Dagur í lífi drottningarinnar.

Voðalega var ég bissí í gær við að hafa það notalegt. Dagurinn var tekinn snemma og með stæl þegar við Ragga Dís röltum með stubbana okkar í vagni í baby-bíó á Fiskerorvet. Myndin byrjaði klukkan tíu þannig að við vorum farnar úr húsi rúmlega níu. Eitthvað sem gerist ekki mjög oft hjá mér. Mikið hressandi var það. Mættum svo í bíóið á tilteknum tíma og við manni blasti haf af barnavögnum, númeruðum og röðuðum hlið við hlið. Þetta var skemmtileg upplifun þó myndin hafi eiginlega verið alveg glötuð. Það er einhver undarleg stemmning að sitja með ungann sinn í fanginu og horfa á eitthvað kynlífsdót, passaði ekki alveg. Ég hefði ekki einu sinni fílað myndina ef ég hefði séð hana heima hjá mér og ekki með barnið. Það var samt aukaatriði í sjálfu sér, bara gaman að drífa sig í þetta.
Svo röltum við aðeins um í mollinu og keyptum auðvitað eitthvað smotterí fyrir grísina. Þeim langaði svooo í nýtt dót og smá föt. Stoppuðum líka á Pizza Hut þar sem batteríin voru hlaðin bæði hjá mæðrum og börnum.
Áður en við vissum af var klukkan orðin 3 og við héldum heim á leið. Nú var ekkert annað að gera fyrir þreyttu mjaltakonurnar en að leggja sig eftir allt erfiðið og undirbúa sig fyrir átök kvöldsins, saumaklúbb. Hann var líka svona glimrandi fínn eins og alltaf. Étið og hlegið til um það bil miðnættis.
Svo á ég að halda í næstu viku og er strax búin að ákveða hvað ég ætla að hafa...ohhh spennó!

Chao!

Afsakið hlé!

Já, bara ekkert að segja undanfarið.
Hér gengur lífið sinn vanagang og allt í lagi með það. Ég stóð við gefið loforð fyrir viku síðan. Þetta virðist vera spennandi og gott mál. H&M stóð sig eins og hetja hjá pabba sínum í 3 tíma á meðan mamman steig á vigtina í fituklúbbnum og "lét sig inspirerast" af fyrrverandi fitubollu. Þetta virkar ef maður bara fer eftir þessu, hún missti 36 kíló og sýndi okkur nokkrar "fyrir" myndir. Gaman að því. Ég ætla að taka svona "fyrir" mynd líka og svo "eftir" mynd.
Jebbs, ég er bjartsýn og ákveðin og þá eru mér engin takmörk sett. Víííí...

Ta ta í bili.

Meiri börn, mont og megrun.

Jebbs, eins og glöggir lesendur taka eftir er baby-bomban farin af stað á ný. Ég bíð spennt eftir næstu óléttufrétt, þetta er nefninlega svo smitandi. Gaman gaman, aldrei of mikið af íslenskum kollegíbúum.

Já, börnin eru yndisleg. Sérstaklega mín...hahaha, þetta segja nú allir. Ég er samt alveg sérstaklega stolt af syni mínum hinum eldri í dag. Við vorum nebbla í skole-hjemsamtale, eða bara foreldraviðtali áðan. Í stuttu máli hefði það ekki getað gengið betur. Það voru bara jákvæðir punktar, ekki arða af neikvæðu! Ohhh, þetta yndi stendur sig eins og hetja. Kennarinn átti bara ekki orð, spurði hvar hann hefði eiginlega lært ensku. Bara af sjónvarpinu, tölvunni og mér, sagði ég bara. Svona klárir og duglegir strákar fá sko að velja sér kvöldmat og eftirrétt í verðlaun. Pabba-borgari og ís mmm...

