Hann á afmæli í dag
hann á afmæli í dag
hann á afmæli hann Smári
hann á afmæli í dag

Hann er þrjátíuogþriggja í dag
Hann er þrjátíuogþriggja í dag
Hann er þrjátíuogþriggja hann Smári
Hann er þrjátíuogþriggja í dag

Veiiii!

Mamma er löngu farin....nenni ekki að blogga þessa dagana, ekki að það hangi sérstaklega saman sko.

Jæja, lítið bloggað meðan mamma er í heimsókn. Alltaf er hún jafn óheppin með veður. Í þriðju heimsókn hennar til kóngsins köben fær hún ekkert nema leiðindaveður en góðan félagsskap. Já það er eins gott að voga sér ekki að vera neikvæður á meðan Pollýanna þykist hér ráða ríkjum.

Annars er þetta helst; HM hættur á brjósti fyrir tveimur dögum og mamman orðin frjáls ef svo má segja. Vei!

Allir kátir og enginn reiður, það er nú fyrir öllu.

Mig langar á Duran Duran og U2 tónleika...buuu-huuuu..

Túrúlú!

Hvar er amman?

Ég horfi oft á morgunsjónvarpið á TV2, Go´morgen Danmark. Þátturinn er ágætur út af fyrir sig, þægilegur í morgunsárið meðan maður nuddar stýrurnar úr augunum og fær sér kaffi. Mér finnst samt ferlega asnalegt hvernig fólk er ráðið í þáttinn. Þau standa sig reyndar alveg með prýði þau sem eru þarna en það vantar alveg jafnvægi í þetta. Kvenkynið er ungt, fallegt og sexý en karlkynið komið með grátt í vanga eða ýstrubelg og kynþokkinn á undanhaldi. Annars er mér alveg sama um kynþokkan, þarf það endilega að vera skilyrði fyrir því að vera í sjónvarpi? Já, að minnsta kosti gildir það um konur. Auk þess er ég viss um að meiri hluti áhorfenda á þessa þætti a.m.k. eru konur! Eru það þær sem vilja endilega hafa þessar ungu sexý konur á hverjum morgni? Ég held einhvernvegin ekki. Það eru frekar þeir sem stjórna og ráða fólkið á sjónvarpsstöðinni, ég leyfi mér að fullyrða að það séu karlmenn. Svo þegar maður fer að hugsa málið er þetta víðar svona. Ég væri alveg til í að hafa svo sem eins og eina ömmu í þættinum, gráhærða, mjúka og hrukkótta. Rosalega væri það kósý. Hún gæti til dæmis kennt okkur yngri konunum að prjóna, hekla og sauma, ekki veitir af og áhuginn er örugglega fyrir hendi.

Hvað kom annars fyrir kvennabaráttuna? Ég man svo vel eftir því þegar ég var lítil þegar kvennalistinn var og hét og verið var að berjast fyrir jafnrétti kynjanna. Þá hugsaði ég með mér hvað ég væri nú heppin að þegar ég yrði fullorðin yrðu kynin jöfn og búið væri að leiðrétta ójafnréttið. Konur myndu sko alveg fá sömu laun og karlar og þær væru líka bankastjórar og forstjórar. Annars getur maður svo sem líka kennt sjálfum sér um að einhverju leyti er það ekki? Það er nú ekki eins og maður sé að gera mikið í málunum sjálfur. Frekar situr maður frústreraður í sófanum og bíður eftir því að aðrir berjist fyrir rétti sínum.

Við ættum kannski bara að taka okkur saman stelpur og mæta með kröfuspjöldin niðrí bæ og berjast fyrir ömmu. "bedstemor i TV!" "bedstemor i TV!" "bedstemor i TV!"

Ha?!

Gott á mig!

Var að koma úr fýluferð alla leið niðrá Islandsbrygge. Við ætluðum að fara að skoða vöggustofuna hans HMs en það var ekki búið að opna hana. Þetta kostaði mikla göngu í grenjandi rigningu. Stákarnir héldu svo áfram í aðra fýluferð í bíó, ætluðu á Star Wars en hún var svo ekki sýnd fyrr en eftir tvo og hálfan tíma, þannig að þeir fengu sér bara sjeik og komu svo heim. Ég ákvað að labba heim og fékk út úr þessu hinn ágætasta göngutúr í skítaveðri.

Það besta við svona fýluferðir er að koma heim aftur...ahhh og fá sér kaffibolla og hlýja sér aðeins undir teppi.

P.S. Fíla eða fýla...hmmm fýla held ég.

oj...

Grár dagur og ég læt mér leiðast. Kem engu í verk enda heilinn bara hálfvirkur út af svefntruflunum.

