Tvíhöfða. Hann Jón greyjið fer svo í taugarnar á mér. Hann er svo lengi að koma hlutunum út úr sér og ef það á að vera eitthvað fyndið þá er það alveg misheppnað finnst mér. Svo er hann alltaf að leika kerlingar eða perrakarla, hann er orðinn ansi þreyttur þessi sami brandari alltaf. Hann er að fara að brenna út eins og Laddi hérna um árið. Eina leiðin til að redda þessum þætti er að fá fleiri gesti og að þeir geri fleiri sketsa en þeir eru oft helv. góðir. Já, og NOTABENE spila almennilega músík!
Ég er nefninlega algert útvarpsfrík og hreinlega verð að hafa útvarpið í gangi þegar ég er heima. Rás tvö getur líka verið ágæt en líka alveg hrikalega leiðinleg, sérstaklega finnst mér einn eða tveir útvarpsmenn bera af, leiðindalega séð. Guðni Már Henningsson eða eins og við skötuhjúin köllum hann í gríni, Guðna Hár Menningsson. Svo er það þessi Hrafnhildur eitthvaðdóttir sem er alltaf eins og hún sé á túr og spilar Rod Stewart og Bó Halldórs eins og henni væri borgað fyrir það...eða fær hún borgað fyrir það..hmmm? Og hvenær ætlar þessi blessaða útvarpsstöð að fatta að það er vont útvarpsefni að heyra í honum Jónda Bónda í Súgandasveit nyrðri röfla um túnsprettu og fengitíma í tíma og ótíma? Fyrirgefiði, hvað kemur mér það við? Á ég ekki bara að hringja í útvarpið og tala um hvernig gengur að þrífa hjá mér og svona, alveg er það jafn skemmtilegt.

O sei sei.

Margt hefur á dagana drifið hjá Regínu, hinni heima"vinnandi" húsmóður. Já vinnandi í gæsalöppum því mér verður alls ekkert úr verki. Það er svo merkilegt að þegar maður hefur nógan tíma gerir maður ekki neitt. Æji, ég geri þetta bara á morgun, segi ég alltaf og á meðan safnast rykið fyrir og óhreinataushrúgan staflast upp þangað til ekki eru til nærbrækur né sokkar til að vera í...oj bara. Það er helst að þegar rignir eins og í dag að maður hreyfi á sér sitjandann, annars er hann bara kyrr á teppi úti í garði á góðviðrisdögum.

Í vikunni fengum við minnsta næturgest sem nokkurntíma hefur sést hér á þessu heimili og þó víðar væri leitað. Nýfæddur og yfirgefinn kettlingur. Kallinn heyrði í honum harmakveinin og tók hann heim þar sem hann hugðist bjarga lífi hans. Mamma hans, flækingslæðan, hafði ungað út út sér 5 kettlingum í húsasundi einu hér í nágrenninu. Kettlingagreyjið var það nýr að hann var ennþá með naflastrenginn og auðvitað staurblindur. Við hugsuðum um hann eins og ungabarn, fengum lánaða sprautu hjá einni nágrannakonunni til að geta komið ofan í hann mjólk, vöfðum hann í handklæði og settum hann ofan á ofninn til að halda á honum hita. Sonurinn varð svo glaður greyjið og var alveg búinn að ákveða að kisi litli væri sko frændi hennar Flixu, kisu sem við áttum á Íslandi. Hann var meira að segja farinn að hlakka til þegar þau myndu hittast á Íslandi. Dramatískast var þó þegar þeir feðgar fóru að skila kisa. Það var gert með miklum trega. Við vorum alveg búin að ákveða að halda honum, jafnvel þó að dýralæknirinn vildi aflífa hann, því hann ætti ekki möguleika á að verða eðlilegur köttur, hvað sem það nú þýðir. Það sem gerði útslagið var að við vildum ekki að taka sénsinn á að ég fengi bogfrymilsótt, því þá gæti ég misst fóstrið. Málið er að þessi sótt er mun algengari hér í DK en á Íslandi, gat nú verið. Einhver sagði okkur að læðan myndi afneita kettlingnum sínum, því nú væri manneskjulykt af honum. Æji, við ætluðum bara að vera góð.

