fimmtudagur, febrúar 28, 2008

Jæja, ætli það sé ekki best að sýna smá lífsmark. Það er bara ekkert að frétta held ég. Líf mitt gengur algjörlega út á vinnuna og fjölskyldan fær smá skammt. Nú þarf ég að taka mig á og fara að tala við fólk...vonandi vill einhver tala við mig hí hí hí.

föstudagur, janúar 25, 2008

Vildi að sólarhringurinn væri svona fjórum tímum lengri.

sunnudagur, janúar 20, 2008

Pönnsur, lambalæri, landsleikur og fjórir strákar...gæti ekki verið betra!

laugardagur, janúar 19, 2008

Hvernig fer maður að því að kúppla sig út úr vinnunni þegar maður er í fríi?

föstudagur, janúar 04, 2008

Blogggírinn er bara alveg í fyrsta...það er varla að bíllinn sé í gangi. Mér finnst ég bara ekki hafa frá neinu skemmtilegu að segja, ekki nenni ég að bauna út eintómum leiðindum. Að minnsta kosti hef ég takmarkaðann áhuga á að lesa svoleiðis.

Jólin og áramótin voru bara hin ánægjulegustu en ég verð að segja að ég er dauðfegin að þetta er búið. Við erum búin að henda út jólatrénu og byrjuð að taka skreytingarnar niður. Mér fannst það alltaf eitthvað svo tómlegt og hálfsorglegt áðurfyrr en núna er ég bara ánægð með að losna við jóladótið. Það besta við jólin eru börnin. Það var alveg yndislegt að upplifa jólin í gegnum Helga Magnús. Hann lék á alls oddi og fékk margar góðar gjafir sem hann leikur sér mikið með. Hann er þvílíkt búinn að taka framförum í málþroska og bara stoppar ekki....ohh það er svo gaman.

Ég er farin að vinna á fullu og það er aðeins erfiðara en ég hélt. Ég hélt að ég væri alveg orðin fullfrísk en er það ekki. Stressið er að drepa mig og álagið er mikið. Nú er ég semsagt komin í ólgusjó og þarf á björgun að halda. Þá er bara að kalla á hjálp og bíta á jaxlinn. Ég sem hef verið svo dugleg að vera jákvæð og bjartsýn er að missa móðinn í þeirri deild. Ég þarf að hugsa vel um heilsuna ef þetta á að ganga upp. Ofan á allt saman er ég byrjuð aftur að reykja. Ekki mikið, en nóg. Æ, ég sem ætlaði ekki að vera leiðinleg. En svona líður mér bara.

föstudagur, desember 21, 2007

Jóla jóla jóla...

Þetta er yndislegur tími. Við erum búin að vera dugleg að breyta og bæta hér í kofanum og þetta er alltaf að taka á sig betri mynd. Flestar gjafir komnar í höfn, jólakortin send, búið að baka og éta tvær sortir og ég veit ekki hvað og hvað. Það er ótrúlega ljúft að hafa tímann svona fyrir sér þó úthaldið sé nú ekki alveg eins og það á að vera. Ég verð stundum að hætta í miðju kafi og leggjast en ég held áfram og ætla í vinnuna strax eftir áramótin takk fyrir. Get ekki beðið. Ég get svarið það þetta er örugglega í fyrsta skipti sem ég hlakka til að fara í vinnu. Svo er rúsínan í pylsuendanum að upplifa jólin í gegnum Helga Magnús. Þetta eru fyrstu jólin hans svona með einhverju viti. Núna eru til dæmis allir með húfu jólasveinar og gamlir menn með skegg líka....hahaha. Ég hlakka alveg svakalega til aðfangadags, þá verð ég líka 34 ára kerlingartetur. (Shit)

miðvikudagur, desember 12, 2007

Hvar fæ ég buxur á 12 ára strák sem kosta ekki milljón en eru samt ekki algjört drasl?

