Þá er það staðfest. Góðkynja var það. Ég var bjartsýn allan tímann og mér fannst bara ekki passa annað en þetta væri góðkynja en það er samt auðvitað léttir að fá það staðfest. Þá er þessi pakki búinn og ég held áfram að safna í mig kröftum til að halda áfram lífinu með bros á vör og gleði í hjarta. Það er svo mikið eftir að gera og upplifa og ég hlakka svo óstjórnlega til að takast á við allt sem framundan er.

Iss nú er sko nóg komið af sjúkratali, fuss og svei! Best að snúa sér að öðru. Eru ekki jólin að koma og svona? Hmmm, skammdegi og ljós í skammdeginu. Ég held ég hafi bara aldrei á ævinni haft jafn mikinn tíma til að undirbúa jólin. Er að hugsa um að fara að skoða uppskriftir fyrir jólamatinn; forrétt, aðalrétt og eftirrétt. Drykk, smákökur, konfekt og aðrar kökur. Svo væri ég til í að föndra eitthvað. Er það ekki upplagt fyrir svona heimalinga eins og mig? Ég verð að hafa hugann við eitthvað, annars bilast ég. Kannski að það sé hægt að finna eitthvað sniðugt dúllerí á netinu...hó hó hó

Jæja, kerlingin bara mætt á svæðið. Komin heim í faðm fjölskyldunnar í litla yndislega kofann á Sogaveginum. Fékk sem sagt að fara heim í gær og bara við ágætis heilsu. Aðgerðin heppnaðist víst vel; ekkert grunsamlegt sást og þeir náðu æxlinu í heilu lagi, sem var víst frekar mikið atriði. Verra hefði verið ef það hefði sprungið og sýkt kviðarholið. Ég mæti svo í heftatöku á föstudaginn og þá fæ ég líka svar úr ræktuninni. Þetta fór bara eins og best verður á kosið.

Ég hef það bara ágætt, hélt satt að segja að ég yrði miklu meira kvalin og á rosalegum verkjalyfjum. Ég finn auðvitað fyrir þessu, bæði innvortis og svo fyrir skurðinum en get ekki sagt að ég kveljist beint. Svo tek ég bara panodil og vostar -ótrúlegt alveg! Ég verð samt að passa mig að ætla mér ekki um of, ég er fljót að þreytast ef ég er of lengi á fótum og svo má ég ekki lyfta neinu, beygja mig niður eða teygja mig upp.

Maður er náttúrulega í góðu yfirlæti á Hótel Smára og ekki hægt að kvarta. Á sömu stofu á spítalanum lá kona sem var mikið veik og að ég held með krabbamein. Ég prísa mig sæla að hafa bara þurft að fara í þessa litlu aðgerð miðað við hvað hún er að ganga í gegnum aumingja konan.

Nú verð ég bara að halda andanum uppi og reyna að fá ekki "the blues" sem er víst algengt hjá konum í mínum sporum. Hringingar og heimsóknir eru sko vel þegnar. Ef ég sef þá bara svara ég ekki. Ég á eftir að vera ein alla daga á meðan strákarnir eru í sínum stofnunum, þannig að það er bara gott mál að fá símtal eða heimsóknir.

Jæja, þá er það stóri dagurinn á morgun. Regína leggst undir hnífinn....*hrollur*

Ég fékk þær góðu fréttir í dag að ekkert meira hefði sést við sneiðmyndatökuna og þetta fyrirbæri mældist 15 x 15 sentimetrar. Þokkalegasta stærð bara!

Ég get ekki lýst því hvað fólk í kringum mig er búið að vera hjálpsamt og yndislegt og ég veit að mér verða sendir svo margir góðir straumar á morgun að þetta getur ekki farið öðruvísi en vel.

Fékk lánaðar bækur og laptop í vinnunni og fékk svakalega góðan stuðning frá frábærum vinnufélögum og ekki síst yfirmanni mínum. Mikið er maður nú ríkur að þekkja svona mikið af góðu fólki...ég verð bara orðlaus.

