Kominn tími á smá blogg

Við komum heim úr skóginum á föstudaginn. Ég get ekki sagt að ég sakni hans mikið. Þetta var ágætis bústaður nema rúmin hefðu mátt vera aðeins þægilegri. Annars var hann voða sætur þó hann hafi ekki verið innréttaður beint eftir mínum smekk. Aðeins of mikið af teppum á gólfum og furðuleg blanda af asískum munum og ömmudóti fyllti hvern krók og kima bústaðsins.

Við vorum auðvitað ekkert alltaf að hanga inní bústað, heldur keyrðum hingað og þangað. Meðal annars í BonBonland, Marielyst og Knuthenborg Safaripark. Svo þrömmuðum við niður fjall til að sjá Møns Klint og upp aftur...endalaust margar tröppur. Það var samt ekki hægt að voga sér að kvarta, því minnsti fjölskyldumeðlimurinn labbaði alla leið upp (ca. 500 metra) án þess að blása úr nös! Ótrúlegt alveg! Ég er bara alveg að kafna úr stolti.

En best var að koma heim í litlu fínu íbúðina okkar, laus við leðurblökur, moskító, mý, geitunga, köngulær (næstum því) og kakkalakka (vonandi). Í ljóta kollegíið sem er svo fallegt að innan.

Kannski að ég skelli bara inn myndum við tækifæri. Annars er mamma nýkomin í heimsókn og þar með lengdist eiginlega sumarfríið hjá mér um viku. Smári er byrjaður í skólanum og strákarnir byrja á sínum stofnunum á mánudaginn. Þannig að æji aumingja ég er að fara með strákunum og mömmu á ströndina á morgun, þ.e. ef það rignir ekki ennþá. Ok, nenni ekki að skrifa meira í bili...

blessssss

dáldið fyndið...ég var að leika mér að því að fletta upp í íslensku orðabókinni og fletti meðal annars upp orðinu ævintýr. Merking númer þrjú er svona:

-sjaldgæft

hægðir til baks og kviðar

gera öll sín ævintýri gera öll sín stykki

Já og sei sei já...

Nú er undirbúningsdagur fyrir sumarbústaðaferð, gaman gaman. Ég hlakka til að hvíla mig á kollegíinu, Kaupmannahöfn, sjónvarpinu og tölvunni. Þetta verður æði, sama hvernig viðrar. Svo er bara harkan sex þegar við mætum aftur í bæinn. Smári byrjar í skólanum og mamma kemur í vikuheimsókn. Shit, þetta er allt að skella á og ég ekki nálægt því búin að finna fyrirtæki til að skrifa fyrir. Jæja, set þær áhyggjur á hilluna þangað til ég kem heim. Best að njóta á meðan hægt er.

Í dag komst ég í samband við Ameríkanann í sjáfri mér. Ég fékk mér samloku með hnetusmjöri og sultu...tvær.

mmmm...

sólbað og saumó, verkefni dagsins

og þvo og vaska upp og allt það)

dísus...af hverju er svona heitt inni hjá mér?

Já og gleymdi næstum...Ragga Dís er mætt á svæðið. Ég fagna, og af því að hún er litla systir Siggu Lísu er hún að sjálfsögðu beint fyrir neðan hana.

Íííhhhaaaa....Við erum að fara hingað næsta laugardag og ætlum að vera í viku. Loksins tókst okkur að finna bústað og það á virkilega góðu verði.

Við, hófum daginn snemma og hjóluðum í Remiseparken í frábæru veðri og skemmtum okkur vel og dýrunum. Helgi Magnús er alltaf að verða færari í dýrahljóðum en þorir ekki alveg að gefa geitunum spagettí. Mikið er gaman að fara með honum í parkinn, hann nýtur sín svo vel hlaupandi um allt í víðáttubrjálæði.