þriðjudagur, desember 11, 2007

Æ, nú vantar alveg helming jólastemmningarinnar eftir að snjórinn leystist upp. Þá er ekkert annað að gera en að jólast almennilega. Hvernig væri nú til dæmis að taka fram jólaskraut og skrifa jólakort, kannski að það hjálpi?

laugardagur, desember 08, 2007

Þetta eru voðalega skrítnir dagar. Ég má ekkert reyna á mig en á samt voðalega erfitt með að gera ekki neitt. Ég reyni að gera eitthvað til að tapa ekki geðheilsunni. Er búin að lesa nýja Arnald til dæmis. Kláraði hana reyndar á tveimur dögum á spítalanum. Voðalega fannst mér lítið varið í hana, ég var búin að fatta plottið í miðri bókinni. Núna er ég að lesa Dan Brown sem mér finnst mun betri og svei mér þá barasta spennandi og skítsæmileg. Svo er ég með krossgátublað í gangi líka og er meira að segja loksins byrjuð að skrifa söguna sem ég er búin að vera á leiðinni a skrifa í mörg ár. Stundum er ég samt frekar einmana og lítil í mér. Æ, ég nenni samt ekki að vera að vorkenna mér. Ég hef það nú bara mjög gott þegar allt kemur til alls. Það koma bara móment svona af og til.
Hmm...þarf að fara að setja inn myndir af hvolpinum Mola og Helga Magnúsi með nýja drengjakollinn sinn. Bara að ég fyndi fjandans snúruna...

þriðjudagur, desember 04, 2007

"Staða Íslands miðað við aðrar þjóðir hefur versnað í öllum námsgreinum sem svonefnd PISA-könnun nær til, mest í lesskilningi en minnst í stærðfræði. Niðurstöður könnunarinnar voru kynntar á fundi í menntamálaráðuneytinu í morgun."
Hvernig stendur eiginlega á þessu? Hvernig getur árangur íslenskra nemenda verið verri en danskra? Mér finnst þetta mjög undarlegt. Í öll þau ár sem Benni minn var í grunnskóla í Danmörku þurfti hann aldrei að læra heima, aldrei að taka próf og satt að segja höfum við gert grín að því hvað skólinn sem hann var í var lélegur og metnaðarlaus. Svo þegar hann kemur heim í Breiðagerðisskóla er hann að drukkna í heimalærdómi og prófum og nú hugsar maður "jæja nú er barnið loksins farið að læra eitthvað"! Er það rétt? Hvernig fara eiginlega þessar PISA kannanir fram? Getur verið að skólinn hér sé bara svona miklu erfiðari og þess vegna komi þetta svona út. Eru sömu spurningar lagðar fyrir öll lönd eða er hvert land að meta sjálft sig? Ég held að allir sem hafa búið í Danmörku geti tekið undir það með mér að skóli þar er almennt léttari en á Íslandi. Getur verið að þeir komi betur út en við því skólinn er léttari hjá þeim? Nú ef öll löndin eru metin út frá sömu forsendum, vonandi, þá er eitthvað mikið að hér. Þá er greinilegt að það ber ekki árangur að leggja svona mikið á nemendur, það hefur öfug áhrif. Mér finnst ekki eðlilegt að barn í 6 ára bekk (Benni) sé látið skrifa sögu heima þegar hann er enn að læra að lesa og skrifa. Það verður að passa að börn fái hæfilega erfið verkefni, þau verða bara óörugg og fyllast minnimáttarkennd ef verkefnin eru of erfið.
Svo skil ég ekki alveg hvernig á að hækka menntunarstig kennara þegar ekki er hægt að manna skólana af menntuðum kennurum eins og staðan er í dag. Það er fínt að hafa metnað fyrir þessu og ekkert að þessari hugsjón en hvernig á að framkvæma þetta? Þetta er alveg eins og að byggja fullt af leikskólum og elliheimilum en svo fæst ekki fólkið til að vinna störfin. Þetta lítur allt saman voðalega vel út á pappírum og vinsældir þeirra stjórnmálamanna sem þessar ákvarðanir taka aukast fyrir bragðið, -er það kannski tilgangurinn? Mér finnst alveg óþolandi þessi íslenska skammtímahugsun. Hvenær ætlum við að læra að hugsa málin til enda? Jú, menntamálaráðherra segir að það verði að hækka laun kennara, gott og blessað og alveg rétt hjá henni. Málið er bara að hún hefur ekki vald til þess. Ég vona að þessi breyting hafi áhrif til hins betra, bæði fyrir árangur nemenda og laun kennara en er því miður vantrúuð á að þetta sé leiðin. Laun kennara hafa ekki verið mannsæmandi í áratugi og það þarf held ég eitthvað nálægt kraftaverki sem hægt er að kalla hugarfarsbreytingu hjá þeim sem ráða til að laun þeirra verði leiðrétt.
Það er bara því miður svartur, ljótur blettur á þessari annars yndislegu þjóð sem kallast græðgi og skammsýni sem stjórnar allt of mörgu og smitar út frá sér og verður þess valdandi að þeir sem minna mega sín, börn, öryrkjar, sjúklingar og gamalmenni verða afgangs þegnar því þetta fólk er ekki að græða heldur þarf að græða það.
En hvað er hægt að gera? Hvernig er hægt að snúa þessari þróun við? Ég held að allir séu sammála um að eitthvað þurfi að gera, a.m.k. eru allir sem ég þekki á sömu skoðun og ég. Ég trúi því líka að fólk sé almennt góðhjartað og vilji að okkur í þessu landi líði vel og höfum sómasamleg kjör og lifum mannsæmandi lífi. Fátækt á ekki að vera til, fólk á ekki að þurfa að vera á götunni og ekki eiga fyrir mat, það er meira að segja í lögum landsins! Við vitum að til er nógu andskoti mikið af peningum, þeim er bara svo herfilega misskipt. Ég er til dæmis með 5 sinnum lægri laun en æðsti yfirmaður minn. Margir eru með svo há laun að þeir vita ekki hvað þeir eiga að gera við peningana á meðan aðrir vita ekki hvernig þeir eiga að hafa efni á næstu máltíð. Það er ekki hægt að loka augunum fyrir þessu. Mér finnst þetta skammarlegt og mér finnst að stjórnmálamenn ættu að skammast sín mest, því valdið liggur hjá þeim til að breyta þessu. Hvernig getur það verið réttlátt þegar það var einhver svakalegur afgangur af ríkissjóði en sjúkrahúsin svelta, leikskólar geta varla starfað og fleiri grunnstoðir samfélagsins geta varla starfað vegna peningaskorts. There is something rotten in the state of Iceland!
Kannski er bara málið að hætta að treysta á stjórnvöld til að gera eitthvað og gera eitthvað sjálfur? Er lýðræðið að virka? Maður er alltaf rífandi kjaft út í horni yfir hinu og þessu en það skilar auðvitað engu. Æ ég veit það ekki, maður kýs þetta fólk og svo finnst manni það ekki gera nóg. Ekki það, það vinnur örugglega mikið og allt of mikið, eins og sönnum Íslendingi sæmir en hverju skilar það? Það er kannski lærdómur til að draga af þessu öllu saman: Afköstin eru ekki meiri þó álagið sé meira. Hvað ætli gerist ef það yrði fært í lög að bannað væri að vinna meira en 8 tíma á dag, 5 daga vikunnar?

