Alveg er merkilegt hvað ég er duglega að gera annað en það sem ég á að vera að gera...læra!!! En hingað og ekki lengra, nú er kominn tími til að standa sig! Eina svindlið í dag verður klipping. Ég er búin að ákveða að láta faxið fjúka og hlakka mikið til.

Viðbjóður dauðans!

Í gær átti ég viðbjóðslegasta morgun ever! Það byrjaði á því að þegar ég var nýkomin á fætur og á leiðinni á tojarann kemur Benni og ælir á gólfið og svo í klósettið. Mmmm...hver dreymir ekki um ælu svona í morgunsárið? Jæja, svo ætla ég að taka Helga Magnús upp úr rúminu sínu en geng alveg á þvílíkan kúkafýluvegg. Sá litli var með æðislegan súran niðurgang upp á bak...nammm!
Jæja, ég geng frá því máli og tel mig nokkuð seif, nema hvað að Benni bendir mér á kakkalakka í eldhúsinu, ekki einn, heldur tvo...vel stóra!

Takk fyrir bless, ég hraða mér út frá þessu ógeðslega heimili og niður á metróstöð (því nýja hjólið mitt er bilað). Nei, ógeðið hætti ekki að elta mig. Þegar ég er á leiðinni niður rúllustigan sé ég gamlan karl með einhvern mesta viðbjóð sem ég hef augum barið um æfina. Út frá kinninni hékk einkver viðbjóðsleg brún kúla, örugglega æxli, svipað stórt og golfkúla, dinglandi, glansandi ógeeeeeeð!!! Oj, ég fæ æluna upp í háls núna þegar ég hugsa um þetta.

Þetta stoppar ekki þarna...ó nei, því þegar ég fór á klósettið í skólanum, tók á móti mér þessi líka æðislegi kúkur í klósettinu með tilheyrandi lykt. Hvað er að fólki? Af hverju sturtar það ekki niður eftir sig? Og hvað er málið með klósettpappírinn alltaf út um allt gólfið?

Jæja, Frissa kæra vinkona er mætt aftur á bloggið.....veiii

...og ég var að klára síðustu hópavinnuna, EVER vonandi, a.m.k. í þessu námi. Það er auðvitað búið að ganga á ýmsu eins og von er....helmingur hópsins gerði ekkert og svona...æðislega gaman!

Svo er bara næsta próf og verkefni og próf og verkefni og próf og próf og próf.

wish me luck!

Brot úr degi

vei vei vei...loksins er ég heil. Ég á mitt eigið nýja hjól sem enginn hefur hjólað á nema ég sjálf. Mér finnst ég þvílíkt hafa öðlast frelsi... er ekki lengur háð þessum déskotans metró eða sveittum og andfúlum strætó....yess!!! Ég kýs sko heldur mína eigin svitafýlu eftir heilsusamlegan og hressandi hjólreiðatúr í skólann eða hvert annars sem ég hef þörf fyrir að fara. Þá er bara eftir að græja HM svo hann verði maður með mönnum, farþegi á hjólhesti en ekki hinum fyrrnefndu metró eða strætó. Regngallinn var keyptur í dag, sömuleiðis stígvél og kuldaskór og bara barnastóllinn og hjálmurinn eftir og þá er það komið.

Já, það eru engin smá afrek í gangi. Maður er bara kominn á fullt í pólítíkina...he he he. Ég var að koma af, að sjálfsögðu allt of löngum, íbúafundi kollegísins þar sem kosið var í nefndir og er semsagt orðin fullgildur meðlimur í umhverfisráðinu...hohoho...GÍFURLEGT alveg. Gaman að því.

Að lokum: SAUMÓ HJÁ MÉR MIÐVIKUDAGSKVÖLD KLUKKAN 9.

sjáumst!

Fríð búið

Úff hvað mér finnst erfitt að haustfríið sé búið. Alvara lífsins tekur við á morgun og ég býst við mánudegi með stóru M-i á morgun. Ég gerði ekki helminginn af því sem ég ætlaði að gera, svona skólalega séð en náði þó að gera slatta hér heima. Við erum búin að vera svolítið að breyta og bæta og þetta er bara allt hið heimilislegasta og allir ánægðari með nýja fyrirkomulagið en það gamla.