Sá litli vaknaði oft í nótt eins og undanfarnar nætur. Nú á að fara að taka á honum stóra sínum og gera eitthvað í málunum. Samkvæmt fræðunum á barn á hans aldri að geta sofið í gegnum nóttina í 11 til 12 tíma. Vá, ef það væri hægt væri ég önnur manneskja. Skrítið hvað maður venst þessu samt ótrúlega.

Ég er hætt að gefa honum brjóst á næturna og á daginn, hann sem sagt fær bara brjóst á morgnana og á kvöldin. Hann virðist bara vera sáttur við þetta sem betur fer. Spurning að fara að grípa til aðgerða og leggja í prógramm til að hann læri að sofna sjálfur, þá á hann að fara að sofa í gegnum nóttina líka.

Það er örugglega best að drífa bara í þessu áður en hann fer að geta sest eða staðið upp í rúminu og hvað þá áður en hann fer að tala. Frekar er ég til í að leggja á mig nokkur erfið kvöld og nætur en að halda þessu áfram endalaust. Við verðum að fá að sofa á næturna sérstaklega þegar ég er byrjuð í skólanum. Svo er auðvitað betra fyrir barnið sjálft að fá almennilega hvíld og djúpan svefn.

Legg málið í nefnd og fundinn verður heppilegur tími í prógrammið sem fyrst.

Óþolandi ömurlegur kúnni í okurbúllunni

Dæs maður. Fór í ISO áðan sem er, fyrir þá sem ekki vita, matvörubúð í dýrari kanntinum, vonandi þarf ég ekkert að fara þangað aftur. Mig vantaði barnamat og fisk í kvöldmatinn og þar sem hvorutveggja fæst einmitt í einni og sömu búðinni, nemlig í ISO, fór ég þangað. Svo þegar ég kom að kassanum og búin að versla þetta plús aðeins meira auðvitað og búin að týna allt draslið upp á færibandið uppgötvaði ég að ég átti eftir að vigta kirsuberin....ohhh. Fullt af fólki í röð fyrir aftan mig og ég heyrði það alveg hugsa eins og ég geri alltaf sjálf...."hálfvitinn þinn!" Svo þegar ég kom að vigtinni var enginn takki fyrir kirsuber svo kassastrákurinn veifaði til mín með uppgjafarsvip að ég ætti bara að koma, sleppa því að vigta.

Jæja, kemur svo að aðal dæminu, mómentinu mínu. Helvítis draslið kostaði yfir 400 krónur! Ég var bara með 200 kall og 74 krónu flöskumiða. Svo stóð ég eins og asni og endurtók "firehundredeflefleflefle....?firehundredeflefleflefle....?" "Ertu alveg viss um að þetta sé rétt?" -Tek það fram að það var meira segja tilboð á barnamatnum! Jú jú allt rétt. Ég bara fór í baklás á staðnum, alveg eins og fáviti, tuðaði bara eitthvað að ég vissi ekkert hvað ég ætti að gera, bíddu vantaði ekki hvað, hundrað og fimmtíu kall, leitaði í vösunum þó að ég vissi að þar væri ekki meiri peningur. Kassa gæjinn var farinn að rúlla augunum til samstarfsstúlkunnar, engum datt náttúrulega í hug að opna annan kassa þó að röðin væri orðin löng og dumkopfinn ég að tefja fyrir í þokkabót. Svo sagði hann, ég get bara dregið vörur til baka....svo byrjuðum við að týna til baka þangað til upphæðinni sem ég gat borgað var náð. Oooohhh, óþolandi helvíti að lenda í þessu.

Þetta kom reyndar mjög oft fyrir mig á Íslandi í denn. Þá var mér alveg sama og fannst þetta meira fyndið en hitt. Núna bara fór ég alveg í klessu. Skrítið. Kannski að það sé ekki sama hvernig maður er fyrirkallaður.

Áfram stelpur!

Hryllilega var gaman í gær. Við vorum þegar mest lét held ég bara 18 stelpur hér úti að leika okkur í gærkvöldi. Fórum í brennó og bjóró...hehehe. Þetta verður örugglega endurtekið, kannski förum við í kýló líka og bara fleiri leiki.

Já, stelpur eiga líka að leika sér, á hvaða aldri sem er. Eitthvað annað en mömmó sem við erum í á hverjum degi. Tökum strákana til fyrirmyndar, þeir eru alltaf endalaust að leika sér.

Bros...

Ég held að hin margumrædda Pollýanna sé komin í heimsókn til mín. Lífið er ekkert nema yndislegt. Rigning eða sól, skittirekkimáli. Fjölskylda og vinir, það er málið! Ég tekst brosandi á við þennan dag sem næstu daga...víííí!

Jibbíkóla...