Meira um viðburði liðinna daga á morgun...

Hér á hægri væng er komin Sigga Lísa, nágranni, Hafnfirðingur, kennari, bumbulína og ég veit ekki hvað og hvað.

Hei! Takið afstöðu!

Ég ætla að herma eftir frænda og hvet alla til að gera slíkt hið sama.

Sólin er svo mikið að skína að ég hef ekkert mátt vera að því að blogga. Koma tímar koma ráð...

Það að vera ligeglad

Mig langar til að leiðrétta algengan misskilning sem ríkir hjá Íslendingum, það er að segja þeim sem ekki hafa búið hér í DK. Þeir halda nefninlega að Danir séu svo ofboðslega næs og svo glaðir eitthvað og segja því títt: " Danir, æji já þeir eru svo ligeglad" - með bros á vör. Ég hélt einu sinni að það að vera ligeglad væri mjög jákvætt í fari fólks. Þá væri það alltaf glatt og brosti framan í lífið, sama hvað á gengi. Einmitt þarna liggur hnífurinn í kúnni, það er alls ekki merkingin sem felst í þessu orði að vera ligeglad. Svo ég taki merkinguna bara beint uppúr tölvuorðabókinni minni þá er hún svona:
ligeglad
lo., hk. eins
kærulaus
• jeg er fuldstændig l.: mér er nákvæmlega sama

Sem dæmi úr raunveruleikanum má til dæmis nefna þetta. Par með eitt barn sem átti að fá íbúð hér á kollegíinu á ákveðnum degi, var skyndilega sagt með nánast engum fyrirvara að ekkert yrði af því fyrr en tveimur vikum seinna. Eins og við mátti búast var búið að gera viðeigandi ráðstafanir, m.a. segja upp þáverandi íbúð í samræmi við fyrri dagsetningu. Þá var Dananum alveg nákvæmlega sama = ligeglad, þegar honum var sagt frá aðstæðum og barnafjölskyldan hefði engan samastað í 2 vikur!!! -"sådan er det bare" svaraði Daninn eins og honum einum er lagið. Það sér það hver maður í hendi sér að þetta viðhorf hefur ekkert með gleði að gera. Þetta er nú bara eitt lítið dæmi um hversu ligeglad Danir eru. Vonandi hef ég leiðrétt þennan misskilning í eitt skipti fyrir öll. (Ekki nema ég hafi verið sú eina sem misskildi þetta, hahahahha.)

sjáið hverjum ég líkist...

O jamm og jæja

Hér eru komnar stúlkur tvær. Ausan er enn ein frænkan og ekki af síðri gerðinni. Lára er laukur því ég er rófa.

Hvar eru 19 stigin og sólin sem var búið að lofa í dag...HA?

Slysabrunch

Ég má til með að deila þessu með ykkur. Þetta byrjaði allt saman á því að ég varð að bjarga brokkolíi úr ísskápnum frá eyðileggingu og ákvað að hann skyldi étinn í skyndi. Nú, sem ég var að taka hann úr ískápnum, sá ég að ég átti þessar fínu kartöflur líka. Þessar litlu sem eru svo góðar með hýðinu. Ákvað að sporðrenna þeim líka. Brokkolíið gufusauð ég svo en kartöflurnar sauð ég upp á gamla mátann. Nú með þessum herlegheitum vildi svo til að ég átti þessa fínu jógúrtsósu frá kvöldinu áður:

180 g jógúrt
2 hvítlauksrif
1 tsk salt
1/2 tsk svartur pipar eða piparblanda
safi úr ca. einni sítrónu

Það var ekki að spyrja að því, þetta var bara geðveikt gott. Ég svindlaði reyndar aðeins í hollustunni og bætti í jógúrtsósuna smá sýrðum rjóma. Fyrir þá sem hafa hugsað sér að prófa þá finnst mér líka frekar mikilvægt að salta og pipra brokkolíið og kartöflurnar aðeins.