Ég fæ alltaf einhvern móral í þessum fríum, finnst að ég ætti að gera eitthvað allt annað en ég er að gera. Fara í ferðalag til dæmis og svona. Það er bara ekki mikið fjárhagslegt svigrúm þegar maður er í námi og málið er bara að sætta sig við það og gera það besta úr því litla sem maður hefur úr að moða. Enda tekst það nú bara með ágætum. Við erum sem betur fer mjög heimakær öll og eigum ekki erfitt með að láta okkur líða vel saman. Ég verð nú samt að viðurkenna að ég er orðin ansi þreytt á kollegíumhverfinu og er farið að dauðlanga til að stinga aðeins af í einhverja krassandi paraferð, engin börn, uppvask eða þvottur.

Það er auðvitað óraunhæft amk í bili. Nú er það skólinn sem tekur allan minn tíma næstu 8 vikurnar eða svo. Ég er að reyna að fyrirbyggja samviskubitið yfir að vanrækja fjölskylduna og heimilið. Vanrækslan verður bætt með jóladúllerí, smákökubakstri, dekri og öðru þvíumlíku í jólafríinu sem mér skilst að byrji um miðjan desember. Vá, hvað það verður geggjaður léttir það frí. Þá verð ég búin með alveg helling af prófum og næ þeim auðvitað öllum með stæl...vona ég.

Jæja, ætli það verði ekki lítið skrifað hér inn næstu vikurnar. Ég hef heldur ekki frá neinu að segja býst ég við og heldur ekki tíma né orku í að vera mikið að blogga.

Bið ykkur bara vel að lifa þangað til næst, en auðvitað heldur maður áfram að kíkja á netið og svona...

Hann Helgi Magnús vill endilega koma á framfæri thøkkum til allra sem komu í afmælisveisluna á sunnudaginn..."takk fyrir frábærar gjafir, nú hef ég loksins skemmtilegt dót til ad leika mér med". Hann er annars búnn ad vera veikur alla vikuna, med vont kvef og hita og er líka ad fá fjóra jaxla sem hefur audvitad sín áhrif. Smári er búinn ad vera fastur heima med hann og ég varla búin ad sjá hann neitt, thví ég er alltaf í skólanum.

Ég sit hér uppí skóla núna og er ad undirbúa mig fyrir munnlegt próf sem verdur i fyrramálid. Djøfull verd ég feginn thegar thad er búid. Madur hefur varla neitt samband vid umheiminn thessa dagana og ætli ad thad verdi ekki bara thannig út thessa ønn. Jæja alltaf gott ad taka tarnir, er thad ekki bara? Sá uppskerir sem sáir...hmmm.

Alveg á kafi

Æ, fyrsti afmælisdagurinn hans Helga Magnúsar leið í gær eins og venjulegur dagur. Ég er alveg á kafi í verkefnavinnu í skólanum og má ekkert vera að því að vera mamma en bæti honum þetta upp á sunnudaginn. Semsagt öllum sem vilja koma í afmæli í Børnerummet klukkan 3 er hér með boðið.

Við skilum þessu hópaverkefni af okkur á mánudaginn og eigum svo að presentera á þriðjudaginn. Hópavinnan er búin að ganga rosalega vel, reyndar hef ég aldrei áður verið í svona góðum hóp. Meira að segja getur vel verið að ég þurfi bara að hætta að segja "ég þoli ekki hópavinnu". Það er líka bara eðalfólk í þessum hóp, þrjár dúndurstelpur, ég, Gyða Íslendingur og Rita frá Litháen.

Nú ætla ég bara að láta verða að því að fara senmma að sofa og taka svo morgundaginn með trompi.

góða nótt mín kæru...

Baktal

Voðalega finnst mér ömurlegt þegar fólk þarf að úthúða öðru fólki, eins og ég rakst á á netinu áðan. Nánar til tekið var verið að tala eða frekar skrifa um Jónínu nokkra Benediktsdóttur á þekktum, íslenskum net-fjölmiðli . Mér finnst enginn eiga skilið svona umtal í fjölmiðlum. Það er ekki hægt að stjórna því sem fólk talar um sín á milli en það er hægt að hafa siðferðislegar reglur um svona lagað í fjölmiðlum. Nú getur vel verið að þær séu til og hugsanlega leyfi ekki að meinyrði, illt umtal eða slúður séu birt á netinu, ég þekki það ekki en vona að í okkar litla og nútímalega landi séu þessar reglur til í einhverri mynd.