Jæja er ekki bara taka tvö á þetta Júróvisíon? Ég ætla að minnsta kosti að opna rauðvín og borða ís og íslenskt nammi þó að við séum ekki með. Jú jú, frat að við duttum út en óþarfi að fara í fýlu...það gengur bara betur næst hehehe.

Áfram Norge.....þeir eru sko langflottastir!

Ahhhh..

Heima er best!

Alveg að fara...

Jæja, allt á síðustu stundu fyrir Íslandsferðina. Það er nú bara eins og það á að vera. Það verður skrítið fyrir okkur fjölskylduna að vera svona aðskilin og ég hlakka bara strax til að koma aftur heim í heiðardalinn...hehehe ætli það séu nokkuð til dalir hér í pönnukökulandinu?

Kannski að maður bloggi aðeins frá Íslandi, það er aldrei að vita. Jæja best að drífa sig að pakka og ganga frá síðustu hlutunum.

Hasta la vista!

Nu må det være nok!

Í dag tók ég ruslið með mér í hraðbankann og í síðustu viku í Danmark (barnavörubúð). Þetta er náttúrulega bilun!

Ísland, gamla Ísland

Jæja þá er það frágengið...við HM förum til Íslands á fimmtudaginn í knús- og stuðningsferð. Veitir ekki af þegar alvarleg veikindi eru í fjölskyldunni.

Skrýtna tilvera

Stundum er svo erfitt að skilja tilganginn með lífinu. Hversvegna eru ástvinir okkar teknir frá okkur of snemma? Reynum að njóta á meðan er.

Tilvera okkar er undarlegt ferðalag.
Við erum gestir og hótel okkar er jörðin.
Einir fara og aðrir koma í dag,
því alltaf bætast nýir hópar í skörðin.

Og til eru ýmsir, sem ferðalag þetta þrá,
en þó eru margir, sem ferðalaginu kvíða.
Og sumum liggur reiðinnar ósköp á,
en aðrir setjast við hótelgluggann og bíða.

En það er margt um manninn á svona stað,
og meðal gestanna sífelldur þys og læti.
Allt lendir í stöðugri keppni um að koma sér að
og krækja sér í nógu þægilegt sæti.

En þó eru sumir, sem láta sér lynda það,
að lifa úti' í horni, óáreittir og spakir,
því það er svo misjafnt, sem mennirnir leita að,
og misjafn tilgangurinn, sem fyrir þeim vakir.

En mörgum finnst hún dýr þessi hóteldvöl,
þó deilt sé um, hvort hótelið sjálft muni græða.
En við, sem ferðumst, eigum ei annars völ.
Það er ekki um fleiri gististaði að ræða.

Að vísu eru flestir velkomnir þangað inn,
og viðbúnaður, er gestirnir koma í bæinn,
og margir í allsnægtum una þar fyrst um sinn.
En áhyggjan vex, er menn nálgast burtferðardaginn.

Þá streymir sú hugsun um oss sem ískaldur foss,
að allt verði loks upp í dvölina tekið frá oss,
er dauðinn, sá mikli rukkari, réttir oss
reikninginn yfir það, sem var skrifað hjá oss.

Þá verður oss ljóst, að framar ei frestur gefst
né færi á að ráðstafa nokkru betur.
Því alls, sem lífið lánaði, dauðinn krefst,
í líku hlutfalli og Metúsalem og Pétur.

Tómas Guðmundsson.

Sumir fara en aðrir koma í stað...

Bæti hér með Siggu litlu frænku minni við linkana góðu. Hún er reyndar ekkert lítil lengur nema síður sé, gengur með sitt annað barn. Gæti maður orðið stærri? Það er bara ég sem er svona gömul, ég man nebblega svo vel eftir henni þegar hún var lítil...pínulítil með bleyju og skrækan róm og kleip allt og beit. Hún er sem betur fer hætt á bleyjunni og að bíta og vonandi að klípa en röddin liggur enn hátt. Velkomin kæra frænka!

Hún Ausa mín önnur enn "minni" frænka er greinilega hætt þannig að hún fer út af listanum.

Já og næstum búin að gleyma...Rúna vinkona, AKA múgímama, bætist við líka.

Sjúbbdírarírei!

Mér finnst að það ætti að banna að hafa fiskbúðir lokaðar á mánudögum...