sunnudagur, desember 02, 2007

Það er kominn tími á punktablogg:

  • Ég skil ekkert í þessu Facebook en er með af því allir eru með.
  • Ægilega er þetta sorglegt með drenginn sem keyrt var á í Keflavík. Hver ætli sé sagan á bak við bílstjórann?
  • Ég komst að því í dag að Hagkaups verslunarferð er of mikið fyrir mig, heilsufarslega og fjárhagslega séð.
  • Jess, nú ætla ég að finna jólaskrautið og setja það upp smátt og smátt.
  • Heyrði fyrsta jólalagið í dag....Ég kemst í hátíðarskap...
  • Er ekki einhver vírus í tölvunni manns ef það koma stundum endalauuuuuuuuuuuuuuuuuuusir stafiiiiiiiiiiiiiiiiiir af sjálfu sér og tölvan er voðalega lengi að starta sér?
  • Lífið er yndislegt, ég geri (næstum) það sem ég vil.
  • Við fengum okkur hvolp í vikunni. Hann heitir Moli og er fæddur 18. september 2007. Hann er blandaður Labrador, íslenskur og Border Collie, en mest Labrador. Mórauður í hvítum sokkum. Hann er hrikalegt krútt og fyrirferðarmikill ungi sem pissar og kúkar út um allt (en þó alltaf á gólfið). Við hlökkum mikið til að fara með hann á hlýðninámskeið.
  • Það eru víst engar fréttir en hrikalega eru þessi Laugardagslög leiðinleg ojjjjjjjjjjj. Það er ekki nema einhver grínlög sem er hlustandi á. Mér finnst þetta ansi dýrt spaug.
  • Ég tel mig vera femínista en mér finnst kynsystur mínar eiga það til að ganga of langt þegar þeirra markmið virðist vera að gera konuna að æðra kyni frekar en jöfnu karlkyninu.
  • Ég veit að það blundar í mér listamaður, eins fyndið og það kannski hljómar, ég er bara að bíða eftir að hann komi út úr skápnum.
  • Mig langar í Gasolin plötur og Kim Larsen plötur, de er superfede man!
  • Ég fékk aðeins of miklar upplýsingar hjá lækninum sem skar mig: Görnunum er ýtt upp til að komast betur að svæðinu. Og eggjaleiðarinn var orðinn svo teygður og langur að það varð að taka hann líka. Bjakk, þetta er bara ekki huggulegt en varð samt að deila því með ykkur múhahahah!
  • Man ekki meira í bili, verið þið sæl!