Eitt hint að lokum. Það þarf ekkert að eiga einhverjar gufusoðningagræjur, maður notar bara sigti og pott með loki. Setur lítið vatn í pottinn, a.m.k. má það ekki ná upp í sigtið. Lætur suðuna koma upp og skellir svo brokkolíinu í sigtið og wúalla, tilbúið eftir fáeinar mínútur...namm.

Það var mikið!

Jæja. Með þreytu í fótum og við sætan angan ilmkertis sit ég við tölvuna í þögn og skrifa. Nokkuð ánægð með afrakstur dagsins. Ég er nefninlega búin að vera í tvö ár á leiðinni í IKEA og ég dreif mig semsagt loksins í dag. Ég elska alveg að fara í IKEA, sérstaklega þegar ég á smá aur. Þó voru engin stórkaup gerð, engar mublur keyptar, meira svona smáhlutir sem vantaði. Kannski það merkilegasta hafi verið gardínur. Þær fá að leysa lökin af sem eru búin að hanga fyrir gluggunum hjá mér í tæpa þrjá mánuði. Jú, svo fékk ég líka ilmkerti en þau hef ég hvergi fundið hingað til. Þarf að kaupa lager af þeim í næstu ferð. Ég er sko búin að ákveða að fara strax aftur eftir mánaðarmótin að kaupa hillur.

Annars langar mig frekar í gömul húsgögn en ný frá IKEA. Mér líður betur innan um hluti með sál. Maður þarf að fara að þræða loppemarkaðina og prútta.

Til lykke Mike!

Guði sé lof fyrir Michael Moore, ég segi nú ekki annað! Hvernig fengju Bandaríkjamenn annars að fá að heyra og sjá sannleikann, eða eins og hann kallar það, The Awful Truth ? Maður er bara orðinn skíthræddur um að Moore verði myrtur, hann er örugglega orðinn réttdræpur hjá repúblikönum og búinn að vera lengi. Hann er ábyggilega týpan sem þvertekur fyrir að hafa lífverði. Til hamingju með Gullpálmann Mike! Ég get ekki beðið eftir að sjá myndina. Ótrúlegt að hún skuli ekki enn vera komin með dreifingaraðila í Bandaríkjunum....eða kannski ekki? Eða hver á kvikmyndabransann í U.S.A?

Þetta verða allir sem finnst indverskur matur góður að prófa:

7-800 g lambakjöt, bein- og fituhreinsað
3 laukar, saxaðir
3-4 hvítlauksgeirar, saxaðir
4-5 cm bútur engifer, saxaður
1 msk karríduft, gjarna Madras (rajah)
2 tsk garam masala
1 tsk kardimommur, malaðar
1 tsk kanell
1/2 tsk chillipipar, eða eftir smekk
50 g smjör
300 ml hrein jógúrt
1/2 l vatn
2 kjúklingakraftteningar
2 msk tómatþykkni (paste)
sítrónusafi
e.t.v. salt og pipar

Skerið kjötið í gúllasbita. Setjið lauk, hvítlauk, engifer og krydd í matvinnsluvél eða blandara og látið ganga þar til allt er orðið að mauki. Bræðið smjörið á stórri pönnu og brúnið kjötið vel á öllum hliðum. Takið það upp með gataspaða og setjið á disk. Setjið kryddaða laukmaukið á pönnuna og látið það krauma við meðalhita í nokkrar mínútur. Hrærið oft á meðan. Hrærið svo jógúrt, vatni, teningum og tómatþykkni saman við, setjið kjötið aftur út í, leggið lok yfir og látið malla í um hálftíma. Takið þá lokið af pottinum og sjóðið í hálftíma í viðbót, eða þar til kjötið er meyrt og sósan hefur þykknað. Smakkið til með nýkreystum sítrónusafa og e.t.v. pipar og salt.