Mér finnst eiginlega brjóstumkennanlegt að þetta fólk, sem mér sýnist vera fáir aðilar sem skrifa oft, hafi virkilega ekkert annað betra við tímann að gera en að velta sér upp úr annara manna vandamálum og ætti kannski frekar að nota tímann í að einbeita sér að bæta sitt eigið líf. Væri heimurinn ekki betri og friðsamari ef allir nýttu tíma sinn og orku í það?

Ég viðurkenni að ég hef tekið þátt í baktali, bæði með því að tala og að þeigja. Ef út í það er farið, veit ég ekki hvort er verra. Ég held að það sé best að hlusta á samviskuna sem er ég trúi að sé inni í okkur öllum og baktala ekki aðra. Það framkallar bara neikvæðar hugsanir og best að kæfa það strax í fæðingu. Það er ekki nema sanngjart að gefa þeim sem rætt er um tækifæri til að verja sig. Þannig að maður ætti ekki að segja neitt um aðra sem maður myndi ekki segja við aðra.

Mér varðar bara akkúrat ekkert um einkalíf fólks sem ég í ofanálag þekki ekki neitt og hef ekki einu sinni séð. Þetta Baugsmál virðist vera voðalega ljótt allt saman og greinilega miklar tilfinningar í gangi. En við hin, "almenningur", eigum auðvitað rétt á upplýsingum um viðskiptalegar fréttir af þessu máli. Ég held að fjölmiðlar ættu að hlusta á samviskuna og birta ekki baktal í fjölmiðlum en sinna frekar upplýsingaskyldu sinni sem við eigum kröfu á og birta það sem máli skiptir en ekki eitthvað ómerkilegt slúður. Eða er almenningur kannski ekki samviska fjölmiðlanna lengur, heldur eigendur þeirra?

Ég ætlaði að setja linkinn á þetta baktal um Jónínu í textann en hætti við, því þá finnst mér ég vera að taka þátt í þessu rugli.

Nú er hver ábyrgur fyrir sjálfum sér!

Don´t worry, be happy!

æ hvað þetta er eitthvað grár dagur. Ég fór ekki í skólann því Smári og HM eru veikir og maður er í því að hugsa um liðið og þrífa. Þetta var eiginlega ekki heppilegur tími fyrir veikindi því það er nóg að gera í skólanum og hópavinna í gangi og allt. Svo er ég líka eitthvað slöpp en samt ekki beint veik...óþolandi, getur þetta ekki bara verið annað hvort eða?

Ég reyni bara að brosa og hugsa jákvætt, setti Spilverkið í spilarann og svo Abbey Road og eldaði svo grjónagraut handa okkur. Maður á víst ekki að vera upptekinn af því sem maður getur ekki breytt og ég get víst ekki breytt því að Smári sé veikur og dagurinn hafi þess vegna ekki farið í það sem ég vildi. Þess vegna ætla ég ekki að sóa orku í að svekkja mig á því, frekar bara að nota tímann í að njóta þess að vera heima með yndislegustu strákum í heimi og fegra heimilið.

Svei mér þá, kíkir ekki bara sólin akkúrat núna á milli skýjanna. It´s a sign!

Klukk

Loksins var ég klukkuð, hjúkk að ég var ekki skilin útundan mar. Hmmm, já fimm staðreyndir um mig sem ekki allir vita. Ókei:

1. Ég fæ mér morgunmat áður en ég bursta tennurnar.
2. Ég er óforbetranlegur nautnaseggur.
3. Ég þoli ekki sjálfstæðisflokkin og fæsta sem eru í honum. (sorrý Sigurlaug)
   
4. Þegar ég var lítil ætlaði ég að verða ógeðslega fræg leikkona og söngkona.
   
5. Mig dreymir um að eiga hús í Flatey á Breiðarfirði, eitt stykki á Spáni, eitt í Hafnarfirði, kannski eitt í Reykjavík, veit það ekki og eitt í Danmörku. Þetta er bara svona til að byrja með svo ég þurfi aldrei að búa of lengi á sama staðnum því ég er flökkukind og flækingssál. Ég veit að þetta er óraunhæft já já en ef maður á ekki sína drauma hvað á maður þá?

Ja hérna... ég hélt að ég yrði í algjörum vandræðum með þetta en ég gæti sko alveg haldið áfram. Kannski að ég komi með framhald seinna.

Já já, ég hef bara ekkert að segja...gaman að segja frá því.