föstudagur, nóvember 30, 2007

Þá er það staðfest. Góðkynja var það. Ég var bjartsýn allan tímann og mér fannst bara ekki passa annað en þetta væri góðkynja en það er samt auðvitað léttir að fá það staðfest. Þá er þessi pakki búinn og ég held áfram að safna í mig kröftum til að halda áfram lífinu með bros á vör og gleði í hjarta. Það er svo mikið eftir að gera og upplifa og ég hlakka svo óstjórnlega til að takast á við allt sem framundan er.

þriðjudagur, nóvember 27, 2007

Iss nú er sko nóg komið af sjúkratali, fuss og svei! Best að snúa sér að öðru. Eru ekki jólin að koma og svona? Hmmm, skammdegi og ljós í skammdeginu. Ég held ég hafi bara aldrei á ævinni haft jafn mikinn tíma til að undirbúa jólin. Er að hugsa um að fara að skoða uppskriftir fyrir jólamatinn; forrétt, aðalrétt og eftirrétt. Drykk, smákökur, konfekt og aðrar kökur. Svo væri ég til í að föndra eitthvað. Er það ekki upplagt fyrir svona heimalinga eins og mig? Ég verð að hafa hugann við eitthvað, annars bilast ég. Kannski að það sé hægt að finna eitthvað sniðugt dúllerí á netinu...hó hó hó

sunnudagur, nóvember 25, 2007

Jæja, kerlingin bara mætt á svæðið. Komin heim í faðm fjölskyldunnar í litla yndislega kofann á Sogaveginum. Fékk sem sagt að fara heim í gær og bara við ágætis heilsu. Aðgerðin heppnaðist víst vel; ekkert grunsamlegt sást og þeir náðu æxlinu í heilu lagi, sem var víst frekar mikið atriði. Verra hefði verið ef það hefði sprungið og sýkt kviðarholið. Ég mæti svo í heftatöku á föstudaginn og þá fæ ég líka svar úr ræktuninni. Þetta fór bara eins og best verður á kosið.

Ég hef það bara ágætt, hélt satt að segja að ég yrði miklu meira kvalin og á rosalegum verkjalyfjum. Ég finn auðvitað fyrir þessu, bæði innvortis og svo fyrir skurðinum en get ekki sagt að ég kveljist beint. Svo tek ég bara panodil og vostar -ótrúlegt alveg! Ég verð samt að passa mig að ætla mér ekki um of, ég er fljót að þreytast ef ég er of lengi á fótum og svo má ég ekki lyfta neinu, beygja mig niður eða teygja mig upp.

Maður er náttúrulega í góðu yfirlæti á Hótel Smára og ekki hægt að kvarta. Á sömu stofu á spítalanum lá kona sem var mikið veik og að ég held með krabbamein. Ég prísa mig sæla að hafa bara þurft að fara í þessa litlu aðgerð miðað við hvað hún er að ganga í gegnum aumingja konan.