Og að síðustu, þetta. Þá er það ákveðið, frá og með næsta mánudegi verður blaðinu snúið við og hana nú (sagði hænan þegar hún lá á bakinu, var það ekki þannig?) !
Nú er ekki aftur snúið fyst ég er búin að birta það á netinu!

Innipúki.

Eftir tveggja daga inniveru er ég sannarlega orðin að púka!

Sådan er det bare...

Helli kakóinu út fyrir, hitti ekki í munninn þegar ég fæ mér kaffisopa, ætla að leggja mig í hálftíma en sef svo í tvo og hálfan, missi myndavélina á gólfið, rek tána í þröskuldinn og sletti sósu út um alla veggi.

Nú eru u.þ.b. þrír og hálfur tími eftir af þessum degi og ég bíð spennt eftir næsta slysi!

Hálfnað verk þá hafið er...

...en gaman væri líka að klára það einhverntíman! Ég er með svo mörg járn í eldinum að mér tekst aldrei að klára neitt. Nei, nei kannski smá ýkjur. Þetta mjakast allt saman. Það er bara hörkudjobb að vera svona heimavinnandi. Kannski að maður sé að ætla sér um of, veit ekki. Ég ætla svo oft að klára að gera eitthvað á kvöldin, eins og núna í kvöld ætla(ði) ég að klára að ganga frá þvottinum en ég bara nenni því ekki. Ég ætlaði líka að gera það í gærkvöldi, nennti því ekki heldur. Jeminn hvað þetta er áhugavert!

HM dafnar heldur betur vel, er orðinn algjör bolti, 7,2 kíló. Hann er þvílíkt búinn að hanga á brjóstinu í 4 daga og er greinilega að vinna upp meiri forða. Mér finnst hann hafa breyst svo mikið, er að missa hárið og svona. Hann er pínu slappur núna með kvef og smá illt í mallakút. Ohh, kannski ljótt að segja en mér finnst börn svoooo sæt þegar þau eru lasin!

Ég verð að fara að henda inn myndum bráðum, bara nenni ekki núna. Það tekur á að framleiða mjólk get ég sagt ykkur. Ekki auðvelt heldur að vera svona mikil jussa eins og ég er, berandi tugi aukakílóa allan daginn. Djxxxll er ég búin að fá mikið ógeð á þeim.

Jæja, best að fara að sinna lösnum grís...


Chao!

Árið

Ég er með góðan fílíng fyrir þessu ári. Merkilegt að maður skuli upplifa áramót sem einhver tímamót, þannig séð kemur bara ný tala og nýtt dagatal og næsta ár er bara næsti dagur. Samt fæ ég alltaf fiðring í magann um þetta leiti og finn að það er kominn nýr kafli í lífinu. Ég fer að hugsa um hvað ég ætla að gera og hvað ég ætla ekki að gera. Svo hugsa ég líka til baka og reyni að læra eitthvað af fortíðinni en ég er ekki enn búin að læra að lifa í nútíðinni, njóta líðandi stundar, nema kannski í smá stund.
Ætli það sé ekki bara efst á óskalistanum í ár að læra að lifa í núinu? Maður kemst nú samt ekki hjá því að hugsa aðeins fram á veginn, gera smá plön fram í tímann. Það er auðvitað möst að hafa eitthvað að stefna að, ég held að það sé fín þunglyndisforvörn. Nú, svo ef maður klikkar á einhverju, þá er amk alveg víst að maður lærði eitthvað á því, þannig að engu er tapað. Það er erfitt að finna ballans í þessu með að hugsa í núinu en smá fram líka.
Til dæmis ætla ég að forðast eins og ég get að hafa áhyggjur og vera stressuð, þá er ég til dæmis ekki að njóta líðandi stundar, heldur einmitt að eyða líðandi stundu í að hugsa um einhverja ókomna stund sem kemur hvort sem ég er stressuð og áhyggjufull eða ekki. Alger tímasóun.

Jaaá, auðvelt að segja en erfitt að gera. Kannski bara spurning um þjálfun, jafnvel margra ára.