Þegar ég sat og spjallaði við Smára á bekk í parkinum, ákvað ég að láta ekki einhverja fitukomplexa eyðileggja fyrir mér sumarið. Það hefur nefninlega oft gerst áður og er alveg fáránlegt í raun og veru. Það er nefninlega enginn að spá í þessarri aukafitu minni nema ég. Þetta er allt í hausnum á mér. Meira að segja þegar ég sé gamlar myndir af mér þar sem ég er ekkert feit man ég eftir að hafa haft þessa komplexa. Ég ætla bara að flaxa mínum appelsínuhúðuðu og æðahnútaskreyttum leggjum eins og ekkert sé...amk þegar ég er innan um ókunnuga...hahaha, ókei komplexinn ekki alveg farinn. En þó eitthvað í áttina.

Svo fór ég að pæla...ég held að hvert einasta sumar hafi ég verið í voðalegum vandræðum með sjálfa mig af því að ég var ekki eins grönn og ég var búin að plana einhverntíma um veturinn. Sama sagan endalaust að endurtaka sig...alveg fáránlegt líka.Heilbrigður lífstíll, það er málið. Að kunna sér hóf er líka málið. En ætli stærsta málið sé ekki hugarfarsbreyting. Þar kemur kannski skýringin á því hversvegna þetta er svona erfitt. Gott dæmi; þegar heim var komið úr parkinum raðaði ég í mig núðlusúpu, fór svo í barnaafmæli seinni partinn og gúffaði þar í mig pulsum, bjór og marengstertu.

Efnileg Regína, EFNILEG! 

Jæja nú erum við hjúin á fullu að leita að sumarhúsi/hytte fyrir viðráðanlegan pening á dýrasta tímabilinu og með ógeðslega stuttum fyrirvara. Það er ekki að ganga mjög hratt en mest vegna þess að við vorum svo lengi að ákveða hvað við vildum og þurftum að spekúlera svolítið í péningamálum. En mikið skelfingar ósköp er mikið af sumarhúsum og tjaldsvæðum í Danmörku...þetta er gjörsamlega endalaust og út um allar sveitir og eyjar. En stefnan er semsé að bruna eitthvað burt frá Kaupmannahöfn, skiptir ekki öllu hvert, bara að eitthvað skemmtilegt sé hægt að gera á svæðinu.

Æ ég er alveg að gefast upp á þessum aukakílóum. Ég er að spá í að fara á Herbalife. Ég veit það ekki, er það kannski algjört rugl? Bara ein af þessum töfralausnum sem er síðan bara engin lausn? Ég nenni ekki að spá í mat og uppskriftir og allt þetta. Ég held að mér myndi bara henta ágætlega að drekka einhvern drykk og kílóin fjúka burt. En hvað svo þegar óskaþyngdinni er náð? Fer ekki bara allt í sama horfið? Er ég þá orðin háð Herbalife það sem eftir er æfinnar? Ég veit að það er spurning um lífsstíl að halda sér í kjörþyngd en það hefur bara ekki gengið hjá mér hingað til. OHH ég er að fríka út á þessu!!! 

Hæ, ég heiti Helgi Magnús og ég EEELSKA spagettí! 

úff það er svo heitt að ég er bara farin að óska mér að skipta í einn dag við Ísland í veðri. Ahhh ferskt loft og rigning. Og svo aftur sól og brjálaður hiti...ókei...reddessu

Maður er náttla ekki alveg að fúnkera í þessari mollu, gleymska og kæruleysi í gangi...íslenskt reggí í Kristjaníu í gær og hver veit hvað kvöldið í kvöld ber í skauti sér. Nú er hægt að gera það sem manni sýnist þegar engir gestir eru lengur...jibbíkóla. Nei nei segi svona, það er alltaf gaman að fá gesti, en líka ágætt þegar þeir eru farnir.

jess...ég náði prófinu! Þvílíkur léttir að það sé yfirstaðið. Nú er það bara taka tvö í lokaritgerð og svo verð ég með The AP Degree in Marketing Management í desember...snilld. Vonandi fæ ég einhverja góða vinnu út á það.