Þetta gæti verið svo miklu miklu verra. Þetta er svolítið eins og að fara í keisaraskurð, nema ég slepp við hríðarnar og það er ekkert barn hehe. Ég vona að ég sleppi með bikiní skurð en læknirinn var ekki alveg viss svo það getur verið að ég verði skorin lóðrétt líka. Anyways...bara fá þetta burt er númer eitt. Hvenær er maður svosem á bikiní?

Ég verð á spítalanum í 2 til 4 daga og mæti örugglega á netið um leið og ég get...maður er náttúrulega háður ;)

Þangað til -hafið það gott og verið góð hvort við annað...

Þá er ferlið komið í gang. Raunveruleika- og óraunveruleikatilfinningar skiptast á og hausinn verður bara hálf skrítinn og þreyttur við að meðtaka þetta allt saman. Í stuttu máli var ég skoðuð hátt og lágt og frædd um aðgerðina og spurð sömu spurninganna af þessum og hinum starfsmanni spítalans. Þetta tók u.þ.b. fjóra tíma af deginum og svo kom ég bara heim og lagði mig. Ég hélt, eins og undanfarið, þegar ég vaknaði að þetta hefði allt saman bara verið draumur.

Það á að fjarlægja annan eggjastokkinn, það er á hreinu. Ef í ljós kemur eitthvað meira í aðgerðinni, gæti meira verið fjarlægt en það er víst frekar ólíklegt. Það bendir allt, enn sem komið er, til þess að þetta sé góðkynja æxli, sem kallast tvíburabróðir, jafnvel tvö kíló að þyngd. Ég fékk þá útskýringu að þetta væru ruglaðar frumur í eggjastokknum sem bara settu allt í gang eins og þær ættu að búa til barn. Svo bara stækkar þetta og stækkar og því stærra sem þetta er, því meiri líkur eru á því að þetta sé góðkynja, því illkynja verður víst ekki stórt, eða á a.m.k. erfiðara með það. Svo eru fleiri punktar sem benda til að þetta sé góðkynja; þetta er hreyfanlegt, ég er ung og ég hef ekki verið veik. Ég fer svo í tölvusneiðmyndatöku á morgun þar sem hægt verður að rannsaka þetta betur.

Það er ekki laust við að ég kvíði fyrir þessu en hlakka líka til að losna við þetta. Þetta er bara viðameiri aðgerð en ég gerði mér grein fyrir. Svipað og keisaraskurður, skorið á sama stað og svipað langur tími fer í að jafna sig. Það var ekki alveg á prógramminu hjá mér. Góðu fréttirnar eru þær að þó að eggjastokkurinn verði tekinn, hefur það engin áhrif á frjósemi né hormónastarfsemi. Fjúkk, því við erum ekki alveg til í að hætta kannski alveg strax að framleiða börn.

Já og svo eitt í lokin: Mikið var ég hissa á því að maður þarf að borga fyrir að leggja á bílastæðum spítalans...HNEYKSLI SEGI ÉG, HNEYKSLI!!!

Næsta vika:

Mánudagur: Innskrift og undirbúningur.
Þriðjudagur: Röntgenmyndataka.
Fimmtudagur: Aðgerð.

Þetta stefnir í afar áhugaverða viku. Nýr kafli í reynslubókina sem er eiginlega byrjaður að skrifa sig. Ætli það sé ekki best að taka því bara rólega um helgina og njóta tilverunnar og tímans með karlinum og krökkunum. Þetta verður allt í lagi, ég er búin að ákveða það.

Svakalegur léttir var að fá símtalið frá spítalanum í dag og að heyra að eitthvað prógramm er farið í gang. Ætli ég verði ekki að gefa honum annan séns eftir að ég reiddist honum svo mikið um daginn fyrir að vilja ekki taka á móti mér í skoðun. Mér var víst troðið í aðgerðina á fimmtudaginn, fegin er ég. Kannski ætti maður bara að hafa einhverja trú á þessu heilbrigðiskerfi eftir allt saman.