Skrítið...

..mig dreymir oft sama drauminn, alveg frá því ég var lítil. Hann er þannig að ég á að fara að leika í leikriti og kann ekki textann. Þetta er alveg hræðilega vond tilfinning og enginn trúir mér þegar ég er að reyna að segja frá þessu, í draumnum sko. Í þetta sinn átti ég að leika álfkonuna í Gosa. Allt í einu var klukkutími í sýningu og ég vissi ekkert um búninginn og hafði ekki hugmynd um hvað ég átti að segja eða gera í leikritinu. Þetta hlýtur að þýða eitthvað fyrst mig dreymir þetta svona aftur og aftur.

Hmmmm?

Danir! -Farið nú að læra landafræði!

Það er greinilegt að Danir hugsa kalt til okkar...takið eftir, þið sem hafið tök á, Íslandi á veðurkortinu hjá TV2. Vatnajökull og allir hinir jöklarnir hafa runnið saman í einn risajökul sem nær yfir nánast allt landið nema Reykjanes, Snæfellsnes og Vestfjarðakjálkann.

OOhhh, loksins þegar við fengum að vera með á veðurkortinu....

Einn af þessum góðu dögum.

Við HM sváfum, með hléum að vísu, til ellefu í dag og drifum okkur svo í heilsubótargöngu í kringum vatnið eftir hádegissnarl. Veðrið var bara gott, bjart og ekki of kalt. Þetta er bara liggur við Mallorca veður miðað við frostið á klakanum. Mér finnst pínu skrítið að grasið skuli vera svona fagurgrænt um miðjan vetur. Það kannski breytist því það á bara eftir að koma almennilegur vetur hér, því ef ég man rétt eru janúar, febrúar og mars verstu vetrarmánuðirnir hér. Nú ef illa viðrar hreyfir maður sig bara inni. Ég verð að lokka hana Röggu Dís, fimleikadís, fegurðardís og íþróttakennaradís með mér í VTG þegar hún kemur heim. (Vá! Þrýstingurinn!)

Ekki bara var göngutúrinn ánægjulegur, heldur brá ég mér í Døgn Netto og verslaði smá. Eins og venjulega keypti ég miklu meira en þessa örfáu hluti sem mig vantaði. Þetta voru samt þvílíkt góð kaup. Ég hélt að kassagæjinn hefði gert mistök en það var ekki. Þetta var semsagt fullur innkaupapoki, nánar tiltekið þetta: uppvöskunarlögur, brauð, 3 paprikur, kæfa, gulrótarpoki, stór jógúrtdolla, pakki með 10 kertum, líter af mjólk, hálfur annar líter af vatni, tvær perur og hvítlauksbrauð. Kannski ekki mjög dýrar vörur en mér fannst 88 krónur ekki mikið fyrir þetta. Vonandi gleymi ég engu en nú stend ég við þetta að versla í Netto og Fakta, ég sé að það borgar sig, ekki spurning.

Svo fjárfesti ég í gær í vigt í fyrsta sinn á ævinni. Það er planið að vigta sig einu sinni í viku og mæla líka sentímetrana. Svo verður líka haldin matardagbók og kaloríurnar reiknaðar út samviskusamlega. Gaman gaman gaman. Húrra fyrir mér!

Ta ta!

Komin heim!

Gleðilegt ár allir og gleðileg jól svona eftir á. Ég náði ekki að senda jólakortin í ár, komst ekki lengra en að skrifa utan á umslögin svo að ég nota þau bara aftur á næsta ári. En semsagt allir sem ég þekki fá jóla- og nýárskveðju svona rafræna og hugræna.

Mikið er ólýsanlega gott að vera komin aftur heim í Kaupinhávn. Heim í MÍNA STURTU, MITT RÚM , MINN SÓFA og allt bara. Það er nú það besta við ferðalög, að koma aftur heim. Mér fannst nú bara svona la la að vera á Íslandi í þetta sinn en förum ekki nánar út í það. Ég er held ég ekkert að flýta mér þangað aftur.