Einn gestur farinn og tveir koma á morgun. HM í fótbolta, sumarfrí hjá strákunum og okkur öllum og tralala, allt er skemmtilegt. Væri samt til í að eiga aðeins meiri pening, en það er líka alveg hægt að gera helling fyrir lítinn pening hér í DK.

well, well...chiao í bili.

Ekki er öll vitleysan eins og þessi

hey!
- er einhver ykkar með eldfast mót heima hjá ykkur sem þið kannist ekki við?

Við söknum nefninlega okkar úr páskaveislunni miklu.

Það er nú meira hvað sólin, góður félagsskapur og yndisleg börnin geta gert mig þreytta...en líka svo sæla. Þetta geri ég í sumar á launum frá danska ríkinu með góðri samvisku. Ekki slæmt sumarjobb það!

Jæja sit hér í algjörri þögn...strákarnir sofandi, Smári ekki heima og ekkert sjónvarp né útvarp í gangi...næs. Var að koma úr saumaklúbb þar sem umræðurnar snérust að mestu leyti um sjúkdóma og þess háttar. Ég var orðin hrædd um að HM væri bara kominn með heilahimnubólgu af öllu þessu sjúkdómatali. En ég held samt að ég geti verið róleg með það. Hann er reyndar búinn að vera veikur síðan á laugardaginn með voðalegar hitasveiflur, stundum hitalaus og rýkur svo upp í 39. Mér finnst þetta ferlega skrýtið og er að pæla í að hringja í lækninn á morgun, enda er þá kominn sjötti veikindadagurinn. Þetta má alveg fara að lagast núna.

Það er ekki beint stuð að hanga svona inni í þessu Mallorca veðri, þó það hafi eiginlega verið of heitt að vera allan daginn úti. Það var bara ágætt að hafa svolítið skýjað í dag. Við fjölskyldan verðum að vera í fínu formi á laugardaginn í 17.júní stemmningu...vá skrýtið, síðasti 17.júní í Köben....ohhh nú er allt síðasta eitthvað. Það eru ekki nema 6 mánuðir í að við flytjum heim og mér finnst ég ekki alveg tilbúin í það. Mér finnst ég ekki búin að sjá og gera allt sem mig langar og sé ekki alveg fram á að geta keypt allt sem mig langar að taka með mér í gáminn...en sjáum til sjáum til. Þetta hlýtur að reddast eins og alltaf.. ehhaggibara?

Það er alltaf gott að fá góðar fréttir en stundum vekja þær bara fleiri spurningar. Ég var að fá að vita að ekkert sást á röntgenmyndunum sem voru teknar af lungunum. Auðvitað er það mikill léttir en ég þarf samt að fá að vita hvað þetta er sem er að plaga mig. Thank god að ég er hætt að reykja...vá hvað það er allt annað líf. Skil bara ekkert í mér að hafa reykt í 20 ár, fíflalegt alveg. Vonandi á ég ennþá séns.

En Jesús minn hvað það var eitthvað súrrealistiskt að sjá öskubakka til sölu í móttökunni á röntgenmyndatökustofunni!

Jæja, stóra prófið búið og nú er bara að krossleggja fingur...plís að ég hafi náð. Er annars með ágæta tilfinningu fyrir þessu, mér tókst a.m.k. að svara svona 90% af þessu og kannski 10% af því var bull þannig að eru líkurnar ekki bara nokkuð góðar...hmmm? Ohh hvað mér finnst alltaf erfitt að bíða eftir einkunnum. Best að hafa bara nóg að gera í hinu langþráða fríi.....jeeeeeeeesssssssss

Gleðilegt sumar og HM!

Hjálp!

Vill einhver vera svo elskulegur að lána mér lapptoppinn sinn í viku?