Það er ferlega skrítið hvernig heilinn í manni virkar. Núna þegar ég veit hvað þetta er, finnst mér ég finna miklu meira fyrir því. Ég er samt alls ekki kvalin, ég bara finn þetta einhvernvegin betur. Þetta er aðskotahlutur sem ég þrái að losna við og það sem allra fyrst.

Ferlega getur maður líka verið klikkaður; ég er farin að hlakka til að lesa og lesa og kannski skrifa líka og teikna á meðan ég er að jafna mig...hehehe alltaf gott að hafa eitthvað til að hlakka til.

Ég er oft í hálfgerðum vandræðum með hversu persónulegt ég vil hafa þetta blogg mitt. Núna er komið upp mál sem ég hef aðeins þurft að hugsa mig um hvort ég ætti nokkuð að vera að skrifa um. Eftir smá umhugsun ákvað ég að gera það...í "versta" falli fengi ég kannski bara stuðning og jafnvel reynslusögur frá öðrum.

Málið er að á mánudaginn fór ég til kvensjúkdómalæknis og þá kom í ljós að ég er með æxli við eggjastokkinn. Læknirinn gat ekki með sínum tækjum mælt nákvæmlega stærðina né séð frá hvorum eggjastokknum þetta er. Hún sagði samt að þetta væri a.m.k. kíló og er svipað að stærð eins og legið þegar kona er gengin 16 vikur á meðgöngu. Það eru 85-90% líkur á því að þetta sé góðkynja og ég held að það komi ekki í ljós fyrr en ég verð skorin upp. Ég bíð núna eftir að spítalinn kalli mig í aðgerð.

Ég er þess vegna kannski svolítið skrítin þessa dagana og get ekki beðið eftir að komast í aðgerðina. Það er samt rosalegur léttir að hafa fengið þessa skoðun eftir að spítalinn neitaði að taka við mér fyrir nokkru! Ég veit núna a.m.k. hvað er í gangi því ég vissi að eitthvað væri þarna, ég finn svo greinilega fyrir þessu.

Ég hef ekkert verið veik og líður þannig séð vel. Þetta er bara ónotatilfinning sem ég vil endilega losna við og komast í aðgerðina sem fyrst svo hægt sé að skera þetta burt. Þá vitið þið hvar ég er ef ég skyldi nú hverfa aðeins frá blogginu.

Takk svo mikið fyrir gærkveldið sæta fólk! Hlakka til næst!

Love ´yall!!!

Nú bara verð ég:

ÉG ÞOLI EKKI ÞESSA AUGLÝSINGU Í ÚTVARPINU:

ÖRUGGAN STAÐ TIL AÐ VERA ÁÁÁÁÁ

HVAÐA RUGL ER ÞETTA EIGINLEGA? HVAÐ ÞÝÐIR ÞETTA? ER MAÐUR AÐ LEITA AÐ ÖRUGGUM STAÐ TIL AÐ VERA Á ÞEGAR MAÐUR KAUPIR SÉR BÍL? HVER TALAR SVONA EIGINLEGA? ÉG SKIL ÞETTA BARA EKKI!!! ER ÞETTA SEINNI HLUTI ÚR SETNINGU EÐA .....???? OOHHH ÉG FÆ GRÆNAR...

Vanti einhvern ódýran svefnsófa, 140 sm breiðan, vil ég losna við svoleiðis!

Smá könnun hérna:

Horfa börnin ykkar á Stundina okkar? Finnst þeim hún skemmtileg? Hvað er skemmtilegast og hvað er leiðinlegast? Hvað finnst börnunum ykkar skemmtilegast af barnaefni í sjónvarpinu (á hvaða stöð sem er) ? Hvað finnst ykkur fullorðna fólkinu um Stundina okkar? Horfið þið á hana með börnunum?

Þátttakendur verða ríkulega verðlaunaðir fyrir framlag sitt!

Vá hvað ég er þreytt núna. Svo þreytt að mér finnst full þörf á því að blogga um það á heimsnetinu. Ég þrái svo mikið að komast í smá frí. Okkur hjónaleysunum veitir sko ekki af því að fara í smá horny moon ferð . En hvernig fer maður að þegar enginn getur tekið börnin yfir helgi?