Jamm svo bara hversdagurinn tekinn við. Kallinn og frumburðurinn í skólanum og við HM heima að taka upp úr töskunum og hafa það huggulegt. Það verður nóg að gera næstu mánuðina við prófalestur og hollustuát...ekki veitir af því ég held bara svei mér þá að ég sé búin að setja persónulegt met í líkamsfitumagni...bjakk. Sumarið kemur áður en maður veit af svo það er best að byrja strax í dag ætli maður að vera boðlegur á bikiní.

Kveðja, Regína bolla.

ooohhh...mér finnst leiðinlegt að pakka og þrífa! Mikið verð ég fegin þegar ég er sest í flugvélina!

Auglýsing.

Mér finnst að ég ætti að fá laun frá H&M, ég er alltaf að auglýsa búlluna. Jæja, við fjölskyldan keyptum sem sagt föt á okkur öll í dag í H&M, fyrir utan HM sem er reyndar vel fataður úr H&M. Sko, ég er búin að segja H&M þrisvar sinnum í einni setningu.....dó! - aftur. Þarf að drífa mig að pakka, klára jólakortin, þrífa og þvo...

-ses!

Steypa


Nú fer heldur betur að styttast í heimför. Stressið er farið að segja til sín. Ég veit ekki en ég held að mig dreymi ekstra milka steypu þegar ég er stressuð. Í gær dreymdi mig til dæmis að HM hefði gleypt plástur og þegar ég hvolfdi honum og sló á bakið á honum til að hann myndi hrökkva upp úr honum, ældi hann kúk! Já, kúk, ekki einum ekki tveimur, heldur alveg hrúgu af stórum lorturum. Huggulegt maður. Þetta hlýtur að vera fyrir því að hann eigi eftir að þéna vel, til dæmis með því að verða fræg fótboltastjarna eða eitthvað.

Mér finnst eins og ég eigi eftir að gera svo margt áður en við förum en kem mér ekki í að klára þetta. Ég skaust reyndar í gær ein út í Amager Center til að freista þess að finna mér jólaföt. Það var nú frekar erfitt á klukkutíma. Ég keypti þó svona blússu eins og Ragga Dís benti mér á í H&M og mátaði fullt af buxum sem voru allar of þröngar á mig. Ég er ekki alveg að fatta hvað ég er komin upp í stóra stærð. Shit! En skítt með það, ég nenni ekki að fara á bömmer því sjá, kílóin munu fjúka og gyðjan rísahhhhhhh......

Nætursvefninn hjá HM er bara búinn að vera átta tímar í þrjár nætur í röð....ég er varla að trúa þessu. Þetta er ekkert smá ljúft. Ég vona bara að þetta fari ekki í rugl í jólaferðinni.

Túrúlú í bili!

Hví?

Ég skil ekki hvers vegna þessi blogger er svona leiðinlegur við mig. Það er svo oft sem hann bara vill ekki opna kommentin og stundum ekki einu sinni linka. Alveg furðulegt og ógeðslega pirrandi. Er þetta bara svona hjá mér?

Allt gott að frétta annars. Snillingurinn hann HM setti svefnmet í nótt, svaf streit í 8 tíma. Ég vaknaði á undan honum! Mjög skrítið. Svo svaf hann fyrir nokkrum dögum í 6 tíma, tvær nætur í röð, þannig að ég er að spá í hvort hann ætli ekki bara að leggja þetta fyrir sig drengurinn. Mikið væri það nú ljúft. Annars er hann bara alveg yndislegur og væri það líka þó hann vaknaði 10 sinnum á næturnar. Ég held bara að ég væri ekki mjög yndisleg þá.

Vei! Nýtt lyklaborð.