Nú verð ég bara að halda andanum uppi og reyna að fá ekki "the blues" sem er víst algengt hjá konum í mínum sporum. Hringingar og heimsóknir eru sko vel þegnar. Ef ég sef þá bara svara ég ekki. Ég á eftir að vera ein alla daga á meðan strákarnir eru í sínum stofnunum, þannig að það er bara gott mál að fá símtal eða heimsóknir.

miðvikudagur, nóvember 21, 2007

Jæja, þá er það stóri dagurinn á morgun. Regína leggst undir hnífinn....*hrollur*

Ég fékk þær góðu fréttir í dag að ekkert meira hefði sést við sneiðmyndatökuna og þetta fyrirbæri mældist 15 x 15 sentimetrar. Þokkalegasta stærð bara!

Ég get ekki lýst því hvað fólk í kringum mig er búið að vera hjálpsamt og yndislegt og ég veit að mér verða sendir svo margir góðir straumar á morgun að þetta getur ekki farið öðruvísi en vel.

Fékk lánaðar bækur og laptop í vinnunni og fékk svakalega góðan stuðning frá frábærum vinnufélögum og ekki síst yfirmanni mínum. Mikið er maður nú ríkur að þekkja svona mikið af góðu fólki...ég verð bara orðlaus.

Þetta gæti verið svo miklu miklu verra. Þetta er svolítið eins og að fara í keisaraskurð, nema ég slepp við hríðarnar og það er ekkert barn hehe. Ég vona að ég sleppi með bikiní skurð en læknirinn var ekki alveg viss svo það getur verið að ég verði skorin lóðrétt líka. Anyways...bara fá þetta burt er númer eitt. Hvenær er maður svosem á bikiní?

Ég verð á spítalanum í 2 til 4 daga og mæti örugglega á netið um leið og ég get...maður er náttúrulega háður ;)

Þangað til -hafið það gott og verið góð hvort við annað...

mánudagur, nóvember 19, 2007

Þá er ferlið komið í gang. Raunveruleika- og óraunveruleikatilfinningar skiptast á og hausinn verður bara hálf skrítinn og þreyttur við að meðtaka þetta allt saman. Í stuttu máli var ég skoðuð hátt og lágt og frædd um aðgerðina og spurð sömu spurninganna af þessum og hinum starfsmanni spítalans. Þetta tók u.þ.b. fjóra tíma af deginum og svo kom ég bara heim og lagði mig. Ég hélt, eins og undanfarið, þegar ég vaknaði að þetta hefði allt saman bara verið draumur.
Það á að fjarlægja annan eggjastokkinn, það er á hreinu. Ef í ljós kemur eitthvað meira í aðgerðinni, gæti meira verið fjarlægt en það er víst frekar ólíklegt. Það bendir allt, enn sem komið er, til þess að þetta sé góðkynja æxli, sem kallast tvíburabróðir, jafnvel tvö kíló að þyngd. Ég fékk þá útskýringu að þetta væru ruglaðar frumur í eggjastokknum sem bara settu allt í gang eins og þær ættu að búa til barn. Svo bara stækkar þetta og stækkar og því stærra sem þetta er, því meiri líkur eru á því að þetta sé góðkynja, því illkynja verður víst ekki stórt, eða á a.m.k. erfiðara með það. Svo eru fleiri punktar sem benda til að þetta sé góðkynja; þetta er hreyfanlegt, ég er ung og ég hef ekki verið veik. Ég fer svo í tölvusneiðmyndatöku á morgun þar sem hægt verður að rannsaka þetta betur.
Það er ekki laust við að ég kvíði fyrir þessu en hlakka líka til að losna við þetta. Þetta er bara viðameiri aðgerð en ég gerði mér grein fyrir. Svipað og keisaraskurður, skorið á sama stað og svipað langur tími fer í að jafna sig. Það var ekki alveg á prógramminu hjá mér. Góðu fréttirnar eru þær að þó að eggjastokkurinn verði tekinn, hefur það engin áhrif á frjósemi né hormónastarfsemi. Fjúkk, því við erum ekki alveg til í að hætta kannski alveg strax að framleiða börn.
Já og svo eitt í lokin: Mikið var ég hissa á því að maður þarf að borga fyrir að leggja á bílastæðum spítalans...HNEYKSLI SEGI ÉG, HNEYKSLI!!!

föstudagur, nóvember 16, 2007

Næsta vika:

Mánudagur: Innskrift og undirbúningur.
Þriðjudagur: Röntgenmyndataka.
Fimmtudagur: Aðgerð.