Nú er sko mál að linni með þessar framkvæmdir á okkar tæplega 70 fm íbúð. Það er sko ekkert grín að standa í þessu...segi ég sem geri ekkert af þessu, -heldur Smári, duglegi Smári. En það tekur á að hafa allt út um allt vikum og mánuðum saman. Við erum búin að gera ótrúlega margt í íbúðinni síðan við fluttum heim og ekki er allt búið enn. Hjónarúmið er búið að vera í stofunni í nokkra daga núna og því ekki vel sofið sem er ekki ofan á þreytuna bætandi.

Jæja, þetta er nú aldeilis spennandi lesning og ein af þessum færslum sem ég hugsa "til hvers að blogga um þetta" -en geri það samt. Skítt með það! Ég ætla að fá mér bjór í kvöld og hætta að vera með hugann við vinnuna eða heimilið og hitta skemmtilegt fólk. Það er þó tilbreyting og smá frí frá hversdeginum. Ótrúlegt að maður sé alveg kominn í pakkann, "vinna, éta, sofa"....uss það gengur ekki...

TÍMAMÓT!!!!

Sum tímamót eru gleðileg en ég á voðalega erfitt með að gleðjast yfir þeim sem eru hjá mér núna.

Ég er að verða gráhærð!!! Fyrstu ellimörkin farin að láta á sér kræla og ég sem var að fermast í gær!!!

Jæja, hvað segið þið? Hvernig fundust ykkur svo Laugardagslögin???

Mig dreymdi að tennurnar mínar væru að brotna ein af annarri. Hvað ætli það þýði?

Ég virðist aldrei ætla að læra að það er algjört jinx að vera með yfirlýsingar. Heldur ekki að ég er svo mikill sykurfíkill að ég held í alvöru talað að ég þurfi hjálp. Ég þarf örugglega að fara í meðferð og 12 sporin eða eitthvað. Vandamálið er að mig langar það ekki nógu mikið þó að ég viti að þetta gengur bara ekki lengur. Ég ætla bara að hætta að hugsa um þetta.

Jahérna bara komin ein enn helgin og jeminn hvað veðrið er fallegt. Ég er heima í dag með HM því það er starfsdagur á leikskólanum svo við fórum aðeins út áðan að njóta veðursins...lovely!

Það er alltaf sama sagan með mig...togstreitan með frítímann og þrifin...bleeeöö. Er nú samt að hugsa um að bíta á jaxlinn, bretta upp ermar og spíta í lófana og drífa í þessu helvíti, -þá verður það búið og ekki hægt að hugsa um það meir...þangað til næsti skítur þarfnast þrifnaðar and so on and so on. Eða æ nei ég veit það ekki, ég NENNI ekki að þrífa....ohhhh! Ætlaði bara aðeins að blogga fyrst.

Verð að segja að eitt fer hrikalega í taugarnar á mér þessa dagana. Þessi umræða um ástandið í miðbænum, löggan vill loka stöðunum fyrr og færa þá sem yrðu opnir lengur úr miðbænum! Hvaða djöfulsins rugl er það? Heldur maðurinn (lögreglustjóri Rvk.) virkilega að það sé eitthvað betra? Að það breyti einhverju nema kannski að færa hluta af liðinu eitthvað annað? Svo þetta með bjórkælinn...það var náttúrulega ekkert annað en kjánaskapur hjá borgarstjóranum. og bæðevei ótrúleg völd sem felast í því að geta fyrirskipað svonanokkuð! En er ekki best að greina vandann aðeins betur og reyna svo að ráðast að rótum hans frekar en að blása á reykinn? Vandamálið er auðvitað samfélagslegt, sálfræðilegt. Vandamálið er allur þessi fjöldi fólks sem sér sig knúið til þess að drekka sig fullt og/eða dópa sig og jafnvel nauðga og berja, brjótast inn og ég veit ekki hvað og hvað helgi eftir helgi og dag eftir dag. Af hverju? Jú væntanlega vegna þess að þeim finnst annars lífið óbærilegt, það verður að deyfa sig með áfengi eða dópi til þess að meika veruleikann, komast í gegnum daginn, nóttina, helgina, vikuna, mánuðinn, árin. Þetta er kjarni málsins! opnunartími skemmtistaða hefur akkúrat ekkert með þetta að gera. Skemmtistaðirnir eru bara að svara eftirspurn markaðarins. Eftirspurnin minnkar ekkert þó að skemmtistaðir breyti opnunartímum eða færist annað. Ef fólk ætlar að drekka, dópa og skemmta sér, þá gerir það það. Ef yfirvöld vilja virkilega gera eitthvað í þessu þurfa þau að spyrja sig að því hvað veldur þessari hegðun. Skoða svo hvað hægt er að gera í málinu. Það er greinilegt að það er eitthvað að. Af hverju talar enginn um þetta?