Jeminn eini, allt of langt síðan síðast. Það er nú bara af því að lyklaborðið okkar var eyðilagt af tveimur litlum skæruliðum sem voru í heimsókn og helltu mjólk á það. Það var svo sem allt í lagi, hvort eð er kominn tími á nýtt. Við fórum í Field´s og keyptum okkur þetta fína lyklaborð og mús, þráðlaust, voða kúl. Ég er náttúrulega búin að hugsa á hverjum degi, já, þetta er alger snilld ég verð að blogga um þetta, en man svo ekki neitt af því núna.

Ég er öll í því að undirbúa Íslandsferðina og langar til að byrja að pakka en þarf að kaupa mér ferðatösku svo að ef einhver hefur rekist á svoleiðis á góðu verði má alveg láta mig vita. Maður strikar yfir eitt atriðið á fætur öðru á to do listanum, kemur allt með kalda vatninu. Er að hugsa um að byrja á jólakortunum í kvöld svo það verði strikað bráðum út af listanum líka.

Ble.

AAhhh...það er fátt sem jafnast á við þessa tilfinningu sem um mig fer núna. Ánægjustraumar eftir tiltekt...allt skínandi, ilmandi hreint og fínt. Loksins búið að hengja eitthvað af jóladóti upp, þetta er bara orðið nokkuð kósí. HM hjalandi í rúminu og ég að éta Smárabakaðar súkkulaðibitamöffins, svívirðilega góðar, skolaðar niður með úrvals mokkakaffi sem ég uppgötvaði fyrir slysni um daginn þegar Merrild kaffið var ekki til í seveníleven. Það eina sem vantar til að fullkomna þetta er baðkarið mitt á Sogaveginum...ohh... og kertaljós, úti ógeðslega kalt og ég læt smám saman heitara og heitara vatn renna í froðubaðið og læt þreytuna líða úr fótunum, sting mér upp að eyrum undir yfirborðið og þykist ekki vera til, sé bara rétt í tærnar gægjast upp úr froðunni langt, langt í burtu...

En ég er nú meiri ungamamman. Ég var alveg búin að plana að fara í leikhús í dag. Það er nú ekki á hverjum degi sem manni er boðið svoleiðis. Ég má reyndar ráða hvenær ég fer, er á svona boðslista sko og hringi bara á undan mér. Elín öðlingur bauðst til að passa og okkur ekkert að vanbúnaði en svo bara treysti ég mér ekki til að fara frá unganum mínum, æji ég sá hann alveg fyrir mér með skeifu og enginmammaaðhuggaennúerspeistakkinnbilaðursvoégverðaðhættaaðsinnivonandiverðurþettako
miðílagsemfyrstbleble

Jóla hvað?!

Jæja, fór í Amager Center, aðalpleisið í bænum og sjoppaði smá jóladót, meðal annars svona ljósajólastjörnu í gluggann eins og mig hefur dreymt um að eignast síðan ég var lítil og í skóinn fyrir jólasveininn. Já, almáttugur, talandi um það. Við erum eiginlega alveg í klemmu. Sonur okkar hinn eldri sem er orðin 9 ára og hálfu ári betur trúir alveg 100% á jólasveininn. Hann var að segja pabba sínum um daginn að enginn í bekknum trúi á jólasveininn og bara sumir á tannálfinn....oooohhh krútt! Hann nefninlega segist muna eftir því, eina nóttina þegar hann var lítill, að hann hafi séð í stígvélið hans sveinka þegar hann flýtti sér í burtu út í nóttina, nýbúinn að gefa honum í skóinn. Hann er alveg sannfærður og kaupir ekki þau rök að hann hafi dreymt þetta. Æji þetta er svo rúsínulegt en pínu neyðarlegt líka. Hvað á maður að gera? Bara segja honum að það séum við sem gefum honum í skóinn og jólasveinnin sé bara uppfinning Coca Cola eða leyfa honum að njóta sakleysis æskunnar lengur? Guð, ég sé hann alveg í anda vera að rökræða þetta við jafnaldra sína, vonandi að honum verði bara ekki strítt á þessu.