Börn og minningar

Jamm...ætli það sé ekki best að blogga smá. Hmm...það sem drifið hefur á daga mína síðan síðast. Ég man eiginlega ekki eftir neinu nema tannatöku HMs. Ég uppgötvaði mér til hálfgerðrar skelfingar að tönnin sú þriðja er að kíkja úr efri gómi, þannig að það er ekki furða þó greyjið litla láti aðeins í sér heyra. Ég bíð spennt eftir Bonjella sendingu frá Íslandi, skilst að það geti bjargað nætursvefni foreldra....ohhh get ekki beðið.
Annars er hann voða góður, er bara aðeins að láta til sín taka. Rekur upp ógurleg öskur stundum, svona þegar hann er að láta vita af sér. He he he, ótrúlegt hvað þessi litlu kríli eru mannaleg svona snemma, hann ekki nema sex og hálfs mánaða gamall og lætur stundum eins og skapvont gamalmenni. Hann er ekkert mikið að færa sig úr stað. Veltur sér reyndar oft fram og til baka en er ekki farinn að mjaka sér áfram né aftur á bak. Maður bíður spenntur eftir því eins og öðrum framförum í þroska. Í dag "dansaði" hann í fyrsta skipti. Það var ótrúlega fyndið og sætt.

Stóri bróðir er auðvitað líka að þroskast og breytast. Ótrúlegt að bráðum séu 10 ár síðan hann fæddist. Hann byrjaði um mánaðarmótin í klúbb. Það er svona eldri deild í dagvistinni, voða flott. Hann bara varð 2 árum eldri daginn sem hann byrjaði...he he he, gelgjan alveg að drepa hann stundum. Alltaf að setja vax í hárið og svona. Samt er ekki kominn áhugi á hinu kyninu ennþá, það kemur víst fyrr en síðar.

Úff, ég man svo vel eftir því sjálf hvernig var að vera 10 ára. Þá var ég skotin í strák í annað skipti á ævinni. Hann hét Árni Heimir og hljóp eins og stelpa og spilaði á píanó. Ég man að hann var alltaf í flauelsbuxum með pínu feit læri og í Nokia stígvélum. Já, og í úlpu með svona loðkragahettu ...hehehe, æðisleg tíska. Maður var alveg alvöru skotinn...fékk rosa fiðrildi í magann og fór alveg í kleinu þegar viðkomandi var nálægt. Svo var ég reyndar líka alltaf skotin í Svenna síðan úr Ísaksskóla. Já og Fidel, hann var nú voða sætur, solítið svona súkkulaði týpa...hehehe og besti vinur hans og Svenna (og Tedda) og bekkjarfélagi okkar var enginn annar en handboltahetjan Ólafur Stefánsson, mér fannst nú ekkert varið í hann.

Já, það rifjast margt upp:
moonboots, skærgrænar grifflur, legghlífar, eyrnaskjól, Grýlurnar, gamli góði Hlunkurinn, mjólkurbúðin í Tónabæ, Tónabíó, Words don´t come easy, Billy Jean is not my lover, Á vellinum dansa þeir vikivaka, brennó, fallin spýta, "eina króna", gloss með jarðarberjabragði, sjónvarpsleysi á fimmtudögum, Dallas á miðvikudögum, Húsið á sléttunni, Stundin okkar, Sunnudagshugvekjan, Löður, Lög unga fólksins, Rás 2 byrjar, Tívolíið á Klambratúni, Bóbó á Holtinu og rónarnir á Hlemmi, balletttímar í Skúlatúninu, packmannspilakassar, litað hársprey, tjullpils, ruslapokakjólar og svartur varalitur, leikfimitímar hjá Jónínu Ben, kaupmaðurinn á horninu, 50 aura kúlur....

Maður sér það þegar maður lítur til baka að góðar minningar eru gulls ígildi.
Það er málið, að búa til góðar minningar fyrir börnin sín.

Ljúfa líf...

Mikið var hressandi að fá sér rauðvínstár í góðum félagsskap í gærkveldi. Takk fyrir mig. Gott í dag líka að chilla á legepladsen með litlu gríslingana, kjafta við mann og annan og grilla puslur. Veðrið lék við okkur, ekki of heitt og ekki of kalt, yndislegt. Þetta er gott samfélag hér, hver perlan á fætur annarri. Mikið er ljúft þetta kollegílíf, þess verður saknað þegar því líkur og annað tekur við.

Þetta verður dúndurgott sumar, finn það á mér.

Hugsi....kabúmm!!!

Jæja, haldið´ekki að stúlkunni hafi tekist að ná sér í betalingsseðil í ræktina. Næsta skref er svo að taka passamyndir og borga. Vá, þetta er svo erfitt. Svo byrja, það er nú enn annað. Svona er ég núna...allt er svo erfitt...kann ekki að framkvæma, bara hugsa og hugsa og hugsa þangað til hausinn springur.

Talandi um sprengingu...þessa sögu kom frumburðurinn með um daginn. Sagðist hafa lesið þetta í sögubók í skólanum, sko í faginu sögu!
Í seinni heimstyrjöldinni eignaðist par nokkuð stúlkubarn hér í Kaupinhávn. Vegna þess hve mikið var af sprengingum og látum var hún skírð í flýti Raqueta Bombardina.