Pjúff...þá er það komið út! Anyways....ég verð einstæð móðir allan daginn á morgun og eitthvað fram á kvöld svo að ég er mjög til í einhver mannleg samskipti anyone?

Æ er þetta veðrið eða bara almenn þreyta? Mér líður eins og undinni tusku, það er akkúrat engin orka eftir. Ég vil bara kúra undir sæng og dotta yfir sjónvarpinu forever. Iss, en jæja mér tókst samt sem áður að taka til, ryksuga og þrífa baðherbergið. Ég á líka afskaplega bágt með að slappa af með skítinn í kringum mig. Ég hef sagt það áður og segi það aftur; það vantar þriðja daginn í helgina. Hvernig á maður að ná að þrífa, gera eitthvað með börnunum og makanum og liggja í leti og gera það sem maður náði ekki að gera í vikunni og heimsækja vini og ættingja eða fá þá í heimsókn á tveimur dögum? Ómögulegt.

Var að hugsa (ótrúlegt en satt!) hvort það væri ekki tilvalið að halda DK partý svona eins og aðra helgi í október? Ætli myntan í garðinum mínum verði nokkuð orðin ónýt?

Já, jæja það er ekki mikið bloggað þessa dagana hjá mér. Enda er ég öll í því að lenda og aðlagast nýju vinnunni. Þetta leggst allt saman vel í mig. Lifandi vinnustaður, fjölbreytt verkefni og gott fólk. Það er virkilega gaman að fá að kynnast þessu, hvernig sjónvarpið er á bak við tjöldin. Til dæmis var ég í spurningaliði í dag þegar var verið að æfa nýja spurningaþáttinn sem verður í beinni á föstudagskvöldum. Ég er alltaf að læra eitthvað nýtt á hverjum degi. Það er svo skrítið að mér finnst á einhvern furðulegan hátt eins og ég hafi alltaf verið að vinna þarna. Mér líður eins og ég sé loksins komin "heim". Þetta er eitthvað "meant to be" dæmi. Furðulegt og gaman : )

Fjúff...erfið vika maður. Er búin að vinna 11 til 12 tíma alla daga því ég hef verið að fara í Sjónvarpið eftir hina vinnuna til að fá smá kennslu í nýja starfinu. Eeeen á morgun er föstudagur og men ó men hvað ég er ánægð með það. Ég sit hérna við tölvuna og get varla pikkað rétt inn út af þreytu og er líka að borða popp. Ég er búin að vera mjög dugleg á danska mataræðinu og veit að granna ég er smám saman að koma í ljós ;) Ókei poppið er ekki part af programmet en skítt með það. Reglur eru til þess að gera undantekningar. Ég held að þetta verði frábær helgi og ég ætla að byrja hana á því á morgun að halda upp á að ég sé að hætta í vinnunni minni og byrja í annari..veiii. Á laugardaginn er planið að kaupa eitthvað af fötum. Maður getur nú ekki verið í gömlum lörfum í nýrri vinnu, það bara passar ekki. Svo á sunnudaginn á ég von á fullt af frændfólki til mín í súpu.