Þetta er algjört nammi og auðvitað hefur maður góð hrísgrjón með og svo geri ég alltaf gúrkusalat með sem er svo frískandi á móti karríinu:

Afhýða gúrku og skera fínt niður. Setja í skál og salta. Merja ca hálfan hvítlauksgeira, bæta honum í og hreinni jógúrt. Svo smá svartan pipar og sítrónusafa. Gott að láta þetta vera í ískápnum svona hálftíma, klukkutíma áður en hún er borðuð en samt ekki nauðsynlegt.

Verði ykkur að góðu og segið mér svo hvernig ykkur fannst!

Ævintýri gærdagsins.

Ja hérna hér! Bara kommentamet í gangi sem sennilega verður seint slegið. Það er svo gaman þegar manni er komið á óvart. Ekki nóg með að ég hafi eignast frænku í gær, heldur hafði ég ekki hugmynd um að uppvöskunarvani minn myndi taka slíkum stakkaskiptum á einum degi eins og raunin varð. Ég auðvitað blótaði því í sand og ösku þegar allt í einu fór að flæða ógeðslegu drulluvatni í eldhúsvaskinn minn. Þetta var á að giska gömul og feit sósa, blönduð uppvöskunarsápu og lyktin alveg eftir því. Hún náði meira að segja að breiða sér um alla íbúðina við ófögnuð þeirra sem þar búa. En á sömu mínútu og vatnið tók að streyma í vaskinn með óhreina leirtauinu gerðist nefninlega alveg stórmerkilegur hlutur. Ég ákvað að aldrei skyldi nokkuð liggja í vaskinum. Sem sagt allt þvegið upp jafn óðum. Þetta hefur þá kosti í för með sér að ég er alveg eldsnögg að vaska upp og get þessvegna sleppt því að blóta og gráta uppþvottavélina mína sem varð eftir á Íslandi. Svona geta leiðindi verið dulbúin gleði. Hvernig var þetta nú aftur...fátt er jafn slæmt að ei boði nokkuð gott...eða eitthvað svoleiðis? Snýst þetta ekki bara um viðhorf?

Sjáum svo bara til hversu lengi nýji uppvöskunarvaninn endist...

Halló allir!

Ókei, ég er snillingur. Ég gerði þetta allt sjálf. Blár er uppáhaldsliturinn minn, svo að auvitað var hann valinn í nýja lúkkið. Ég á þó eftir að betrumbæta þetta aðeins, mér finnst asnalegt að letrið sé svona stórt á kommentunum og hlekkjunum...en þetta verður látið duga í bili. Ég ákvað að láta vera að klína einhverri mynd af mér og profile, það er miklu svalara að vera huldukona fyrir þá sem ekki þekkja mig. Ef einhver veit hvernig á að laga letrið eru leiðbeiningar vel þegnar.

Takk, danke, merci, gracías, tak...man ekki meira. Bæ.

Þetta er allt að koma!

Ég vona að minn dyggi, gríðarstóri og yndislegi lesendahópur sýni mér smá þolinmæði. Ég er að vinna í þessu öllu. Hlekkirnir komnir og kommentakerfið eftir, skelli því á næst þegar ég nenni. Annars er allt gott að frétta.

Speki dagsins:

"Hvort sem við erum trúuð eða trúlaus og hverrar trúar sem við erum er tilgangur lífsins að leita hamingjunnar. Sjálft lífsaflið knýr okkur áfram í átt til hamingjunnar."
-Dalai Lama

jamm...he he Þórdís kemst að bráðum, er í miðjum klíðum að breyta útlitinu og það kallar á allskonar templeit vesen. Hef ekki meiri tíma í dag, kallinn þarf að fara að berjast eftir 3 mínútur...