Þetta stefnir í afar áhugaverða viku. Nýr kafli í reynslubókina sem er eiginlega byrjaður að skrifa sig. Ætli það sé ekki best að taka því bara rólega um helgina og njóta tilverunnar og tímans með karlinum og krökkunum. Þetta verður allt í lagi, ég er búin að ákveða það.

Svakalegur léttir var að fá símtalið frá spítalanum í dag og að heyra að eitthvað prógramm er farið í gang. Ætli ég verði ekki að gefa honum annan séns eftir að ég reiddist honum svo mikið um daginn fyrir að vilja ekki taka á móti mér í skoðun. Mér var víst troðið í aðgerðina á fimmtudaginn, fegin er ég. Kannski ætti maður bara að hafa einhverja trú á þessu heilbrigðiskerfi eftir allt saman.

Það er ferlega skrítið hvernig heilinn í manni virkar. Núna þegar ég veit hvað þetta er, finnst mér ég finna miklu meira fyrir því. Ég er samt alls ekki kvalin, ég bara finn þetta einhvernvegin betur. Þetta er aðskotahlutur sem ég þrái að losna við og það sem allra fyrst.

Ferlega getur maður líka verið klikkaður; ég er farin að hlakka til að lesa og lesa og kannski skrifa líka og teikna á meðan ég er að jafna mig...hehehe alltaf gott að hafa eitthvað til að hlakka til.

fimmtudagur, nóvember 15, 2007

Ég er oft í hálfgerðum vandræðum með hversu persónulegt ég vil hafa þetta blogg mitt. Núna er komið upp mál sem ég hef aðeins þurft að hugsa mig um hvort ég ætti nokkuð að vera að skrifa um. Eftir smá umhugsun ákvað ég að gera það...í "versta" falli fengi ég kannski bara stuðning og jafnvel reynslusögur frá öðrum.

Málið er að á mánudaginn fór ég til kvensjúkdómalæknis og þá kom í ljós að ég er með æxli við eggjastokkinn. Læknirinn gat ekki með sínum tækjum mælt nákvæmlega stærðina né séð frá hvorum eggjastokknum þetta er. Hún sagði samt að þetta væri a.m.k. kíló og er svipað að stærð eins og legið þegar kona er gengin 16 vikur á meðgöngu. Það eru 85-90% líkur á því að þetta sé góðkynja og ég held að það komi ekki í ljós fyrr en ég verð skorin upp. Ég bíð núna eftir að spítalinn kalli mig í aðgerð.

Ég er þess vegna kannski svolítið skrítin þessa dagana og get ekki beðið eftir að komast í aðgerðina. Það er samt rosalegur léttir að hafa fengið þessa skoðun eftir að spítalinn neitaði að taka við mér fyrir nokkru! Ég veit núna a.m.k. hvað er í gangi því ég vissi að eitthvað væri þarna, ég finn svo greinilega fyrir þessu.

Ég hef ekkert verið veik og líður þannig séð vel. Þetta er bara ónotatilfinning sem ég vil endilega losna við og komast í aðgerðina sem fyrst svo hægt sé að skera þetta burt. Þá vitið þið hvar ég er ef ég skyldi nú hverfa aðeins frá blogginu.

laugardagur, nóvember 10, 2007

Takk svo mikið fyrir gærkveldið sæta fólk! Hlakka til næst!

Love ´yall!!!

sunnudagur, október 28, 2007

Nú bara verð ég:

ÉG ÞOLI EKKI ÞESSA AUGLÝSINGU Í ÚTVARPINU:

ÖRUGGAN STAÐ TIL AÐ VERA ÁÁÁÁÁ

HVAÐA RUGL ER ÞETTA EIGINLEGA? HVAÐ ÞÝÐIR ÞETTA? ER MAÐUR AÐ LEITA AÐ ÖRUGGUM STAÐ TIL AÐ VERA Á ÞEGAR MAÐUR KAUPIR SÉR BÍL? HVER TALAR SVONA EIGINLEGA? ÉG SKIL ÞETTA BARA EKKI!!! ER ÞETTA SEINNI HLUTI ÚR SETNINGU EÐA .....???? OOHHH ÉG FÆ GRÆNAR...