Ég verð að láta smá sögu fylgja með af því að ég er alltaf svo skýr í kollinum sko en fer fram þó! Sko, ég var semsé á leið út í Amager Center í dag og komin svona hálfa leið áleiðis þegar ég tek eftir einhverju skrölti í barnavagninum. Hmmm, hvað er nú þetta? Jaaáá, alveg rétt, ég ætlaði að fara út með ruslið! Ég var semsagt ennþá með það í grindinni undir vagninum. Jæja, hugsaði ég, ég fæ mér þá bara ekstra göngutúr og tölti með þetta til baka. Ég var nebblega ekki alveg til í að uppgötva ruslapokana á fílunni eins og um daginn. Djísús, þá var ég stödd í Skoringen á annarri hæð, búin að flækjast örugglega í tvo tíma inn og út úr fullt af búðum og búin að vera að hugsa allan tímann, hvaða lykt er þetta eiginlega hérna í Amager Center, oj bara. Þá kveikti ég loksins á toppstykkinu og hraðaði mér út til að henda ruslinu. Ég var einhvernvegin ekki alveg að fíla að henda því þarna í mollinu fyrir framan alla...hahahha....bjáni aldarinnar!

Yfirlýsingar og ligeglaðmennska.

Ooohhh, ég verð að hætta að vera með þessar eilífu yfirlýsingar hér. Þær þýða bara að það verður ekkert úr þeim. Nei ég er ekki búin að fara í H&M að versla mér jólaföt og nei, ekki heldur búin að gera tossalistann. Aftur á móti mætti ég til læknisins, enda kannski ekki um annað að ræða. Í fyrsta skipti er ég ótrúlega ánægð með ligeglaðmennskuna í þessum blessuðu Dönum. Læknirinn nebbla skoðaði mig ekki neitt, talaði bara um getnaðarvarnir, grindarbotnsæfingar og blóðþrýsting. Spurði mig svo bara hvort það hafi verið einhver vandamál "dernede" og þegar ég neitaði því, sagði hann bara, jæja þá gerum við ekki meira í dag! Júhhúúú! Ég ætlaði varla að trúa þessu, ég slapp. Ég sá það á svipnum á honum þegar ég labbaði inn í stofuna hjá honum að hann langaði ekkert að framkvæma þessa skoðun þannig að segja má að hann hafi líka sloppið.

Anyways...loksins er ég búin að setja inn myndir og fleiri á leiðinni, nei úpps, engar yfirlýsingar!

Stund milli stríða

Maður er svo duglegur að það er engin hemja. Ég hef ekkert mátt vera að því að blogga. Ég rétt meikaði að fara í saumaklúbbin því ég er svo bissí við að gefa og hneykslast á framkomu Kristjáns Jóhannssonar...ömurlegur dóni og (ó)merkikerti finnst mér. Þeir sem vita ekkert hvað ég er að tala um geta tékkað á Kastljósinu í gær, miðvikudag og Íslandi í bítið...must! Annars eiga þvottur og þrif hug minn allan þessa daganna. Hjúkkan kom í gærmorgun og mældi og vigtaði strákinn. Hann er bara í góðum málum og öll þroskamerki eins og þau eiga að vera. Nú eru bara tvær vikur í Íslandsferðina og tími kominn til að skrifa tossalista og muna eftir öllu sem þarf að gera áður en við förum og í ferðinni. Almáttugur hvað ég verð ánægð svona um hádegisbilið þegar ég er búin í eftirskoðuninni, æ heit it. Svo er ég að spá í að fara stórustelpudeildina í H&M og kaupa mér jólaföt...because I´m worth it! Hvaða jólasekkir ætli séu í boði í ár....hmmmm????