Fyrir ekki svo löngu síðan fannst mér sólarhringurinn heldur langur. Núna er hann allt of stuttur.

já já, þið segið það....

geeegt agera

Jeminn, ég er alveg að drepast úr stressi. Það er rosa pressa í gangi í skólanum. Mikið af mikilvægum verkefnum, stór próf í desember og svo þarf ég að finna fyrirtæki til að skrifa ritgerð fyrir, fyrir 1. nóvember. Vá þrisvar sinnum "fyrir" í einni setningu. Svo er maður náttúrulega tveggja barna móðir, stundum held ég reyndar að ég sé þriggja barna móðir....hehemm, best að fara ekki nánar út í það. Stundum finnst mér þetta allt saman óyfirstíganlegt en veit samt innst inni að ef ég vil láta þetta ganga upp þá geri ég það bara. Ég verð orðin róleg um leið og ég er búin að finna fyrirtæki og ákveða hvað ég ætla að skrifa um, þarf semsé að ákveða það líka fyrir 1. nóv. Ég er a.m.k komin á smá skrið, búin að kaupa tvær bækur og aðeins byrjuð að lesa. Og í sambandi við ritgerðina er ég að pæla í íslensku fyrirtæki sem er líka í Danmörku...svona uppá framtíðarvinnu á Íslandi. Sneeeðugt hmm?

hmm..jæja, bara 400 grömm farin þessa vikuna. Enda er ég búin að svindla doldið og verð að viðurkenna að ég er orðin ansi þreytt á því að þurfa að borða svona mikið grænmeti. En það þýðir ekkert að gefast upp....takmarkinu skal náð!

Hasar

Jæja, fórum loksins út saman fjölskyldan í dag. Við skelltum okkur á sirkus Arena. Voða löng sýning en flott. Tókum lest heim og ekki vildi betur til en að allir farþegar voru beðnir að yfirgefa lestina því það var einhver yfirgefin taska í henni. Úúú, hasar. Það skrítna var að þetta snerti mig ekki, ég var ekkert stressuð eða hrædd. Hugsaði bara um hvar væri best að ná strætó heim.

Veikindi

oj...hér eru allir búnir að vera veikir í nokkra daga. Uppköst og niðurgangur og þesskonar skemmtilegheit. Namm. Ég er öll að skríða saman sem betur fer, held að ég treysti mér meira að segja út í búð. Uppvaskinu er nánast slátrað og allt að færast í eðlilegt horf á heimilinu. Kannski að það verði meira að segja elduð íslensk kjötsúpa í kvöld. Nammi namm!

Í fitufréttum er þetta helst...

...það fóru 700 grömm þessa vikuna. Var pínu svekkt að það hafi ekki verið meira en aftur á móti ánægð með að vigtin fer þó niður en ekki upp.

Jæja, þá er fjölskyldan sameinuð á ný. Yndislegt, bara yndislegt. Helgi Magnús ræður sér ekki fyrir kæti, skríkir og hlær. Mikið er gott að vera saman.

Allt að gerast

Loksins, loksins koma strákarnin mínir annað kvöld. Það er eins og þeir hafi verið í burtu í þrjá mánuði en ekki þrjár vikur. Ég get ekki lýst því hvað ég hlakka til að fá þá aftur heim. Það verður heldur betur spennandi að sjá viðbrögðin hjá HM, kannski að hann sé bara búinn að gleyma þeim. Svo er hann farinn að gera fullt af nýjum hlutum síðan þeir fóru svo það verður líka skrítið fyrir þá að sjá hann. Talandi um stubbinn litla, þá er allt smám saman að ganga betur á vuggestuen. Ég hef verið að sækja hann snemma þessa vikuna svo þetta hefur verið hálfgerð aðlögun í annað skipti.

Í næstu viku verður svo allt á fullu, ég þarf að kaupa fullt af námsbókum fyrir ca 2000 kall, takk fyrir túkall! Brjálað að gera í skólanum og ég þarf líka að fara að finna fyrirtæki til að skrifa verkefni fyrir. Það er bara verst að ég hef ekki hugmynd hvernig verkefni mig langar að gera eða fyrir hvern. Dæs, pressan maður. Svo er ég ekki ennþá búin að drullast til að sækja um SU, það er bara tómt vesen og leiðindi að fylla þetta drasl út.

En jæja, best að drífa sig í háttin svo ég geti safnað kröftum fyrir tiltektina á morgun. Ég þarf nefninlega að breyta þessu rónalega heimili í vistarverur sem hæfa fjögurra manna fjölskyldu. Það á örugglega eftir að taka allan daginn. Gaman gaman en ég hlakka svoooo til að fá strákana heim!